Uzasadnienie
R. G. została oskarżona o to, że w okresie od 3 kwietnia 2009 r. do dnia 3 kwietnia 2012 r. w T. przy ul. (...), dokonała nielegalnego poboru energii elektrycznej z pominięciem licznika, powodując straty o łącznej wartości 4365,68 zł na szkodę firmy (...) S. A. z siedzibą w G., tj. o przestępstwo określone w treści art. 278 § 1 kk
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2012 r. Sąd Rejonowy w Toruniu, sygn. akt VIII K 1218/12, uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 278§1 kk i za to, na podstawie tego przepisu, wymierzył jej karę 8miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk, warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat, jednocześnie oddając ją w tym czasie, na podstawie art. 73 § 1 kk, pod dozór kuratora sądowego oraz na podstawie art. 33 § 1, 2 i 3 kk - karę 10 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda.
Na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A. z siedzibą w G., Oddział w T. ul. (...). B. 128, (...)-(...) T. kwoty 4365 zł.
Zwolnił oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonej oskarżyciel publiczny, zarzucając:
- 1. Obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 278 § 5 kk poprzez jego niezastosowanie 2.
Obrazę przepisów postępowania, tj. art. 413 § 2 pkt 1 kpk, mającą wpływ na treść orzeczenia, polegającą na nieprawidłowym określeniu kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej poprzez niezastosowanie § 5 art. 278 kk w sytuacji, gdy opis czynu jednoznacznie wskazuje, że oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona tego przepisu.
Powołując się na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez przypisanie oskarżonej w części dyspozytywnej wyroku, że swoim zachowaniem wyczerpała ona znamiona czynu zabronionego stypizowanego w art. 278 § 1 i 5 kk.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna.
Zastrzeżeń sądu odwoławczego - podobnie, jak i skarżącego - nie budziła prawidłowość przeprowadzonego postępowania, ani poczynionych ustaleń faktycznych. Podzielając stanowisko apelującego, stwierdzić natomiast należało, że pomimo, iż sąd I instancji słusznie uznał, że oskarżona dopuściła się zaboru energii elektrycznej, zaskarżony wyrok, którym skazano ją za popełnienie przestępstwa kwalifikowanego wyłącznie z art. 278 § 1 kk, nie mógł się ostać. Ustawodawca w art. 278 § 5 kk wyodrębnił wszak szczególny typ przestępstwa, polegającego na kradzieży energii. Wprowadzenie do treści tego przepisu formuły odpowiedniego stosowania przepisów § 1 art. 278 kk stanowi zabieg redakcyjny, mający na celu skrócenie tekstu prawnego i oznacza konieczność zastosowania znamion przestępstwa kradzieży i przewidzianych za to przestępstwo sankcji do wypadku kradzieży energii. Dla pełnego oddania istoty tego rodzaju czynu niezbędne jest zatem przywołanie w jego kwalifikacji prawnej zarówno § 1, jak i § 5 art. 278 kk.
Mając na uwadze, że art. 413 § 2 pkt 1 kpk, określający niezbędne elementy wyroku, nakłada na sąd powinność dokładnego określenia w wyroku czynu przypisanego oraz jego kwalifikacji prawnej, sąd odwoławczy dokonał korekty zaskarżonego orzeczenia i - uzupełniając kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonej o pominięty przez sąd I instancji § 5 art. 278 kk - jako podstawę prawną skazania przyjął art. 278 § 1 i 5 kk, zaś jako podstawę prawną wymiaru kary art. 278 § 1 kk.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się natomiast w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego w pozostałym zakresie należało utrzymać go w mocy.
Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 635 kpk, sąd odwoławczy zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, obciążając wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu Skarb Państwa, albowiem przemawiają za tym względy słuszności, gdyż to nie jej postawa przyczyniła się do wszczęcia postępowania odwoławczego.