Uzasadnienie
Powód J. M. wniósł pozew o zasądzenie od strony pozwanej Towarzystwa (...) S.A. z/s w W. kwoty 6000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 12.06.2014r do dnia zapłaty, o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość za skutki wypadku, któremu uległ powód w dniu 9.04.2014r oraz zasądzenie na rzecz powoda kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 9.04.2014r doszło do wypadku komunikacyjnego w wyniku którego poszkodowany został powód. Odpowiedzialność za skutki zdarzenia przyjęła strona pozwana. W wyniku zdarzenia powód doznał obrażeń ciała w postaci skręcenia i naderwania odcinka szyjnego, piersiowego, lędźwiowego kręgosłupa, urazu głowy, urazu klatki piersiowej i urazu psychicznego. Po wypadku powód zgłosił się do ZOZ w K. gdzie udzielono mu pierwszej pomocy a następnie do (...) Centrum Medycznego w P. gdzie wykonano min. zdjęcia RTG kręgosłupa i czaszki. Powoda wypisano z zaleceniem oszczędnego trybu życia, zażywania leków przeciwbólowych, noszenia kołnierza ortopedycznego i podjęcia dalszego leczenia w poradni ortopedycznej. Powód nadal nie jest w stanie normalnie funkcjonować gdyż na bóle głowy i karku, napięcie mięśni karku powoduje dodatkowy ból i cierpienie, zmuszony jest do zażywania leków przeciwbólowych, które osłabiają jego kondycję psychofizyczną.
Jest osobą nerwową, zmęczoną, osłabioną, boi się poruszać wszelkimi środkami transportu. Przed wypadkiem powód nie miał problemów zdrowotnych, był osobą aktywną, zaś w dniu wypadku miał 18 lat. Stron powodowa przyznała powodowi kwotę 1000 zł tytułem zadośćuczynienia decyzją z dnia 11.06.2014r. Pismem z dnia 26.06.2014r powód wezwał do zapłaty stronę pozwaną, gdyż przyznana kwota zadośćuczynienia jest zbyt niska i zasądzenie dodatkowej kwoty 6000 zł tytułem zadośćuczynienia jest zasadna.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda kosztów procesu podnosząc, iż przyznana powodowi kwota 1000 zł tytułem zadośćuczynienia jest odpowiednia w rozumieniu art. 445 §1 kc i prowadzi do pełnej kompensacji poniesionej przez powoda krzywdy, uwzględniając cierpienie fizyczne i psychiczne, ich intensywność, rozmiar. W wyniku wypadku powód doznał jedynie skręceń kręgosłupa, nie wymagał hospitalizacji, badania obrazowe nie potwierdziły występowania u powoda jakichkolwiek urazów, nie wystąpił też trwały uszczerbek na zdrowiu. nadto należy również uznać, że prognozy na przyszłość co do stanu zdrowia powoda są pomyślne. Powód nie wykazał aby zdarzenie wpłynęło na jego aktywność życiową lub zawodową, zaś zdolności regeneracyjne powoda, który w chwili wypadku miał 18 lat, są zdecydowanie większe. Nic nie wskazuje aby powód obecnie kontynuował leczenie lub rehabilitację.
Nadto ewentualne odsetki winny być zasądzone dopiero od dnia wyrokowania. Podlega także oddaleniu wniosek powoda o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość gdyż powód nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu takiego orzeczenia co zgodnie z art. 189 kpc jest warunkiem wystąpienia z przedmiotowym roszczeniem.
W wyniku postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 9 kwietnia 2014r powód J. M., jako pasażer samochodu, uczestniczył w kolizji drogowej w K., której sprawcą był kierujący samochodem K. G., uderzając w tył samochodu osobowego. Na miejsce zdarzenia nie była wzywana policja ani pogotowie ratunkowe. W chwili zdarzenia powód miał zapięte pasy bezpieczeństwa. Sprawcę zdarzenia i stronę pozwaną łączyła umowa odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego obowiązująca w dniu zdarzenia. Odpowiedzialność za skutki wypadku przyjęła strona pozwana przeprowadzając postępowanie likwidacyjne i wypłacając powodowi kwotę 1000 zł tytułem zadośćuczynienia.
