Uzasadnienie
Skazany P. P. od dnia 19 czerwca 2019 r. będzie odbywał kary:
- - jednego roku pozbawienia wolności wymierzoną w sprawie II K 793/17Sądu Rejonowego w Kaliszu;
- - jednego roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności wymierzoną w sprawie II K 781/18 Sądu Rejonowego w Kaliszu;
- - jednego roku pozbawienia wolności wymierzoną w sprawie II K 430/18 Sądu Rejonowego w Kaliszu (dowód: opinia o skazanym – 41, odpisy orzeczeń – k. 12, 13, 14, 16, 17, 20, 15, 18, 21, wydruk z NOE_SAD – k. 26-28, 49-45).
Skazany P. P. ma 26 lat. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Nie ma majątku większej wartości. Ma wykształcenie gimnazjalne, nie ma wyuczonego zawodu. Nie ma stałego miejsca pobytu. Z uwagi na zachowanie skazanego przed osadzeniem, rodzina nie wyraża zgody na jego powrót do domu. W warunkach izolacji przebywa od 11 lipca 2018 r. Odbywał szereg kar aresztu za czyny z art. 119 § 1 k.w. oraz kary pozbawienia wolności za czyny z art. 288 § 1 i 278 § 1 k.k. Kary odbywa w systemie zwykłym, gdyż nie wyraża zgody na odbywanie kary w systemie programowego oddziaływania. Jest osobą uzależnioną głównie od alkoholu. Skazany wyraził zgodę na odbywanie kary w systemie terapeutycznym, które rozpocznie się w dniu 25 marca 2020 r. Jest raczej bezkrytyczny wobec popełnionych przestępstw i wykroczeń. Opinia o skazanym jest przeciętna, skazany nie uczy się i nie pracuje, nie czyni żadnych starań w kierunku podjęcia zatrudnienia lub nauki. Nie jest karany ale też nie jest nagradzany (opinia – k. 41-42).
Zgodnie z treścią art. 85 § 1 i 2 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Wobec skazanego w dniu 5 maja 2019 r. zakończono wykonywanie kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie II K 955/17 zatem nie podlegała ona łączeniu z pozostałymi karami. Łączeniu nie podlegały również kary aresztu orzeczone w związku z popełnionymi przez skazanego wykroczeniami.
Łączeniu podlegały kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach II K 793/17, 430/18 oraz 781/18.
Zgodnie z treścią art. 85a k.k. orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Skazanemu można było wymierzyć karę w granicach od 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności do 3 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzył skazanemu karę 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności biorąc pod uwagę treść opinii oraz wielość skazań zaczyny będące występkami oraz wykroczeniami. Wszystkie one zostały popełnione w tym samym okresie. Skierowane były przeciwko mieniu.
Biorąc pod uwagę stwierdzone u skazanego uzależnienie od różnych środków psychoaktywnych, bezkrytyczne podejście do popełnionych czynów oraz zaplanowaną terapię Sąd doszedł do wniosku, iż zastosowanie zasady pełnej absorpcji przy wymiarze skazanemu kary łącznej nie spełniłoby wymogów wymiaru kary łącznej opisanych w art. 85a k.k. Mogłoby wywołać u skazanego przekonanie, iż „opłacalnym” jest popełnianie w krótkim czasie rozlicznych przestępstw. Biorąc pod uwagę sytuację życiową skazanego Sąd uznał, iż uczynił on sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodów, a to nie może być premiowane. Nadto skazany nie daje żadnej gwarancji, iż pozostając na wolności podejmie dobrowolnie terapię odwykową.
O wynagrodzeniu obrońcy orzeczono w oparciu o § 17 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił skazanego P. P. od ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa.
SSR Agnieszka Wachłaczenko