Uzasadnienie
wyroku z dnia 30.11.2016r
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Oskarżona M. W. od 19.09.2014r zgłosiła prowadzenie działalności gospodarczej pod adresem w (...) dotyczącej sprzedaży hurtowej żywych zwierząt.
W/w nie znała się na tego rodzaju działalności i nigdy jej nie prowadziła.
W związku z tym w zasadzie całą działalnością gospodarczą oskarżonej zajął się jej mąż oskarżony W. W., zamieszkały we (...) z żoną i wspólnymi dziećmi.
Oskarżony posiadał pewnego rodzaju doświadczenie w prowadzeniu tego typu działalności albowiem od dłuższego czasu faktycznie zajmował się skupem i sprzedażą zwierząt rzeźnych, działając jako pracownik i na rzecz swojego ojca Z. W., mieszkającego pod tym samym adresem.
Oskarżony w związku z nabywaniem zwierząt gospodarskich wcześniej miał lub ma nadal prowadzone postępowania karne o oszustwa z art. 286 § 1 kk, z których część zakończyło się prawomocnymi wyrokami skazującymi.
Dowody: wyjaśnienia oskarżonych M. W. k.130, W. W. k. 131,zaświadczenie z ewidencji zgłoszenia działalności gospodarczej przez oskarżoną k. 161, zapytanie o karalność oskarżonego k. 123, odpisy wyroków skazujących dot. oskarżonego, w tym, częściowo z uzasadnieniami k. 68 - 71, 172 – 186, kserokopia fragmentów akt sprawy w toku i aktu oskarżenia II K (...) tut. sądu k. 33- 35, 164 - 171 oraz 187-197,-
W dniu 4.11.2014r oskarżony W. W. działając z upoważnienia i na rzecz żony M. W. w związku z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą jw. udał się do miejscowości W., gdzie zakupił 10 sztuk bydła za kwotę brutto 18 500 zł.
Oskarżony niedługi okres wcześniej przed data jw. uzyskał informację,że w miejscowości W. zmarł niespodziewanie J. T., który posiadał duże stado bydła, które mogło być przeznaczone do sprzedaży. W związku z tym, pod adresem jw. dopytywał co do możliwości zakupu bydła, gdzie był wstępnie informowany,że rodzeństwo po zmarłym J. T. zamierza sprzedać bydło ale jeszcze zastanawia się co do jego ilości.
4.11.2014r oskarżony po raz kolejny udał się pod w/w adres, gdzie poinformowano go, iż jest do sprzedaży 10 sztuk bydła. Bydło to stanowiło współwłasność rodzeństwa po zmarłym J. T., z tytułu ustawowego dziedziczenia po nim albowiem tenże nie pozostawił dzieci. Jego spadkobiercami po ¼ części było rodzeństwo pokrzywdzeni M. T., O. S., S. T. i M. K..
Sprzedaży w/w bydła dokonano w obecności M. T., O. S. i M. K.. Oskarżony przyjechał profesjonalnym samochodem do przewozu zwierząt i zaoferował kupno bydła. Zaproponował oskarżony zakup z zapłatą przelewem na odroczony termin płatności 14 dni. Wówczas cena miała być korzystniejsza o kilkaset złotych, na co pokrzywdzeni przystali Oskarżony zabrał bydło i wystawił fakturę Vat nr (...) r na kwotę brutto 18 500 zł z terminem płatności przelewem w okresie 14 dni. Faktura został wystawiona przez oskarżonego na współwłaścicielkę bydła pokrzywdzoną O. S..Oskarżony posłużył się pieczęcią Handel Zwierzętami Rzeźnymi M. M. 11 „, którą zaopatrzona została faktura.
Oskarżony na miejscu zapewniał,że jest wypłacalny.
Pokrzywdzeni początkowo w ogóle nie zorientowali się,że faktura wystawiona jest na kobietę oskarżoną a oskarżony też nic nie mówił,że bydło nabywa w imieniu żony.
Dowody: wyjaśnienia oskarżonego W. W. k. 131, 198, zeznawania świadków M. T. k. 1 - 3, 132, O. S. k. 6- 7, 132, S. T. k. 9 - 10, 132, P. S. k. 13 - 14, 132 kserokopia faktury k. 7 zbioru „ D „.
Działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i żony oskarżony zataił,że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i przez to wprowadził pokrzywdzonych w błąd, doprowadzając ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
W szczególności oskarżony w dniu zakupu była 4.11.2014r był skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. 28.11.2012r sprawie II K 738/12 za ciąg pięciu oszustw związanych z nabyciem bydła na rzecz swojego ojca Z. W.,gdzie doszło do zakupu była w lutym i marcu 2012r,także z odroczonym terminem płatności na 14 dni. Sąd w wyroku skazującym nałożył na mocy art. 72 § 2 kk na oskarżonego obowiązek naprawienia szkody na rzecz wszystkich pokrzywdzonych w kwocie ponad 31 tys. zł, co miało nastąpić w terminie 6 miesięcy od prawomocności orzeczenia. W dniu zakupu bydła, którego dotyczy sprawa oskarżony uregulował około połowy tychże należności.
Ponadto wyrokiem z 9. 11. 2015r w sprawie VIII K 303/14 Sądu Rejonowego w N. (...) - Wydział Zamiejscowy w M. oskarżony W. W. został uznany winnym także oszustwa z art. 286 § 1 kk popełnionego w dniu 3.11.2012r przy zakupie 4 sztuk bydła, działając w celu osiągniecie korzyści majątkowej dla siebie i ojca Z. W. i doprowadzając pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na kwotę nieco ponad 9 200 zł. Zapłata za to bydło miała nastąpić w terminie 14 dni. Wyrok ten uprawomocnił się 1.03.2016r, gdzie jedynie w niewielkim stopniu zmieniono wysokość obowiązku naprawienia szkody, która wynosiła wówczas nieco ponad 7 100 zł i gdzie w wyroku nałożono na oskarżonego ten obowiązek w oparciu o art. 46 § 1 kk.
Także w dniu nabywania bydła u pokrzywdzonych 4.11.2014r ojciec oskarżonego Z. W. był poważnie chory na nowotwór, gdzie jego podejrzenie zdiagnozowano we wrześniu 2014r a 5.11.2014r rozpoczął on w szpitalu pierwszy etap chemioterapii, co związane było z natury rzeczy ze zwiększonymi wydatkami. Z. W. zmarł 16.08.2015r
Dowody: częściowo wyjaśnienia oskarżonego W. W. k. 131, 198, powołane wcześniej wyroki SR w B. (...) w sprawie II K 738/12 oraz SR w N. (...) - Wydział Zamiejscowy w M. w sprawie VIII K 303/14 i wyrok odwoławczy, oba z uzasadnieniem k. 69 – 70, 172 - 186, dokumentacja związana z chorobą,leczeniem i zgonem ojca oskarżonego Z. W. k. 146 – 153, -
Po upływie terminu płatności faktury z 4.11.2014r oskarżeni do dnia pierwszego terminu rozprawy tj. 29.07.2016r nie uiścili na rzecz pokrzywdzonych jakiejkolwiek kwoty.
Po upływie terminu płatności tejże faktury pokrzywdzeni wielokrotnie kontaktowali się telefonicznie z oskarżonym W. W., telefonując na numer telefonu podany na pieczęci firmy oskarżonej z faktury.
Za każdym razem telefon odbierał wyłącznie oskarżony, który powoływał się z reguły na bliżej nieokreślone trudności z nieuregulowaniem zobowiązania, podawał kolejne terminy niezwłocznej zapłaty. Podawał także niekiedy,że nie posiada środków, bo inni mu nie zapłacili. Zapewniał również pokrzywdzonego M. T.,że pieniądze już poszły na konto, co było nieprawdą. Również podczas wizyty w domu oskarżonego w kwietniu 2015 r, gdzie byli pokrzywdzeni S. T., O. S. i jej syn P. S. oskarżony zapewniał,że niezwłocznie zapłaci, z czego nic nie wynikło. Pokrzywdzeni nigdy nie kontaktowali się z oskarżoną
Dowody: w zasadzie wyjaśnienia osk. W. W. k. 131, 198, w zasadzie wyjaśnienia osk. M. W. k. 130, zeznania świadków
M. T. k. 1 - 3, 132, O. S. k. 6- 7, 132, S. T. k. 9 - 10, 132, P. S. k. 13 - 14, 132,-
Oskarżony w imieniu żony sprzedał bydło, które zakupił od pokrzywdzonych i nabywcy nie zalegali z płatnością. Pieniądze z tego tytułu oskarżony przeznaczył częściowo na leczenie ojca a częściowo na własne potrzeby związane z utrzymaniem rodziny. Oskarżona dopiero w okolicy Świat Wielkanocnych 2015r dowiedziała się od męża oskarżonego, że zakupił u pokrzywdzonych bydło i istnieją z tego tytułu zaległości.