/dowód: - przesłuchanie powoda k-42;
- - akta szkodowe pozwanego na płycie CD k-38;
- - pismo pozwanego z 11.06.14r o przyznaniu zadośćuczynienia k-24 /.
Po kilku godzinach po wypadku powód zaczął odczuwać bóle pleców oraz kręgosłupa zgłaszając się na Izbę Przyjęć ZOZ w K.. Powód nie miał zewnętrznych obrażeń ciała. Następnie w dniu 11 kwietnia 2014r powód zgłosił się do (...) Centrum Medycznego S.A. w P. na Szpitalny Oddział ratunkowy gdzie wykonano zdjęcie RTG kręgosłupa i czaszki, które nie wykazały zmian urazowych kręgów lędźwiowych, kręgów szyjnych, kręgosłupa piersiowego i kości podstawy czaszki. Rozpoznano – jako chorobę zasadniczą – skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa a jak chorobę współistniejącą – skręcenie i naderwanie odcinka piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa zalecono kontrolę w poradni ortopedycznej.
Następnie powód był w poradni neurologicznej. W dniu 16.06.2014r powód wykonał badanie MR kręgosłupa które wykazało umiarkowane zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze. Ponadto powód zażywał leki przeciwbólowe. Powód odczuwał dyskomfort polegający na tym, że nie mógł swobodnie skręcić głową z uwagi na ból karku jak również miał drętwienie dłoni. Próbował wzmocnić mięśnie kręgosłupa na basenie oraz rehabilitacją – 5 zabiegów. W chwili obecnej nie ma żadnych przeciwwskazań do aktywnego trybu życia i pracy zawodowej jako ratownika.
/ dowód: - przesłuchanie powoda k-42;
- - karta informacyjna ZOZ K. k-7;
- - karta informacyjna szpitala w P. k-8;
- - skierowanie do poradni specjalistycznej k-10;
- - wynik badania radiologicznego k12 – 15;
- - dokumentacja medyczna powoda k 16-17;
- - badanie MR kręgosłupa k-18;
- - akta szkody na płytce CD k-38 /.
Pismem z dnia 30.05.2014r powód zgłosił szkodę stronie pozwanej domagając się kwoty 30.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Decyzją z dnia 11.06.2014r strona pozwana przyznała powodowi tytułem zadośćuczynienia kwotę 1000 zł. Pismem z dnia 26.06.2014r powód wezwał pozwanego o zapłatę dalszej kwoty w wysokości 29.000 zł lecz strona pozwana odmówiła.
/ dowód: - zgłoszenie szkody k-21;
- - decyzja pozwanego z 11.06.14r k-24;
- - wezwanie do zapłaty k-25;
- - akta szkody na płytce CD k-38 /.
Sąd zważył, co następuje
Bezspornym jest w sprawie, iż w dniu 9 kwietnia 2014r powód – jako pasażer samochodu – uczestniczył w K. w kolizji drogowej, której sprawcą był K. G., kierujący samochodem. Strona pozwana nie kwestionowała okoliczności zdarzenia oraz przyjęła odpowiedzialność z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego - sprawcy wypadku komunikacyjnego za skutki wypadku, przeprowadzając postępowanie likwidacyjne oraz wypłacając powodowi kwotę 1000 zł tytułem zadośćuczynienia.
Zgodnie z przepisem art. 445 § 1 kc Sąd może w wypadkach wskazanych w art. 444 kc przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ze względu na niewymierność krzywdy określenie w konkretnym przypadku odpowiedniej sumy pozostawiona została Sądowi zaś Sąd korzysta z daleko idącej swobody z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, mających wpływ na rozmiar krzywdy. Przepisy kodeksu cywilnego nie zawierają żadnych kryteriów jakie należy uwzględnić przy ustaleniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego zaś kwotowe oznaczenie należnego zadośćuczynienia, według poglądu orzecznictwa i literatury prawniczej powinno być utrzymane w rozsądnych granicach z uwzględnieniem doznanej krzywdy jak i aktualnych stosunków majątkowych.
Dla ustalenia jednak, że doznana krzywda jest następstwem wypadku komunikacyjnego z dnia 9.04.2014r i przypisania stronie pozwanej – jako podmiotowi odpowiedzialności, istotne jest wykazanie związku przyczynowego z art. 361§1 kc i dotyczy to zarówno odpowiedzialności za szkodę majątkową jak i niemajątkową. Krzywda powinna być normalnym następstwem czynu sprawcy. Także w przypadku kompensaty krzywdy adekwatny związek przyczynowy stanowi nie tylko przesłankę odpowiedzialności, ale wyznacza zakres naprawienia uszczerbku. Ciężar dowodu w przedmiotowej sprawie spoczywał na poszkodowanym czyli powodzie – zgodnie z art. 6 kc – który stanowi, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Wprawdzie w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się za wystarczające udowodnienie przez poszkodowanego wysokiego stopnia prawdopodobieństwa, że zdarzenie i szkoda pozostają w adekwatnym związku przyczynowym ale dotyczy to innych sytuacji faktycznych przede wszystkim zakażeń szpitalnych, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Aktualnie w postępowaniu sądowym w procesie cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności i zgodnie z art. 232 kpc strony są obowiązane wskazywać dowody ale stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki.
W przedmiotowej sprawie, dla ustalenia związku przyczynowego między krzywdą powoda a zdarzeniem komunikacyjnym z dnia 9.04.2014r oraz wysokości i rodzaju szkody powoda, wymagane były wiadomości specjalne, których nie posiada ani Sąd ani też strona lub jej pełnomocnik, a wobec tego niezbędna była opinia biegłego. Na rozprawie w dniu 14.01.2015r Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu ortopedii i neurologii – zawnioskowanych przez powoda, jednocześnie zobowiązując pełnomocnika powoda do uiszczenia w terminie 14 dni zaliczki na poczet kosztów opinii biegłych pod rygorem pominięcia dowodu z opinii biegłych z zakresu ortopedii i neurologii. W oznaczonym terminie a także przez następne dwa miesiące - mimo ponownego wezwania – pełnomocnik powoda nie tylko nie uiścił zaliczki na biegłego – w całości ani też w części (dopiero uiszczono 200 zł - 10.04.15r), ale też nie zajął żadnego stanowiska w zakresie tego obowiązku, nie złożył również wniosku o zwolnienie powoda od kosztów sądowych w zakresie w/w wydatku mimo, iż jako profesjonalny pełnomocnik powinien zdawać sobie sprawę ze skutków braku działania na wezwanie Sądu.
Sąd dokładnie określił wysokość zaliczki, termin jej uiszczenia oraz skutki braku uiszczenia a mimo to pełnomocnik powoda nie zareagował chociaż mógł to zrobić np. z uwagi na sytuację finansową powoda wnieść o przedłużenie terminu do jej uiszczenia.
Wskazane wyżej przepisy a także obowiązujące w procesie cywilnym zasada kontradyktoryjności ma ścisły związek z przepisem art. 1304kpc który to przepis uzależnia podjęcie przez Sąd czynności lub pominięcie jej od złożenia (lub nie) przez stronę zaliczki na pokrycie wydatków związanych z tą czynnością. Przepis ten jest rygorystyczny, nakazujący wręcz, w razie nie wpłacenia zaliczki, pominięcie czynności połączonej z wydatkami.
