Uzasadnienie
Z. J. urodził się (...) w I., jest synem F. i H. z domu S., posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu jest krawcem, nie pracuje, jest na rencie i osiąga dochód (...) zł netto miesięcznie, jest kawalerem, zam. G., ul. (...). Był wcześniej karany sądownie (dowód: wyjaśnienia oskarżonego Z. J. k- 70,49, dane o podejrzanym k- 20, informacja o dochodach k- 40, karta karna k- 33-35, odpis wyroku SR w (...) w sprawie (...) k-8, odpis wyroku SR w G. w sprawie (...) k-23, odpis wyroku SR w G. w sprawie (...) k-24-25, odpis wyroku SR w S. G. w sprawie (...) k-16, odpis wyroku Sądu Rejonowego w G. w sprawie (...) k- 21, odpis wyroku Sądu Okręgowego w (...) w sprawie (...) k-22).
Na mocy prawomocnego wyroku z dnia 13 września 2011r. wydanego przez Sąd Rejonowy w (...) w sprawie o sygn. akt (...) wymierzono Z. J. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 178a § 1 kk. Karę tą Z. J. odbył w okresie od 18.08.2013r. do 18.02.2014r.
Na mocy prawomocnego wyroku z dnia 6 września 2012r. wydanego przez Sąd Rejonowy w (...) w sprawie o sygn. akt (...) wymierzono Z. J. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 178a § 4 kk polegający na kierowaniu samochodem w stanie nietrzeźwości przy czym czynu tego dopuścił się on będąc już uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) sygn. akt (...) z dnia 13 września 2011r za czyn z art. 178a § 1 kk oraz wbrew zakazowi kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi obowiązującemu w okresie od 21 września 2011r. do 21 września 2012r. Karę tą Z. J. odbył w okresie od 18.02.2013r. do 18.08.2013r.
Ponadto Z. J. został też skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 18 października 2012r. wydanym w sprawie (...) za czyn z art. 178a § 1 i 4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§ 2 kk i w zw. z art 64 § 1 kk. Na mocy tego wyroku orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 14 lutego 2013r.
Z. J. został także skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 8 listopada 2012r. wydanym w sprawie (...) (zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w (...) z dnia 28 lutego 2013r. w sprawie (...)) za czyn z art. 178a § 4 kk w zw. z art 64 § 1 kk. Na mocy tego wyroku orzeczono wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 28 lutego 2013r.
(dowód: odpis wyroku SR w (...) w sprawie (...) k-8, odpis wyroku SR w (...) w sprawie (...) k-24-25, odpis wyroku SR w S. G. w sprawie (...) k-16, odpis wyroku Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...) k- 21, odpis wyroku Sądu Okręgowego w (...) w sprawie (...) k-22, pismo z UM w G. k- 29, pismo z ZK (...) w G. k- 69).
W dniu 21 czerwca 2015r. o godz. 8.20 Z. J. kierował samochodem marki O. (...) nr rej. (...) w G. na ul. (...). Wiedział,że ma orzeczony środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Kierował tego dnia samochodem znajomej z Ł. do G.. Widział,że na ul. (...) zamierzał podjąć go do kontroli funkcjonariusz Policji ale nie zatrzymał się i pojechał dalej. Właścicielka samochodu była wówczas jego pasażerem. Dojechał do ronda w T. i skręcił w kierunku Ś.. Na terenie jakiejś posesji pozostawili samochód. Z. J. obawiał się,że może za nimi jechać policja i dlatego poszedł do domu pieszo.
Następnie tego samego dnia w godz. 21.00 – 22.00 Z. J. spożywał alkohol w postaci 4 piw o pojemności 0,5 l. i w dniu 22 czerwca 2015r. o godz. 1. 55 w G. na ul. (...). (...) kierował pojazdem marki V. (...) o nr rej. (...). Na tej ulicy został podjęty do kontroli drogowej przez funkcjonariuszy Policji.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonego Z. J. k- 70, 38, 42).
Podczas badania przeprowadzonego o godz. 2.10 alkometr wykazał u Z. J. 0,68 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu. Podczas badania przeprowadzonego o godz. 2.12 alkometr wykazał u Z. J. - 0,68 mg/l natomiast o godz. 2.25 -0,71 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu.
(dowód: protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym k- 2, świadectwo wzorcowania k-3).
