Uzasadnienie
R. G. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu w akcie oskarżenia przestępstw i wyraził zgodę na poddanie się odpowiedzialności karnej w trybie art. 335 § 1 kpk - tzw. skazanie bez rozprawy, poprzez uzgodnienie z prokuratorem rodzaju i wymiaru kary wnioskowanej za poszczególne przestępstwa. Stosownie do treści wniosku złożonego w trybie art. 335 § 1 kpk za czyn wskazany w punkcie III aktu oskarżenia uzgodniono z oskarżonym karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym za czyny wskazane w punkcie I i II aktu oskarżenia uzgodniono odpowiednio kary 4 i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a także karę łączna 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby
Sąd Rejonowy uznał R. G. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, przy czym w stosunku do czynu wskazanego w punkcie III aktu oskarżenia orzekł karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie rozstrzygnięcie sądu było tożsame z treścią wniosku.
Powyższy wyrok w drodze apelacji zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegający na naruszeniu dyspozycji art. 335 § 1 kpk w zw. z art. 343 § 6 kpk. Uchybienie to wynikało z faktu, iż sąd orzekł w punkcie III wyroku karę w wymiarze niższym od uzgodnionego - tj. orzekł karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a nie ustaloną karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Mając powyższe uchybienie na uwadze skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego R. G. w punkcie III wyroku kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, a w pozostałej części o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje
Apelacja oskarżyciela publicznego w pełni zasługiwała na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie sprawstwo oraz wina oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów nie budziły wątpliwości. We wniesionym środku odwoławczym strona skarżąca nie kwestionowała również ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów dokonanej przez sąd pierwszej instancji.
W pisemnych motywach orzeczenia Sąd Rejonowy wprost wskazał, iż przez „przeoczenie” za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie III wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, a nie jak wynikało z treści wniosku karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Jak słusznie podniósł skarżący zgodnie z treścią przepisu art. 343 kpk sąd jest związany treścią wniosku, przy czym jeżeli stwierdzi brak podstaw do jego uwzględnienia wówczas zobligowany jest do rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych (art. 343 § 7 kpk). Sytuacja, w której dochodzi do zaistnienia rozbieżności między treścią uzgodnienia (wniosku), a rozstrzygnięciem sądu, w oczywisty sposób stanowi naruszenie przepisów postępowania, które wpływają na treść rozstrzygnięcia.
Mając to na uwadze wniesioną apelację należało uwzględnić i zmienić punkt III wyroku podwyższając karę pozbawienia wolności do 8 miesięcy.
Nie dopatrując się jednocześnie w zaskarżonym orzeczeniu żadnych innych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia lub zmiany wyroku z urzędu, sąd odwoławczy zaskarżony wyrok w pozostałym zakresie utrzymał w mocy.
Sąd na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych należnych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, albowiem przemawiają za tym względy słuszności gdyż postępowanie odwoławcze toczyło się oraz zaskarżony wyrok uległ zmianie z uwagi na błąd sądu I instancji.