27.12.2014r oskarżony doznał poważniejszego urazu m. in kręgosłupa szyjnego,w wyniku czego przebywał w szpitalu przez 3 dni a później przez ok. 3 miesiące nosił tzw. kołnierz ortopedyczny.
Dowody: wyjaśnienia oskarżonego W. W. k. 131, 198. wyjaśnienia oskarżonej M. W. k. 130, dokumentacja związana z leczeniem oskarżonego po urazie z grudnia 2014r k. 140 - 145, -
W akcie oskarżenia zarzucono oskarżonym M. W. i W. W. to, że w dniu 4 listopada 2014 roku w W. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili S. T., O. S., M. K. i M. T. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18500 zł w ten sposób, że posługując się pieczęcią firmową Handel (...) dokonali u wymienionych zakupu dziesięciu sztuk bydła na podstawie faktury VAT nr (...), wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru i możliwości uregulowania należności wynikających z faktury VAT z odroczonym terminem płatności na okres 14 dni tj. przest. z art. 286§1 kk.
Oskarżona M. W. słuchana w postępowaniu przygotowawczym stwierdziła,że przyznaje się do popełnienia zarzucanego jej czynu i nie składała wyjaśnień (k. 82).
Słuchana natomiast przed sądem stwierdziła,że wcześniejsze jej przyznanie oznaczało jedynie to, iż jej firma jest dłużna pokrzywdzonym pieniądze i nic więcej. Wyjaśniła, że pokrzywdzonych nie zna a o tym że mąż zakupił od nich bydło dowiedziała się dopiero w okresie Świąt Wielkanocnych 2015r. Stwierdziła,iż firma faktycznie była niejako na nią ale ona nie miała żadnego doświadczenia w tym zakresie i wszystkim w firmie zajmował się mąż a ona zajmowała się jedynie dziećmi. Wyjaśniła,że mąż nie zapłacił należności, gdyż w grudniu 2014r złamał kręgosłup, później nosił kołnierz ortopedyczny a nadto z tego powodu,że odziedziczył długi po ojcu (k. 130).
Oskarżony W. W. słuchany w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i nie składał wyjaśnień (k. 63, 78). Słuchany natomiast przed sądem po otwarciu przewodu sadowego przyznał się do zarzucanego mu czynu i winy i złożył dość obszerne wyjaśnienia (k. 131). Wyjaśnił wówczas w szczególności,iż jego zona nie wiedziała, iż kupił bydło u pokrzywdzonych i dopiero po Świętach Wielkanocnych 2015r jej o tym powiedział oraz o istniejącym długu. Stwierdził, iż imieniem żony zajmował się kupnem i sprzedażą bydła, gdyż ta niedługo wcześniej zarejestrowała działalność i nie znała się na tym a on znał się,ponieważ wcześniej pracował u ojca, który prowadził taką samą działalność. Przypadkowo dowiedział się, iż w W. jest do sprzedaży bydło i rozmawiał z jedną z pokrzywdzonych, która powiedziała mu,że część bydła będzie do sprzedaży. Po jakimś czasie pojechał po to bydło z bratem i szwagrem.Pokrzywdzonym nie zapłacił w terminie ponieważ złamał kręgosłup, gdzie łącznie przez 3 miesiące chodził w kołnierzu.
