Uzasadnienie
S. S. działając w imieniu swojego małoletniego syna K. B. wniosła o podwyższenia alimentów z kwoty po 350 zł do kwoty po 550 zł miesięcznie od pozwanego K. B..
W uzasadnieniu wskazała, że z od ostatniej sprawy alimentacyjnej znacznie wzrosły potrzeby dziecka. Wyrok zasądzający alimenty został wydany w dniu 07 lutego 2017 roku. Aktualnie chłopiec ma sześć i pół roku, jest uczniem klasy zerowej co generuje wydatki związane z jego utrzymaniem. Poza alimentami pozwany nie pomaga finansowo, nie kupuje dziecku żadnych rzeczy, ogranicza się do płacenia skromnych alimentów.
W odpowiedzi na pozew pozwany K. B. wniósł o oddalenie powództwa. Wskazał, że nie stać go na płacenie alimentów w kwocie wyższej niż 350 zł miesięcznie. Podał, że powódka manipuluje faktami po to by zemścić się na nim / pismo k 20 /.
Na terminie rozprawy w dniu 14 czerwca 2018 roku strony złożyły zaświadczenia o dochodach.
Przewodnicząca nakłaniała strony do zawarcia ugody.
W toku postępowania strony doszły do porozumienia i zawarły ugodę na mocy której pozwany K. B. zobowiązał się do łożenia na rzecz małoletniego K. B. alimentów w kwocie po 420 zł miesięcznie płatnych do rąk matki S. S. do 12-go dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 lipca 2018 roku.
Po odczytaniu ugody strony własnoręcznymi podpisami potwierdziły jej treść, oświadczając, że wyrażają zgodę na warunki zawartej ugody (vide: protokół rozprawy z 14 czerwca 2018 roku k. 27-28).
Stosownie do treści art. 223 § 1 k.p.c. Przewodniczący powinien we właściwej chwili skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza na pierwszym posiedzeniu, po wstępnym wyjaśnieniu stanowiska stron. