Uzasadnienie
Przeprowadzony przewód sądowy pozwolił poczynić ustalenia, iż Z. P. (1) dopuścił się zachowań wskazanych w opisie zarzucanego mu czynu. Ustalono nadto, że od końca kwietnia nie ma w domu oskarżonego Z. P. (1) awantur, powstrzymuje się on od spożywania alkoholu, od pół roku pozostaje w abstynencji, pogodził się z żoną. Okoliczność ta została ustalona w oparciu o korespondujące ze sobą wzajemnie wyjaśnienia oskarżonego (k. 111v.), zeznania świadków Z. P. (2) (k. 112), C. Z. (k. 112). To że relacje te pokrywają się ze sobą może być w świetle reguł doświadczenia życiowego jedynie jako wynik podawania przez wszystkich wyżej wymienionych przebiegu wydarzeń zgodnie z rzeczywistym stanem rzeczy. W szczególności wskazać tu należy, że świadek C. Z. jako osoba obca dla oskarżonego i pokrzywdzonej, mająca styczność z tą rodziną jedynie w związku ze swoimi obowiązkami służbowymi, nie miał żadnego interesu w ewentualnym składania fałszywych zeznań i narażaniu się w ten sposób nie tylko na odpowiedzialność karną, ale i utratę pracy.
Jeśli chodzi o zeznania pokrzywdzonej, to nie sposób przyjąć, iżby jej relacja wynikała np. jedynie z jakiegoś bliżej nieokreślonego negatywnego nastawienia do męża, z konfliktu na innym tle niż naganne zachowanie oskarżonego. Świadek Z. P. (2) w swoich zeznaniach przyznała istnienie zarówno faktów obciążających oskarżonego jak i tych, które korzystnie wpływają na sytuację procesową jej męża.
Sąd Rejonowy w zważył, co następuje
Sprawstwo i wina oskarżonego Z. P. (1) co do popełnienia zarzucanego mu czynu nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony przez to, że w okresie od 16 września 2015 roku do 05 maja 2016 roku w K., gm. I., woj. (...), będąc w stanie nietrzeźwości wszczynał awantury domowe z żoną Z. P. (2) podczas, których szarpał ją za ubranie i bił pięściami po twarzy oraz ubliżał jej słowami powszechnie uznanymi za obelżywe i groził pozbawieniem życia, a w dniu 29 kwietnia 2016 roku dokonał uszkodzenia jej ciała w postaci bolesności okolicy oka prawego z zasinieniem, co spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni, wyczerpał dyspozycję art. 207 § 1 kk i z racji na przebieg zdarzenia z 29 kwietnia 2016 roku i jego konsekwencje także dyspozycję art. 157 § 2 kk, przy czym zachodzi tu rzeczywisty zbieg przepisów ustawy karnej przewidziany art. 11 § 2 kk. Wyżej wymieniony czynu tego dopuścił się warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64§1 kk, albowiem wyrokiem Sądu Rejonowego w Lipsku z dnia 3 grudnia 2010 roku w sprawie II K 527/10 był skazany za występek z art. 207 § 1 kk i odbył karę 7 miesięcy pozbawienia wolności w okresie od 26 września 2011 roku do 26 kwietnia 2012 roku.
Sąd na podstawie art. 207 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 64 § 1 kk wymierzył oskarżonemu Z. P. (1) karę 1 roku pozbawienia wolności. To art. 207 § 1 kk spośród zbiegających się przepisów winien stanowić podstawę wymierzenia oskarżonemu kary z uwagi na to, że przewiduje karę najsurowszą (art. 11 § 3 kk). Przewidziana w tym przepisie sankcja, to karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wobec popełnienia rzeczonego czynu w warunkach powrotu do przestępstwa, stosownie do art. 64 § 1 kk za powyższy czyn mogła być orzeczona kara pozbawienia wolności do 7 lat i 6 miesięcy. Zdaniem Sądu stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu uwzględni kara 1 roku pozbawienia wolności, która spełni również cele kary w zakresie społecznego oddziaływania- prewencji ogólnej.
Obecne warunki dla zastosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, wskazane w art.69§1 kk, nie przewidują możliwości zawieszenia kary pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonego, który w czasie popełnienia przestępstwa był skazany na karę pozbawienia wolności, tym bardziej sprawcy działającego w warunkach art. 64 1 kk. Sąd, zważywszy na fakt pojednania się pokrzywdzonej z oskarżonym, powstrzymywania się oskarżonego od nadużywania alkoholu, podjęcia terapii, uznał, iż wystarczające dla spełnienia wobec Z. P. (1) celów kary w zakresie prewencji indywidualnej będzie warunkowe zawieszenie wykonania powyższej kary na okres próby 2 lata (art. 70 § 2 kk) z jednoczesnym orzeczeniem obowiązku powstrzymania się od nadużywania alkoholu (art. 72 § 1 pkt 5 kk) i oddaniem oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora (art. 73 § 2 kk). Powyższe orzeczenie zapadło jednakże z naruszeniem dyspozycji art. 69 § 1 kk w obecnym brzmieniu.
Przepis ten w poprzednim brzmieniu nie znajdował w niniejszej sprawie zastosowania wobec faktu, iż początkowa data graniczna czynu przypisanego oskarżonemu, to 16 września 2015 roku. Nie zachodził tu przypadek uregulowany art. 4 § 1 kk.
Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego, który jest bezrobotny, Sąd na podstawie art. 624§ 1kpk zwolnił oskarżonego od opłaty, obciążając go jedynie wydatkami postępowania w kwocie 90 zł. Na oryginale właściwy podpis.