Uzasadnienie
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 28.02.2016 roku pokrzywdzony J. F. lat 61 wyszedł z domu około godziny 9.30. Wcześniej w domu wypił 2 piwa. Zabrał ze sobą pieniądze w kwocie około 1000 zł, które zostały mu ze sprzedaży ciągnika. Pieniądze schował do kieszeni koszuli, nie zabezpieczając je w żaden sposób. Pokrzywdzony pojechał na cmentarz, a następnie do swojego kolegi do miejscowości W., gdzie spożywali wspólnie z kolegą alkohol. Po wypiciu alkoholu pokrzywdzony udał się do sklepu, gdzie zakupił papierosy i trzy puszki piwa. Pokrzywdzony miał ze sobą rower. Idąc ze sklepu z uwagi na stan nietrzeźwości wielokrotnie upadał. Nagle, gdy był na polnej drodze pomiędzy miejscowościami R. i W., podbiegł do pokrzywdzonego oskarżony P. N., który wcześniej jechał rowerem w towarzystwie (...). Gdy oskarżony podbiegł uderzył J. F. pięścią w lewą stronę twarzy, po czym zaczął starszego od siebie pokrzywdzonego bić po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony upadł na ziemię, a następnie dalej uderzał go po całym ciele, pokrzywdzony osłabł, nie bronił się, wówczas oskarżony przeszukał pokrzywdzonemu kieszenie koszuli, w której znalazł pieniądze w kwocie 80 złotych, które zabrał.
Widząc co robi oskarżony, P. K. odjechał. Oskarżony jeszcze wcześniej zanim podbiegł do J. F. nie rozmawiał na temat pokrzywdzonego z kolegą. W czasie zdarzenia oskarżony był również pod wpływem alkoholu. W wyniku uderzeń J. F. doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku i sińca twarzy oraz stłuczenia z otarciem naskórka na prawym podudziu, które naruszyły funkcję narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.
dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. N. k. 43-44, 62-63,83 – akt ds., 69 zeznania świadka J. F. k. 11-12 akt ds., 30, zeznania świadka J. N. k. 35 akt ds., 31, zeznania świadka P. I. k. 24, akt ds., 31, zeznania świadka J. S. k. 56 akt ds., 31, zeznania R. K. k. 48 akt ds., 31, zeznania świadka T. Z. k. 53, zeznania M. A. k. 50-51 akt ds., 66, zeznania świadka T. B.. k. 53-54 akt ds., 70, zeznania świadka S. R. k. 18 akt ds., 76, protokół oględzin wraz z dokumentacja fotograficzną k. 3 -6, 20-22 dokumentacja medyczna k. 15-17, opinia biegłego sądowego k. 73
Oskarżony w toku postępowania przyznał się do popełnienia czynu, wyjaśniając zgodnie z ustaleniami. Wskazał przy tym, iż nie rozmawiał na temat pokrzywdzonego z kolegą, jedynie sam, zakładając, iż pokrzywdzony może mieć przy sobie jakieś pieniądze, wpadł na taki pomysł.
dowód: wyjaśnienia oskarżonego P. N. k. 43-44, 62-63,83 – akt ds., 69
Oskarżony posiada wyksztalcenie podstawowe, kawaler, bezdzietny, pozostaje w zatrudnieniu z wynagrodzeniem rzędu 2 tyś złotych, nie posiada majątku większej wartości, zdrowy fizycznie, nie leczony psychiatrycznie, oskarżony był poprzednio karany.
dowód: karta karna k.48, wyroku k. 76-78, wyjaśnienia oskarżonego k. 43 akt ds., informacja w trybie art. 213 § 1a kpk, dane osobopoznawcze k. 67
Sąd zważył co następuje
W świetle materiału dowodowego zebranego w sprawie zarówno wina jak i sprawstwo oskarżonego wątpliwości nie budzą w zakresie przyjętym przez Sąd.
Ustalenia w sprawie Sąd czynił w oparciu o relację pokrzywdzonego J. F., zeznania M. A., T. B., S. R., J. N., P. I., J. S., R. K., T. Z.. Przy dokonywaniu ustaleń nie tracił z pola widzenia protokołów oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną, dokumentacji medycznej, opinii biegłego sądowego. Z drugiej strony patrzył przez pryzmat wyjaśnień oskarżonego, który przyznał się do popełnienia czynu, wyjaśniając przy tym w miarę szczegółowo okoliczności zdarzenia.
Pozostałe dowody do sprawy nic istotnego nie wniosły,wobec czego sąd pominął je przy dokonywaniu ustaleń.
Dając wiarę zeznaniom pokrzywdzonego oraz wskazanych powyżej świadków Sąd nie tracił z pola widzenia, iż relacje te korelują ze sobą, uzupełniają się, są konsekwentne od samego początku, tworząc logiczny obraz zdarzeń, w tym w zakresie ciosów jakie oskarżony zadawał pokrzywdzonemu w czasie zajścia. Sąd nie dostrzega powodów dla jakich świadkowie - osoby obce dla oskarżonego, miałyby tworzyć fałszywe zeznania. Zresztą z zeznaniami tymi koresponduje treść opinii biegłego sądowego, zakres stwierdzonych obrażeń, a która to opinia jest pełna i jasna. Dlatego też choć oskarżony dokładnie nie wskazał na wszystkie zadane ciosy, to opierając się na szerokim materiale dowodowym w tym zakresie, sąd poczynił ustalenia jak powyżej. Zresztą sam oskarżony do czynu w całym zakresie przyznał się. Konstatacji wymaga, iż oskarżony był również pod wpływem alkoholu, co mogło mieć także wpływ na możliwości odtworzenia wszystkich szczegółów zdarzenia.
