Uzasadnienie
Stan faktyczny
Agencja Mienia Wojskowego podmiotem realizującym prawa właścicielskie Skarbu Państwa m.in. do lokalu numer (...) położonego w G. przy ul. (...).
Okoliczność bezsporna
Lokal ten w przeszłości został oddany w najem E. T.. Wraz z nią uprawnioną do zamieszkiwania w nim była m.in. córka – K. K.. Po śmierci matki wstąpiła w stosunek najmu na mocy art. 691 k.c.
Okoliczności bezsporne
Pozwana doprowadziła do zadłużenia z tytułu czynszu najmu przekraczającego znacznie dwa pełne okresy płatności.
Dowód: zestawienie (kartoteka), k. 13
Najemczynię wezwano do zapłaty zaległości (12.064,54 zł) w terminie jednego miesiąca z uprzedzeniem o zamiarze wypowiedzenie umowy w razie braku uregulowania należności.
Dowód: wezwanie, k. 19-20
Wobec braku uregulowania należności powód wypowiedział umowę pismem z dnia 7 sierpnia 2015 r.
Dowód: pismo, k. 17-18
K. K. jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo oraz posiada aktualne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (na stałe, stopień znaczny).
Dowód: orzeczenie, k. 88
K. K. zamieszkuje w przedmiotowym lokalu i przy odpowiednim wsparciu zachowuje samodzielność mimo choroby psychicznej.
Okoliczność bezsporna (4:10)
Ocena dowodów
Dokumenty dołączone do pozwu oraz orzeczenie o niepełnosprawności (k. 88) nie były kwestionowane przez strony. Reszta ustaleń faktycznych jest bezsporna.
Kwalifikacja prawna
Niespornym jest, że powód wykonuje prawa właścicielskie do przedmiotowego lokalu, zaś pozwana na skutek wypowiedzenia dokonanego zgodnie z art. 687 k.c. w zw. z art. 29a ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – nie posiada tytułu prawnego do jego zajmowania.
Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 222 § 1 k.c.
W punkcie II. sentencji orzeczono pozytywnie w przedmiocie przyznania pozwanej prawa do lokalu socjalnego wobec spełnienia obu przesłanek wynikających z treści art. 45 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tj. niepełnosprawność i ubezwłasnowolnienie).
W punkcie III. sentencji na mocz art. 102 k.p.c. nie obciążono pozwanej kosztami procesu, albowiem jej sytuacja osobista i zdrowotna jest wyjątkowo niekorzystna (osoba niepełnosprawna z powodu choroby psychicznej).
W punkcie IV. sentencji na mocy art. 107 zdanie trzecie k.p.c. a contrario kosztami interwencji obciążono Gminę M. G., albowiem pozwana – z uwagi na zastosowanie art. 102 k.p.c. – została uznana za osobę zwolnioną z obowiązku zwrotu kosztów niniejszego procesu.
Na marginesie należy wyjaśnić, że reprezentacja pozwanej przez kuratora jest w niniejszym procesie skuteczna i poprawna, gdyż proces dotyczy zdarzeń, których osoba ograniczona w zdolności do czynności prawnych nie może samodzielnie dokonywać. Nie są do zdarzenia objęte treścią art. 17-21 k.c.