Uzasadnienie
Niniejsze uzasadnienie na podstawie art. 423§1a kpk ogranicza się do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku co do tej części.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Oskarżony Ł. S. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 26 stycznia 2016 roku w B., woj. (...), z księgarni przy ul. (...), wykorzystując nieuwagę osób trzecich oraz działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, zabrał w celu przywłaszczenia cztery pudełka z klockami firmy (...) o łącznej wartości 769,96 zł, czym działał na szkodę A. M. to jest o czyn z art. 278 § 1 KK
Wyrokiem z dnia 3 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Brzegu uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego przestępstwa i wymierzył mu w oparciu o treść art. 278 § 1 kk w zw. z art. 37a kk karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym, nadto na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia w części szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę kwoty 580,97 złotych na rzecz pokrzywdzonego A. M. oraz zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych.
Oskarżony Ł. S. nie posiada żadnych osób na utrzymaniu, bez zawodu, bezrobotny bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z zasiłku z (...), wielokrotnie karany w tym za przestępstwa przeciwko mieniu, zdrowy fizycznie, nie leczony psychiatrycznie
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k.28 karta karna k. 33-34
Sąd zważył, co następuje
Stan faktyczny sprawy wobec złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu jako bezsporny nie wymaga uzasadnienia.
Wyniki przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego prowadzą zatem do wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem popełnił zarzucany mu aktem oskarżenia czyn. Dokonując we wskazanym okresie bezprawnego wyjęcia rzeczy spod władztwa pokrzywdzonego i obejmując je we własne władanie wbrew woli osoby nim dysponującej oskarżony wyczerpał dyspozycję art. 278 § 1 kk. Z drugiej strony działał on umyślnie z zamiarem bezpośrednim z chęcią objęcia rzeczy w posiadanie co wywieść można z okoliczności sprawy.
Wymierzając karę oskarżonemu Sąd miał na względzie dyrektywy sędziowskiego wymiaru kary zawarte w dyspozycji art. 53 kk. Baczył bowiem by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu z drugiej zaś strony by spełniła swoje cele wychowawcze, zapobiegawcze wobec oskarżonego a nadto swoje cele w zakresie prewencji ogólnej. Dlatego też Sąd orzekł karę ograniczenia wolności, a którą to możliwość daje nam art. 37 a kk, w wymiarze 10 miesięcy zobowiązując oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym Dokonując zarówno wyboru rodzaju kary, jaką należało wymierzyć jak i wysokości kary Sąd miał przede wszystkim na uwadze okoliczności zdarzenia, stopień społecznej szkodliwości, wartość skradzionego mienia oraz rodzaj rzeczy skradzionych. Nie tracił również z pola widzenia faktu przyznania się oskarżonego do popełnienia czynu.
Z drugiej strony pod uwagę wziął dotychczasową karalność, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu. Stąd uznać należy, iż kara we wskazanym wymiarze adekwatna jest do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, pozwoli na zrozumienie błędnego postępowania i uniknięcia w przyszłości podobnych czynów. Wobec złożenia wniosku o naprawienie szkody w pozostałym zakresie - część skradzionego mienia pokrzywdzony bowiem odzyskał - Sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody.
Kierując się sytuacją finansową oskarżonego zwolnił go od ponoszenia kosztów procesu w sprawie.