Stwierdził, że po sprzedaży bydła, którego dotyczy sprawa nabywcy nie zalegali z płatnością z tego tytułu a część pieniędzy poszła na leczenie ojca a część na własne potrzeby - utrzymanie rodziny. Tato zmarł w sierpnia 2015r a w listopadzie 2014r rozpoznano niego nowotwór. Przeprosił na rozprawie oskarżony za swoje zachowanie i zawnioskował o łagodny wymiar kary Na pierwszym terminie rozprawy 29.07.2016r w obecności sadu zwrócił pokrzywdzonym całą kwotę im należną w wysokości 18 500 zł. Przyznał oskarżony,że przed listopada 2014r miał zobowiązania ze wcześniejszego wyroku SR w Brzesku, gdzie miał zapłacić pokrzywdzonym 31 000 zł, z czego na datę obecnego czynu zapłacił ok. połowę. Nie potrafił powiedzieć, czy miał jeszcze jakieś inne długi w dacie czynu.
Na kolejnym terminie rozprawy 16.11.2016r oskarżony zmienił zdanie i stwierdził,iż nie przyznaje się do winy a wcześniejsze przyznanie dotyczyło tylko tego,że był po bydło u pokrzywdzonych i nie zapłacił faktury. Stwierdził,ze nie zamierzał za nią zapłacić, prostując od razu na pytanie obrońcy,że jednak zamierzał. Dopiero od grudnia 2015r dowiedział się,że ojciec miał długi a wydatki na leczenie ojca wzrosły po dacie obecnego czynu.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, która co prawda przyznała się w postępowaniu przygotowawczym do zarzucanego jej czynu ale nie składała wówczas wyjaśnień i przed sądem stwierdziła,że owo przyznanie dotyczyło jedynie tego,że jej firma jest dłużna pokrzywdzonym pieniądze. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej, które znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego,że M. W. dowiedziała się o zobowiązaniach wobec pokrzywdzonych dopiero w okolicach Świąt Wielkanocnych 2015r. Za wiarygodnością tej wersji przemawia również fakt, że jej działalność gospodarcza była zrejestrowana około 2 tygodnie przed datą czynu i nie miała żadnego doświadczania w tym zakresie.
Tym samym wiarygodna jest wersja oskarżonych,że wszystkim w zasadzie w firmie oskarżonej zajmował się oskarżony, w związku z prowadzaniem wcześniej podobnej działalności dla ojca. Bezspornej jest także,że żaden z pokrzywdzonych nie kontaktował się z oskarżoną a ci nawet sprzedając bydło początkowo nie wiedzieli,że formalnie faktura wystawiona była na oskarżoną. Fakt pozostawania małżeństwem i wspólność małżeńska w ocenie sądu są niewystarczające do przyjęcia współodpowiedzialności oskarżonej a jej winy nie można domniemywać z powyższego faktu. Z niczego w szczególności nie wynika,że oskarżona w ogóle wiedziała w dniu czynu, że oskarżony nabywa na jej rzecz bydło od pokrzywdzonych.
W związku z tym sąd uniewinnił oskarżoną od zarzucanego jej czynu i zasądził na jej rzecz od Skarbu Państwa kwotę 588 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z jej obroną przed sądem (420 zł i 168 zł jako 40 % za dwa kolejne terminy rozpraw) stosowanie do Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności adwokackie … oraz z uwagi na treść przepisu przejściowego tj. § 21 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22. 10.2015r w sprawie opłat za czynności adwokackie, który mówi,że do spraw wszczętych i niezakończonych przed 1.01.2016r stosuje się do czasu zakończenia postępowania w danej instancji przepisy dotychczasowe a obecna sprawa wpłynęła do sądu 29.12.2015r.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w tym zakresie, w jakim wyjaśnienia te są zgodne lub nie są sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonych i innymi dowodami go obciążającymi. W szczególności wiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego co do kwestii działania w imieniu żony i wszystkich z tym związanych. Wiarygodne są jego wyjaśnienia z pierwszego terminu rozprawy, w których przyznał się oskarżony w obecności profesjonalnego obrońcy do czynu i winy.Zupełnie nie przekonują jego późniejsze wyjaśnienia z końcowego terminu rozprawy, gdzie oskarżony zmienił niejako zdanie i stwierdził,że nie przyznaje się do winy, gdyż nie działał w zamiarze oszukania pokrzywdzonych.
O zamiarze oskarżonego świadczą częściowo same jego wyjaśnienia i inne dowody także poza zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków.
