Uzasadnienie
Niniejsze uzasadnienie na podstawie art. 423§1a kpk ogranicza się do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku co do tej części co do oskarżonego M. S..
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
M. S. stanął po zarzutem tego, że w dniu 18 stycznia 2016 roku w L. przy ul. (...), woj. (...) posiadał przy sobie wbrew obowiązującej ustawie, środek odurzający w postaci 3,3 grama amfetaminy oraz 38,5 szt. tabletek M.. tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
Oskarżony urodzony (...) w J.. Był karany sądownie. Posiada wykształcenie gimnazjalne, bez zawodu. Jest rozwiedziony ma 2 dzieci. Pracuje dorywczo. W swoich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
(Dowód: dane osobowe k. 8 karta karna, k 25 wyjaśnienia oskarżonego, k. 67)
Sąd zważył, co następuje
Stan faktyczny sprawy wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu jako bezsporny nie wymaga szerszego uzasadnienia.
Wyniki przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego prowadzą zatem do wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 18 stycznia 2016 roku w L. przy ul. (...), woj. (...) posiadał przy sobie wbrew obowiązującej ustawie, środek odurzający w postaci 3,3 grama amfetaminy oraz 38,5 szt. tabletek M. swoim zachowaniem wypełnił znamiona występku przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii
Wymierzając oskarżonemu z zastosowaniem art. 37 akk karę 1 roku ograniczenia wolności Sąd, stosownie do dyrektyw wymiaru kary, określonych w art. 53 § 1 k.k, baczył, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego, uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu, jakiego oskarżony się dopuścił oraz wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Wymierzając karę Sąd uznał, że stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu są wysokie zwłaszcza, że posiadane środki nie były w małej ilości.
Mając na uwadze powyższe okoliczności w tym stopień winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez niego nie ma wątpliwości, iż oskarżony nie ma stałego źródła zatrudnienia, a skoro również nie ma majątku brak jest podstaw do orzeczenia wobec niego kary grzywny. Okoliczności braku stałego zatrudnienia oskarżonego uzasadniają w ocenie Sądu orzeczenie wobec niego właśnie kary ograniczenia wolności, kary związanej przecież z obowiązkiem pracy.
Wymiar kary ograniczenia wolności oraz określenie obowiązku pracy 30 godzin miesięcznie uwzględnia przede wszystkim swe cele wychowawcze, które kara ma realizować.
Dodatkowo wykonywanie nieodpłatnej dozorowanej pracy na cele społeczne właśnie w miejscowości, gdzie oskarżony zamieszkuje, a więc w jego środowisku zrealizuje swe cele kary w zakresie społecznego oddziaływania.
Mając powyższe na uwadze orzeczona kara ograniczenia wolności wobec oskarżonego, zawiera wszystkie okoliczności zdarzenia, które Sąd uwzględnił przy jej wymiarze, jest karą sprawiedliwą i odpowiednią do zawinienia oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości.
Pozostałe rozstrzygnięcia uzasadniają powołane przepisy.