Uzasadnienie
Oskarżony A. K. od 20 maja 1976 r. prowadził działalność gospodarczą pod firmą (...) – A. K. & S. w K..
W okresie od września 2012 roku do czerwca 2016 roku nie odprowadzał składek na ubezpieczenie społeczne, które zostały potrącone z dochodu zatrudnionych pracowników, powodując straty w ogólnej wysokości 316.839,77 zł na rzecz pracowników Z. P. (1) w wysokości 6.423,14 zł, E. R. w wysokości 6.995,79 zł, E. K. (1) w wysokości 17.784,98 zł, T. D. w wysokości 925,07 zł, P. G. w wysokości 6.807,18 zł, H. T. w wysokości 17.676,57 zł, A. P. w wysokości 17.784,98 zł, S. K. w wysokości 17.784,99 zł, I. J. w wysokości 1.934,87 zł, B. D. w wysokości 2.756,26 zł, K. J. w wysokości 15.490,94 zł, R. K. (1) w wysokości 16.064,44 zł, A. C. w wysokości 12.638,70 zł, P. W. w wysokości 7.835,39 zł, P. K. w wysokości 11.631,37 zł, R. W. w wysokości 771,56 zł, E. K. (2) w wysokości 11.631,37 zł, M. M. w wysokości 10.701,35 zł, B. S. w wysokości 14.821,49 zł, K. W. w wysokości 17.784,99 zł, D. K. w wysokości 10.199,51 zł, Z. P. (2) w wysokości 18.522,38 zł, B. F. w wysokości 34.045,55 zł, M. K. w wysokości 17.784,98 zł, P. M. w wysokości 6.299,27 zł, P. S. w wysokości 11.610,73 zł, M. P. w wysokości 1.091,32 zł oraz S. S. w wysokości 1.040,60 zł.
Nadto w tym samym okresie nie odprowadzał za nich składek na ubezpieczenie zdrowotne, które były potrącane z dochodów zatrudnionych pracowników. Ogólna wysokość nie odprowadzonych składek to 75.748,13 zł, a na rzecz poszczególnych pracowników: Z. P. (1) w wysokości 1.615,36 zł, E. R. w wysokości 1.480,74 zł, E. K. (1) w wysokości 4.190,62 zł, T. D. w wysokości 232,98 zł, P. G. w wysokości 1.746,50 zł, H. T. w wysokości 4.185,18 zł, A. P. w wysokości 4.190,62 zł, S. K. w wysokości 4.190,62 zł, I. J. w wysokości 485,19 zł, B. D. w wysokości 664,58 zł, K. J. w wysokości 3.615,94 zł, R. K. (1) w wysokości 3.759,61 zł, A. C. w wysokości 3.031,24 zł, P. W. w wysokości 1.969,50 zł, P. K. w wysokości 2.784,96 zł, R. W. w wysokości 194,15 zł, E. K. (2) w wysokości 2.784,96 zł, M. M. w wysokości 2.660,32 zł, B. S. w wysokości 3.555,22 zł, K. W. w wysokości 4.190,62 zł, D. K. w wysokości 2.631,27 zł, Z. P. (2) w wysokości 4.362,15 zł, B. F. w wysokości 8.202,76 zł, M. K. w wysokości 4.190,62 zł, P. M. w wysokości 1.584,30 zł, P. S. w wysokości 2.744,58 zł, M. P. w wysokości 242,60 zł, S. S. w wysokości 260,94 zł
Osobą podejmującą decyzje finansowe w firmie (...) był A. K..
W okresie od 2004 r. do 2007 r. księgowy firmy (...) przywłaszczył kwotę co najmniej 184.137,16 zł, którą na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Kaliszu z dnia 7 lutego 2011 r. w sprawie II K 104/10 winien zwrócić w terminie dwóch lat od 20 grudnia 2011 r. Skazany kwoty tej nie zwrócił nawet w części, majątku wyzbył się (dowód: wydruk – k. 5, zestawienia należności – k. 6-124, odpis wyroku – k. 666-667 w aktach II K 104/10, zawiadomienie – k. 436, dokumentacja medyczna – k. 443-452, 454-455, opinia lekarska – k. 472-477, wyjaśnienia oskarżonego A. K. – k. 521-522).
Oskarżony A. K. ma 69 lat. Z wykształcenia jest technikiem budowlanym. Jest żonaty, ma czworo dzieci. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Utrzymuje się z emerytury w wysokości ok. 2000 zł miesięcznie. Zarówno emerytura jak i nieruchomości obciążone są zajęciem komorniczym. Był wcześniej karany (dane osobowe – k. 308, 521, karta karna – k. 299).
Oskarżony A. K. nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia, w których podał, że firma straciła płynność finansową na skutek działań księgowego R. K. (2). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego ponieważ znajdują one odzwierciedlenie w pozostałym niekwestionowanym zebranym materiale dowodowym.
Zgodnie z treścią art. 218 § 1a k.k. karze podlega ten, kto wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych uporczywie narusza prawa pracownika wynikające z ubezpieczenia społecznego.
W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci zestawień należności, zeznań świadków, dokumentów związanych z postępowaniem w sprawie II K 104/10 oraz 3 Ds. 77/15 wskazuje, iż oskarżony A. K. uporczywie nie wykonywał obowiązków wynikających z ubezpieczenia społecznego. Wymienieni w zarzucie pracownicy faktycznie świadczyli pracę na rzecz oskarżonego. Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem ewentualnym. Z materiału dowodowego wynika, iż oskarżony działał w celu utrzymania płynności finansowej firmy, którą prowadził od dziesięcioleci. Musiał jednak liczyć się z tym, iż pomimo decyzji o wstrzymaniu wpłat do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie zatrzyma to pogłębiającej się utraty płynności finansowej firmy.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego. Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako sporą, gdyż oskarżony swoim zachowaniem godził w umowy jaką zawarł z poszczególnymi pracownikami, a którzy rzetelnie świadczyli pracę na rzecz oskarżonego, przerzucił także koszty działalności gospodarczej na innych zobowiązanych. Zważyć jednak należy, iż zaległości w opłacaniu składek powstały również wobec zatrudnionych przez oskarżonego członków jego rodziny oraz wobec samego oskarżonego. Biorąc jednak pod uwagę okoliczności, które doprowadziły do takiej sytuacji Sąd uznał, iż kara grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 zł każda stawka będzie karą wystarczającą dla osiągnięcia skutków wymienionych w art. 53 k.k.
Z uwagi na sytuację osobistą oraz majątkową oskarżonego, Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. odstąpił od obciążania go kosztami sądowymi.
SSR Agnieszka Wachłaczenko