Podstawowe znaczenie w tym zakresie ma fakt,że przestępstwo oszustwa może być popełnione także w formie tzw. biernej tj. poprzez zatajenie przed pokrzywdzonymi swojej trudnej sytuacji finansowej, gdzie należy każdorazowo badać ową sytuację przed data czynu i to, czy przeciętny Kowalski, gdyby o takiej sytuacji wiedział - zdecydowałby się na sprzedaż oskarżonemu bydła.
Zgromadzone w sprawie dowody w ocenie sądu wskazują na złą sytuacje finansową oskarżonego, na co składa się kilka elementów o charakterze bezpośrednio finansowym, innych do nich zbliżonych i podobnych rzutujących generalnie na sytuację finansową. Również z okoliczności następczych po dacie czynu można i należy posiłkowo wnioskować o zamiarze.Wszystkie te elementy w ocenie sądu dostatecznie potwierdzają zamiar oszukańczy oskarżonego. Oskarżony sam przyznał,że na datę czynu uregulował jedynie w połowie swojego wcześniejszego zobowiązania wynikającego m. in. z wyroku SR z B. z XI.2012r i z sprawy II K 738/12. Analizując treść tego wyroku widzimy,iż bydło tam nabyte było również z odroczonym terminem płatności a na oskarżonego nałożono obowiązek naprawienia szkody w kwocie ponad 31 000 zł,w terminie 6 miesięcy od prawomocności wyroku.
Należy zwrócić uwagę na to,że zobowiązania te są niejako dość stare w stosunku do obecnych, bo pochodzą z lutego i marca 2012r a zatem sprzed ponad dwóch lat przed datą obecnego czynu. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego,że na datę obecnego czynu były one uregulowane w około ½, co jednakże nie prowadzi do odmiennych wniosków, wobec w szczególności innych dowodów obciążających. Nie bez znaczenia jest również to,że nie była to jedyna sprawa oskarżonego podobnego rodzaju i nadal nie jest,ponieważ toczy się równiej p-ko niemu kolejna sprawa podobnego rodzaju II K 84/15 (akt oskarżenia i fragmenty akt w złączeniu), gdzie oskarżony również nabywał kolejne bydło na rzecz ojca.
Niezależnie od kwestii domniemania niewinności w ostatnio wymienionej sprawie i braku w niej wyroku skazującego sąd podnosi tą kwestie jedynie w celu wskazania bezspornego faktu nabywania kolejnych zwierząt u innych pokrzywdzonych, gdzie zapłata nastąpiła dopiero w toku postępowania sądowego.
Powyższe kwestie łączą się bowiem ze sobą w tym sensie,że obrazują niejako metodę działania oskarżonego i rzutują na kwestię również jego odpowiedzialności w kontekście zobowiązań za ojca Z..
W szczególności SR w N. (...) Wydział Zamiejscowy w M. w sprawie VIII K 303/14 przypisał oskarżonemu działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i ojca i nałożył na oskarżonego obowiązek naprawienia s. w kwocie nieco ponad 7 100 zł a zobowiązanie to pochodzi z listopada 2012r a zatem również znacznie przed datą obecnego czynu. Co więcej sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku wskazał,że oskarżony wiedział o utracie płynności finansowej ojca już wówczas (k. 175), co w powiązaniu z późniejszymi wydatkami na jego leczenie dodatkowo wzmacnia argumentacje o trudnej sytuacji finansowej oskarżonego i jego najbliższej rodziny przed datą czynu.
Należy zwrócić uwagę na inne okoliczności, które po części wynikają z samych wyjaśnień oskarżonego. Guz u ojca oskarżonego zdiagnozowano już we wrześniu 2014r a dzień po dacie obecnego czynu zgłosił się on do szpitala w celu chemioterapii (k. 149, 152). Zatem w dniu czynu oskarżony już musiał wiedzieć,że ojciec ma zdiagnozowany nowotwór i z tego tytułu zajdzie potrzeba ponoszenia kolejnych wydatków. Zresztą oskarżony sam przyznał,że pieniądze ze sprzedaży bydła otrzymane przez niego, poszły w części właśnie na leczenie ojca a w części na własne potrzeby, co dodatkowo wzmacnia argumentację o zamiarze.
