Uzasadnienie
Oskarżony Ł. Ł. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na handlu częściami samochodowymi. Zwykle oskarżony części na handel nabywał na giełdach samochodowych, od nieznanych sprzedawców.
W dniu 6 grudnia 2017 r. funkcjonariusze Policji dokonali przeszukania posesji położonej w K. i ujawnili tam pojazd marki R. (...) o nr rej. (...). Samochód ten na posesję oskarżonego przyprowadziła nieustalona osoba. Samochód ten został utracony przez właściciela w dniu 6 grudnia 2017 r. w O. Natomiast w trakcie przeszukania przeprowadzonego w dniu 7 grudnia 2017 r. ujawniło na posesji oskarżonego trzy panele tapicerskie oraz kartę elektroniczną samochodu marki R. (...) o nr VIN (...) o nr rej (...), podsufitówkę samochodu marki A. (...) o nr rej (...) o nr VIN (...), wkładu koła zapasowego samochodu marki R. (...) o nr rej (...) o nr VIN (...), fragmentu karoserii tzw. „ćwiartki” samochodu marki A. (...) o nr VIN (...), drzwi tylnych i poduszki powietrznej samochodu marki B. o nr VIN (...), tablicy rejestracyjnej o nr (...) (dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonego – k. 326, protokół przeszukania – k. 8-10, 11-12, protokół oględzin – k. 5- 7,49-50, informacja – k. 64-65, materiał poglądowy – k. 87-92, opinia – k. 114-124, 126-134).
Oskarżony Ł. Ł. ma lat 35. Utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, z której uzyskuje dochód w wysokości ok. 5000 zł. Jest właścicielem samochodów. Jest żonaty, na utrzymaniu ma troje dzieci. Był karany w tym za czyn z art. 292 k.k. (dane osobowe – k. 23, 326, karta karna – k. 28).
Oskarżony Ł. Ł. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia, że umówił się z osobą która dostarczała mu części z giełdy z P. na przywóz kolejnych części, tymczasem pozostawiono mu na placu cały samochód. Osoba ta miała być zorientowana jak się dostać na plac ponieważ bywała tam już wcześniej. Oskarżony podał, że kupuje na giełdzie ponieważ tam jest taniej, a swoje przekonanie o legalności tych części oparł na fakcie, że sprzedawcy mają boksy na giełdzie, co oznacza, że prowadzą legalna działalność. Jednocześnie przyznał, że na znalezione części nie ma faktur lub rachunków, bo takie przez sprzedawców nie są wystawiane, a nie ma możliwości zweryfikowania, czy konkretna część pochodzi z legalnego źródła.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego jakoby nie mógł mieć żadnych podejrzeń, co do pochodzenia znalezionych u niego części samochodowych. Przede wszystkim oskarżony prowadzi działalność polegającą na handlu częściami samochodowymi a zatem powinien mieć szerszą wiedzę w tym zakresie. Poza tym jak wyjaśnił, handlował z tymi którzy sprzedawali mu części najtaniej. Części te nie mogły mieć oznaczeń producenta, poza tym były używane. Wiedzą powszechną jest, że zakupy na giełdzie obarczone są ryzykiem nielegalnego pochodzenia towarów. Nadto będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kaliszu w sprawie II K 292/17 z dnia 20 września 2017 r. za czyn z art. 292 § 1 k.k. posiadał już stosowną wiedzę w tym zakresie. Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie dowodom ponieważ nie ujawniły się okoliczności nakazujące zakwestionować ich rzetelność lub autentyczność.
Zgodnie z treścią art. 292 § 1 k.k. karze podlega ten, kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa albo tę rzecz przyjmuje.
W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu Ł. Ł. zarzucanych mu czynów jednak w zmienionym kształcie. W ocenie Sądu brak jest w aktach sprawy dowodów na to, iż skazany dopuścił się czynów z art. 291 § 1 k.k. Swoim zachowaniem godził w cudze prawa majątkowe.
Społeczną szkodliwość czynu oskarżonego Sąd ocenił jako sporą z uwagi na to, że istnienie zapotrzebowania na tańsze rzeczy, w tym przypadku części samochodowe pochodzące z przestępstw w dużym stopniu jest przyczyną dokonywania kradzieży samochodów „na części”. Nadto oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, gdyż był już skazany za czyn z art. 292 § 1 k.k.
Biorąc pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego, beztroskę oskarżonego Sąd wymierzył mu za I. czyn dziesięciu miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin miesięcznie, a za II. czyn pięciu miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin miesięcznie oraz na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. karę łączną dwunastu miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze trzydziestu godzin miesięcznie.
Należy zauważyć, iż łagodniejsza co do zasady kara w postaci kary grzywny nie odniosła pożądanego skutku. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary łącznej Sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego od 7 grudnia 2017 r. godz. 13.30 do 8 grudnia 2017 r. godz. 16.32.
O dowodach rzeczowych orzeczono na podstawie art. 44 § 1 k.k. oraz art. 44 § 2 k.k.
Sąd obciążył oskarżonego częścią kosztów sądowych w kwocie dwóch tysięcy zł tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych obciążając nimi w pozostałej części Skarb Państwa, nie znajdując podstaw do zwolnienia go od ponoszenia kosztów całości.
SSR Agnieszka Wachłaczenko