Uzasadnienie
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił, w ocenie Sądu, na przypisanie oskarżonej K. M. (1) zarzucanego jej czynu wyczerpującego dyspozycję art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. Działanie oskarżonej polegało na wywoływaniu u osób zawierających za jej pośrednictwem umowy obowiązkowego ubezpieczenia przeświadczenia, że umowa została zawarta prawidłowo a wszelkie należności z tytułu objęcia ubezpieczeniem zostały uregulowane na rzecz ubezpieczyciela, podczas gdy faktycznie pieniądze ze składek zostały zatrzymane przez oskarżoną, co skutkowało wdrażaniem wobec klientów postępowań windykacyjnych lub narażeniem ich na takie postępowania. W przypadku zawieranych umów ubezpieczeń obowiązkowych oskarżona narażała ubezpieczyciela na konieczność wypłaty odszkodowania w przypadku gdy składki nie zostały uregulowane. W przypadku podpisywanych z klientami umów ubezpieczeń dobrowolnych, z uwagi na nieprzekazanie składek przez oskarżoną, faktycznie nie dochodziło do zawarcia umowy ubezpieczenia w dacie widniejącej na umowie, czym oskarżona działała na szkodę swoich klientów.
Przy czym, w przypadku zgłaszanych przez klientów wątpliwości, co do faktycznego przekazania składek ubezpieczycielowi oskarżona wskazywała na błędy niepopełnione błędy po stronie ubezpieczyciela. Oskarżona w momencie zawierania umów nie miała zamiaru przekazywać ubezpieczycielowi pobranych składek w terminie, natomiast działała z zamiarem zatrzymania ich dla siebie i zwrotu w bliżej nieokreślonej przyszłości. W ten sposób działała na szkodę klientów ubezpieczyciela oraz samego ubezpieczyciela, tj. (...) S.A.
Oskarżona K. M. (1) działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonej. Społeczna szkodliwość czynu oskarżonej jest znaczna. Oskarżona działała w ten sposób przez dłuższy czas. Również kwota szkody jest duża. Oskarżona działała wykorzystując zaufanie jakim obdarzał ją ubezpieczyciel (wcześniej była jednym z lepszych agentów) oraz klienci, którzy właśnie z tego powodu powierzali jej nawet znaczne kwoty. Należy mieć jednak na uwadze, iż w okresie objętym zarzutem oskarżona znajdowała się w trudnej sytuacji materialnej i osobistej spowodowanej ciężką chorobą córki.
Jako okoliczności łagodzące Sąd potraktował uprzednią niekaralność oskarżonej oraz przyznanie się do popełnienia zarzucanego jej czynu oraz złożenie wyjaśnień. Okolicznością łagodzącą jest też wyrażenie skruchy, dobrowolne przyjęcie na siebie zobowiązania wobec ubezpieczyciela, co spowodowało, iż wszystkie umowy ubezpieczenia zostały potraktowane jako ważnie zawarte.
Z tych przyczyn Sąd wymierzył oskarżonej za przypisane czyny karę 2 lat pozbawienia wolności, jednak na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesił oskarżonej kare na okres próby wynoszący maksymalny pięcioletni okres próby. Wydaje się, że oskarżona potrzebuje stałego nadzoru nad przebiegiem próby, dlatego Sąd orzekł o dozorze kuratora – art. 73 § 1 k.k. Nadto zobowiązał oskarżoną do wykonywania zobowiązania wynikającego z aktu notarialnego z dnia 28 kwietnia 2014 r. – art. 72 § 1 pkt 8 k.k.
Z uwagi na sytuację majątkową Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
SSR Agnieszka Wachłaczenko