To, że oskarżony doznał dość poważnego urazu kręgosłupa - nie może świadczyć wbrew twierdzeniom obrońcy o braku jego zamiaru (pismo k. 138 - 139). Zamiar ten ustalamy bowiem na datę czynu.Jak wynika z przedłożonej dokumentacji oskarżony został przyjęty do szpitala po upadku ze schodów 27.12.2014r (k. 140) a przecież w tej dacie już wymagalne było zobowiązanie z 4.07.2014r, gdyż upłynął termin 14 dni do zapłaty faktury. Powyższy fakt oczywiście z pewnością utrudnił oskarżonemu późniejszą zapłatę ale to świadczy jedynie o tym a nie o niczym więcej. Na uwagę i duże podkreślenie zasługuje fakt następczy,że oskarżony niezależnie od swoich trudności finansowych zarówno przed, jak i po dacie czynu nie uregulował zobowiązania względem pokrzywdzonych i nie zapłacił na ich rzecz nawet przysłowiowej złotówki a stan taki trwał przez ponad półtora roku od wymagalności zobowiązania.
Z zeznań pokrzywdzonych i P. S. wynika,że ci wielokrotnie kontaktowali się telefonicznie z oskarżonym a nawet raz byli u niego osobiście na wiosnę 2015r. Oskarżony wielokrotnie powoływał się na przejściowe trudności i obiecał niezwłocznie zapłatę, z czego nic niestety nie wynikło. Co więcej nawet zapewnił nieprawdziwie M. T.,że pieniądze zostały już niejako przesłane na konto siostry O.. Te okoliczności następcze również pośrednio świadczą o zamiarze.
Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich słuchanych w sprawie świadków, które są zgodne,l ogiczne, przekonujące,wzajemnie się uzupełniają i nie zawierają żadnych istotnych odmienności a po części znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego tj. w tej części, które nie są z nimi sprzeczne.
M. T., O. S. i nieprzesłuchana M. K. byli obecni w trakcie transakcji z 4.11.2014r. S. T. był wówczas w USA ale informacje posiada od rodzeństwa i on sam później telefonował do pokrzywdzonego w sprawie zaległości. Również on z siostrą O. i jej synem św. P. S. byli oni u oskarżonego w miejscu jego zamieszkania. P. S. posiada informacje od pozostałych, gdyż nie było go przy transakcji.Świadkowie opisali okoliczności poprzedzające umowę z 4.XI.2014r, okoliczności jej zawarcia i późniejsze zmierzające do wyegzekwowania zaległości.
Reasumując, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał dostateczne podstawy do przyjęcia, że oskarżony dopuścił się samodzielnie zarzucanego mu czynu, wprowadzając pokrzywdzonych w błąd poprzez zatajenie swojej trudnej sytuacji finansowej i doprowadzając ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Jak wynika w szczególności z zeznań M. T. oskarżony zapewniał,że jest wypłacalny.Stąd też należało oskarżonemu przypisać zarzucany mu czyn, precyzując niejako na czym wprowadzenie w błąd przede wszystkim polegało. Tym samym w ocenie sądu oskarżony pełnił przestępstwo mu zarzucane z art. 286 § 1 kk.
Przy wymiarze kary pozbawienia wolności okolicznością obciążającą był fakt karalności oskarżonego i to za podobne czynny. Wpływającą na wymiar kary jest również oczywiście wysokość zobowiązania, która jest dość duża. Okolicznością łagodzącą jest natomiast fakt naprawienia szkody przez oskarżonego w całości w toku postępowania sądowego i przeproszenie pokrzywdzonych, którzy te przeprosiny przyjęli.
Sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie przede wszystkim z uwagi na naprawienie szkody warunkowo zawieszono na trzyletni okres próby, stosując przepisy względniejsze dla oskarżonego, obowiązujące przed 1 lipca 2015r.
W innym przypadku bowiem nie można byłoby zawiesić oskarżonemu kary pozbawienia wolności a także należałoby nałożyć dodatkowy obowiązek w oparciu o art. 72 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015r.
Uznano,iż orzeczenie takiej kary i jej warunkowe zawieszenie jest wystarczające dla osiągnięcia jej celów, oddaje stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i zakres jego winy.
Z uwagi na trudną sytuację finansową, w tym posiadanie na utrzymaniu dwójki dzieci zwolniono oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.