Uzasadnienie
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przypisanie oskarżonej J. S. (uprzednio B.) czynu wyczerpującego dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k.
Czyn ten polegał na tym, że w okresie od 29 maja 2015 r. do 30 listopada 2015 r. w K. doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) SA z/s w W., w ten sposób, iż w celu uzyskania prowizji posłużyła się szeregiem wniosków oraz polis ubezpieczeniowych z podrobionymi podpisami innych osób, przy czym osobiście podrobiła podpis D. J.. Ubezpieczyciel wypłacając wynagrodzenie oskarżonej nie miał świadomości, iż osoby wymienione w polisach faktycznie nie ubiegały się o udzielenie takiej ochrony. W ten sposób oskarżona swoim działaniem wyczerpała znamiona czynu zabronionego opisanego w art. 286 § 1 k.k. oraz 270 § 1 k.k. Nie były to działania przypadkowe, oskarżona działała według z góry założonego schematu – art. 12 k.k.
Oskarżona działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu uzyskania dla siebie korzyści majątkowej w postaci wynagrodzenia z tytułu zawarcia polis ubezpieczeniowych. Nie ujawniły się okoliczności wyłączające winę lub bezprawność czynu oskarżonej. W okresie objętym zarzutem oskarżona była w trudnej sytuacji materialnej, jednak nie były to okoliczności nadzwyczajne, niespotykane.
Społeczną szkodliwość czynu oskarżonej Sąd ocenił jako średnią. Oskarżona kredytowała się kosztem pokrzywdzonego przez dłuższy czas – 6 miesięcy, wykorzystując przy tym dane osobowe innych podmiotów i to bez wiedzy tych podmiotów, a danymi tymi nie miała prawa dysponować. Z drugiej strony, kwota szkody nie jest duża i biorąc pod uwagę rozmiar prowadzonej przez pokrzywdzonego działalności nie stanowiła dla niego dużego uszczerbku. Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował przyznanie się oskarżonej do popełnionego czynu i złożenie wyjaśnień oraz jej uprzednią niekaralność. Z tych przyczyn Sad wymierzył oskarżonej karę pozbawienia wolności w dolnych granicach zagrożenia, tj. 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz uznał, iż zasługuje ona na dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary na okres 2 lat. Oskarżona w chwili obecnej prowadzi ustabilizowany tryb życia. Sprawuje opiekę nad dwojgiem dzieci, w tym jednym niepełnosprawnym, spłaca swoje wcześniejsze zobowiązania.
Sąd również nałożył na oskarżoną na podstawie art. 72 § 2 k.k. obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego (...) SA z/s w W. kwoty 4.400,78 zł w terminie 1 roku i 10 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Długi okres naprawienia szkody uwzględnia sytuację majątkową oskarżonej ale nie będzie przeszkodą do podjęcia działań w przypadku możliwego niewywiązania się oskarżonej z nałożonego obowiązku. Obowiązek składania sprawozdań kuratorowi z przebiegu próby – art. 72 § 1 pkt 1 k.k. umożliwi faktyczną kontrolę nad przebiegiem okresu próby i wykonywaniem przez oskarżoną nałożonego obowiązku (jak wynika z wyjaśnień oskarżonej podjęła ona kroki w celu rozłożenia przez pokrzywdzonego należności na raty, nadto zadeklarowała możliwość spłaty należności w ratach po 300 zł miesięcznie).
Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżoną z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Oskarżona utrzymuje się ze świadczenia opiekuńczego oraz pensji męża. Na utrzymaniu ma dwoje dzieci, w tym jedno niepełnosprawne. Nie ma majątku większej wartości. Sąd uznał, iż są to podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla oskarżonej zbyt uciążliwe.