Co jednak istotne oskarżony nie kwestionował swojego sprawstwa, brak przy tym powodu dla jakiego oskarżony miałby kreować fałszywy a niekorzystny dla siebie obraz zdarzeń. Sąd przy tym nie kwestionuje, iż wychodząc w dniu zdarzenia z domu pokrzywdzony posiadał przy sobie kwotę 1000 złotych jaka pozostała mu po sprzedaży ciągnika, którą trzymał niezabezpieczoną w kieszeni koszuli. Jednak jak wynika z okoliczności sprawy, do czasu zdarzenia z udziałem oskarżonego, pokrzywdzony był u kolegi z którym spożywał alkohol, robił zakupy w sklepie oraz z uwagi na stan nietrzeźwości wielokrotnie, jeszcze przed zdarzeniem tracił równowagę i upadał. Te okoliczności, przy konsekwentnych od samego początku wyjaśnieniach oskarżonego nie pozwalają na przyjęcie innej kwoty niż ta, na jaką wskazywał od samego początku P. N., czyli kwoty 80 złotych, jaką w wyniku przestępstwa zabrał, stąd dokonano modyfikacji opisu czynu w tym zakresie. Pokrzywdzony był pod silnym wpływem alkoholu i w ocenie Sądu w różnych okolicznościach wcześniej mógł pieniądze utracić.
Sąd w tym miejscu wyjaśnia, iż zeznania R. K., których organ orzekający nie wziął pod uwagę przy dokonywaniu ustaleń,odmawiając im waloru wiarygodności, w ocenie sądu były konsekwencją obawy przed ewentualną odpowiedzialnością karną.
Dokonując ustaleń w zakresie obrażeń sąd oparł się na jasnej, pełnej i nie posiadającej sprzeczności opinii biegłego sądowego. Opierając się na opinii biegłego nie budzi wątpliwości, iż w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku i sińca twarzy oraz stłuczenia z otarciem naskórka na prawym podudziu, które naruszyły funkcję narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni. Jak wskazał biegły obrażenia te mogły powstać w czasie i okolicznościach jak w sprawie.
Nie budzi zatem wątpliwości, iż oskarżony w dniu 28 lutego 2016r. na polnej drodze pomiędzy miejscowościami R. i W. działając w celu osiągniecia korzyści majątkowej, dokonał rozboju na osobie J. F. w ten sposób, że wykorzystując ustronność miejsca, podbiegł do pokrzywdzonego i uderzył go pięścią w lewą stronę twarzy oraz bił go po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony upadł na ziemię, a następnie dalej uderzając go po całym ciele, doprowadził go do stanu bezbronności i przeszukał kieszenie jego koszuli, skąd zabrał w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie 80 zł., przy czym w wyniku uderzenia J. F. doznał obrażeń ciała w postaci obrzęku i sińca twarzy oraz stłuczenia z otarciem naskórka na prawym podudziu, które naruszyły funkcję narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni,
Tym samym oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 280 § 1 kk w zw. z art. 157 § 2 kk przy zast. art. 11 § 2 kk. Używając bowiem przemocy, doprowadzając do bezbronności starszego od siebie, będącego pod dużym wpływem alkoholu pokrzywdzonego, który upadł w wyniku zadawanych ciosów, dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy. Stosował ten środek w celu ich zaboru. Działał w celu przywłaszczenia pieniędzy i chcąc ten cel osiągnąć stosował środek w postaci przemocy, doprowadził do stanu bezbronności, zmierzając do ich zaboru. Z okoliczności sprawy wynika jednocześnie, iż oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim.Przy czym w wyniku zdarzenia doprowadził do obrażeń o których mowa powyżej. Nie budzi wątpliwości patrząc przez pryzmat powyższych rozważań,iż obrażenia były wynikiem działania oskarżonego. Zakres obrażeń oraz okres na jaki obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała sąd ustalił w oparciu o jasną, spójną, pełną opinię biegłego powołanego w sprawie.Przy czym z okoliczności sprawy wynika, iż działał on umyślnie, działał ze świadomością możliwości powstania obrażeń w wyniku nagannych działań.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy sędziowskiego wymiaru kary zawarte w dyspozycji art. 53 kk. Baczył bowiem by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu z drugiej zaś strony by spełniła swoje cele wychowawcze, zapobiegawcze wobec oskarżonych a nadto swoje cele w zakresie prewencji ogólnej. Adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości oraz spełniająca cele jakie stawia karze art. 53 kk zdaniem Sądu jest kara 2 lat pozbawienia wolności. Wymiar kar determinują okoliczności sprawy, wartość skradzionego mienia, sposób zachowania oskarżonego w trakcie zdarzenia, zakres obrażeń jakich doznał pokrzywdzony w wyniku zdarzenia, w końcu poprzednia karalność oskarżonego. Nie tracił również z pola widzenia okoliczności,iż w czasie zdarzenia oskarżony był pod wpływem alkoholu.Stąd uznać należy, iż kara we wskazanym wymiarze jest adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, pozwoli sprawcy na zrozumienie błędnego postępowania i uniknięcia w przyszłości podobnych czynów.
Na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę kwoty 80 złotych na rzecz pokrzywdzonego J. F..
Patrząc przez pryzmat wysokości osiąganego dochodu przez oskarżonego z drugiej strony mając na względzie wymierzoną oskarżonemu karę bezwzględną pozbawienia wolności należało sięgnąć po instytucję zwolnienia od kosztów.