Uzasadnienie
Oskarżony W. K. był wielokrotnie karany za zniszczenie mienia.
dowód
: karta karna k. 38 akt, odpisy wyroków k. 39-41
Oskarżony był poddany badaniom sądowo-psychiatrycznym. Biegli nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego rodzaju zakłócenia czynności psychicznych. Rozpoznali natomiast osobowość dysocjalną oraz zespół zależności alkoholowej. Prawidłowo postrzega normy społeczne i prawne i ma umiejętności realizowania ich w życiu. Innym słowy jest poczytalny.
Opinia biegłych nie była kwestionowana przez żadną ze stron i Sąd w pełni ją podziela, albowiem została sporządzona w sposób rzetelny, bezstronny przez osoby dysponujące odpowiednią wiedzą i doświadczeniem życiowym.
W dniu 21 sierpnia 2016 r. około godz. 23:00 w G. przy ul. (...) oskarżony podpalił pojemnik typu I. (...) o poj. 1,5 m³ o wartości 969 zł. Pojemnik należał do Urzędu Miejskiego w G..
dowody:
wyjaśnienia oskarżonego k.89, kartoteka środków trwałych k. 115-121
Oskarżony przyznał się do winy i Sąd tym wyjaśnieniom dał wiarę, bowiem są zgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.
W tym stanie rzeczy ina oskarżonego nie budzi wątpliwości.
Przestępstwo z art. 288 § 1 kk popełnia, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Oskarżony naruszył ten przepis, bowiem w nocy 21 sierpnia 2016 roku około godziny 23:00 w G. przy ul. (...) dokonał umyślnego uszkodzenia pojemnika typu I. (...) o poj. 1,5 m3 o wartości 969,90 złotych służącego do gromadzenia odpadów komunalnych – tworzyw, koloru żółtego, wskutek jego podpalenia, w wyniku czego uległ stopieniu i nie nadaje się do naprawy oraz dalszego użytkowania na szkodę (...) i Ochrony (...) Urzędu Miejskiego w G. przy ul. (...).
Za to Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze tej kary Sąd miał na względzie jako okoliczności obciążające fakt, że oskarżony był wielokrotnie karany sądownie. Kilkakrotnie podpalał pojemniki należące do pokrzywdzonego. Oskarżony zna i rozumie to, że nie wolno mu tego robić i mimo tej wiedzy i orzeczonych dotychczas kar nie zmienia swojego zachowania. Z tego zdaniem Sądu wypływają następujące wnioski: oskarżony jest osobą niepoprawną i zdemoralizowaną wobec której dotychczas stosowane środki i kary okazały się bezskuteczne.
W ocenie Sądu orzeczona kara przekona oskarżonego, że nie jest bezkarny.
Na mocy art. 46 § 1 kk zobowiązano oskarżonego do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem.
O kosztach orzeczono po myśli art. 624 § 1 k.p.k.