Oskarżony Z. J. w toku postępowania przygotowawczego i przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w dniu 21 czerwca 2015r, kierował samochodem pomimo tego,że wiedział iż sąd orzekł wobec niego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych a także w dniu 22 czerwca 2015r. kierował samochodem pomimo tego,że spożywał alkohol na krótko przed tym kiedy wsiadł za kierownicę (dowód: wyjaśnienia oskarżonego Z. J. k- 70, 38, 42).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego albowiem znalazły one w pełni potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym a w szczególności w protokole z przebiegu badania stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym z dnia 22 czerwca 2015r.
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarówno wina oskarżonego Z. J. jak i okoliczności popełnienia czynów nie budzą wątpliwości. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że oskarżony Z. J. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona umyślnego występku z art. 244 kk w zw. 64 § 1 kk gdyż w dniu 21 czerwca 2015r.o godz. 8.20 na ul (...) w G. kierował samochodem marki O. (...), czym nie zastosował się do orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 18 października 2012r. sygn. akt (...) środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat obowiązującego w okresie od 14 lutego 2013r. do 14 lutego 2017r. Czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 lutego 2013r. do 18 sierpnia 2013r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 6 września 2012r. w sprawie (...) za przestępstwo podobne z art. 178a § 4 kk polegające m.in. na kierowaniu samochodem wbrew zakazowi kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi obowiązującemu w okresie od 21 września 2011r. do 21 września 2012r.
Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują, że oskarżony Z. J. swoim zachowaniem wyczerpał też znamiona umyślnego występku z art. 178a § 4 kk w zw. 64 § 1 kk gdyż w dniu 22 czerwca 2015r. w G. na ul. (...) kierował samochodem znajdując się w stanie nietrzeźwości będąc uprzednio prawomocnie skazanym wyrokiem: Sądu Rejonowego w S. G. z dnia 13 września 2011r. w sprawie o sygn. akt (...) za czyn z art. 178a § 1 kk, Sądu Rejonowego w (...) z dnia 6 września 2012r. w sprawie o sygn. akt (...) za czyn z art. 178a § 4 kk, Sądu Rejonowego w (...) z dnia 8 listopada 2012r. w sprawie o sygn. akt (...) za czyn z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 lutego 2013r. do 18 sierpnia 2013r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 6 września 2012r. w sprawie (...) za przestępstwo podobne z art. 178a § 4 kk, i w ciągu 5 lat od odbycia w okresie od 18 sierpnia 2013r. do 18 lutego 2014r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej na mocy wyroku Sądu Rejonowego w (...) z dnia 13 września 2011r. w sprawie (...) za przestępstwo podobne z art. 178a § 1 kk.
Z. J. zdawał sobie sprawę z tego, że w krótkim odstępie czasu jaki minął do momentu kiedy wsiadł za kierownicę spożywał alkohol a pomimo tego, kierował pojazdem. Zdawał też sobie sprawę z tego,że był wcześniej wiele razy karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości oraz,że wielokrotnie orzekano wobec niego środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.
Zdaniem Sądu orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe: za czyn I – kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn II- kara 1 roku pozbawienia wolności oraz orzeczona kara łączna 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności są odpowiednie do stopnia ich społecznego niebezpieczeństwa. Orzeczona kara łączna spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno – wychowawczą.
Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że nie ma podstaw do orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, albowiem brak jest w stosunku do niego pozytywnej prognozy na przyszłość świadczącej o tym, że pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności, będzie przestrzegał porządku prawnego a w szczególności,że nie popełni ponownie przestępstwa. Wskazuje na to zwłaszcza fakt,że oskarżony wielokrotnie był karany za przestępstwa z art. 178 § 1 i 4 kk oraz działanie w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk. Zachowanie oskarżonego cechuje rażące lekceważenie dla orzeczeń sądów.
Na mocy art. 42 § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.
Na mocy art. 43a § 2 kk Sąd zasądził od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Wymierzając oskarżonemu powołaną wyżej karę i środki karne Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim okoliczności popełnienia tego przestępstwa. Oskarżony mając - 0,68 mg/l zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, o godz. 1.55 kierował samochodem na ulicach (...). Alkohol spożywał krótko przed tym kiedy wsiadł za kierownicę pojazdu. Oskarżony był też uprzednio wielokrotnie karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Zdaniem Sądu,oskarżony swoim zachowaniem stwarzał znaczne niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia nie tylko własnego, ale też i innych użytkowników drogi.
Zastosowanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych ma bowiem służyć temu, by osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa, zagrażające bezpieczeństwu ruchu czy to z braku wyobraźni czy z braku poczucia odpowiedzialności – z ruchu tego wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu (wyrok SN z dnia 24.04.1982r. V KRN 106/82).
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624 § 1 kpk i art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „O opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów oskarżonego.