Jednocześnie wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie ma ustawowego obowiązku działania i dokonywania czynności połączonej z wydatkami z urzędu tym bardziej, że powoda reprezentował w sprawie profesjonalny pełnomocnik. Wprawdzie zgodnie z art. 232 kpc Sąd nie jest pozbawiony inicjatywy dowodowej ale przepisy kodeksu postępowania cywilnego nie dają podstaw i prawa wyręczana w doborze środków dowodowych i zastępowania w tym strony takimi dowodami, które mogłyby prowadzić do poczynienia bardziej korzystnych dla danej strony ustaleń. Rzeczą Sądu nie jest zastępowanie stron procesowych w gromadzeniu materiału dowodowego, tym bardziej gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, lecz zweryfikowanie przeprowadzonych dowodów w pryzmacie ich przydatności oraz wiarygodności.
Wobec powyższego Są pominął dowód z opinii biegłych z zakresu ortopedii i neurologii co powoduje skutki przewidziane w art. 6 kc i art. 232 kpc. Oznacza to,, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, że powód nie wykazał zarówno wysokości szkody jak i związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem z dnia 9.04.2014r a powstałą szkodą, którą miał doznać powód w wyniku tego zdarzenia. Sam fakt leczenia powoda, wskazane przez niego dolegliwości oraz konsultacje lekarskie po zdarzeniu komunikacyjnym nie przesądzają jeszcze w żaden sposób o istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy tym zdarzeniem a szkodą, również nie przesądza o tym złożona do akt sprawy dokumentacja medyczna powoda. Dlatego też przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych sądowych miało decydujące znaczenie dla rozpoznania samej istoty sprawy - ustalenie związku przyczynowego oraz wysokość i rodzaju szkody, była też niezbędna do określenia przez Sąd wysokości zadośćuczynienia i orzeczenia o zasadności żądania pozwu.
Należy również wskazać, iż z ogólnymi regułami dowodami wskazanymi wyżej, to powód ma obowiązek, wykazać, że nastąpiła szkoda wyższa, niż to określił ubezpieczyciel w toku postępowania likwidacyjnego, wypłacając zadośćuczynienie w kwocie 1000 zł.
Wobec powyższego skoro powód nie wykazał wysokości szkody oraz mają na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego przyznana i wypłacona przez stronę pozwaną kwota zadośćuczynienia w wysokości 1000 zł jest odpowiednią sumą tytułem zadośćuczynienia w rozumieniu przepisu art. 445§1 kc i prowadzi do pełnej kompensacji poniesionej przez powoda krzywdy.
Jak wynika z kart informacyjnej (...) Centrum Medycznego w P. u powoda rozpoznano skręcenie i naderwanie odcinka szyjnego kręgosłupa zaś jako choroby współistniejące – skręcenie i naderwanie odcinka piersiowego i lędźwiowego kręgosłupa, ale co wskazano wyżej, powód nie wykazał ich związku przyczynowego z wypadkiem, zaś wykonane w szpitalu tego samego dnia badania RTG nie wykazały zmian urazowych kręgów lędźwiowych, kręgów szyjnych, kręgosłupa piersiowego i kości pokrywy czaszki. Również badania MR kręgosłupa szyjnego powoda z dnia 16.06.2014r wykazało zmiany zwyrodnieniowo – wytwórcze lecz brak dowodu aby były one wynikiem przedmiotowego zdarzenia komunikacyjnego.
W tym stanie rzeczy, powództwo podlegało oddaleniu również co do żądania ustalenia odpowiedzialności strony pozwanej na przyszłość za skutki wypadku z dnia 9.04.2014r gdyż powód nie tylko nie wykazał interesu prawnego w uzyskaniu takiego orzeczenia ale z przesłuchania powoda wynika jednoznacznie, iż w chwili obecnej przedmiotowe zdarzenie nie wpłynęło na jego aktywność życiową i nie ma żadnych ograniczeń aby mógł być nadal ratownikiem wodnym, nie odczuwa również innych skutków wypadku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocy art. 98 kpc w związku z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. nr 163 poz. 1349 ze zm.) i koszty obejmują kwotę 1200 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego (§6 pkt 4 rozporządzenia).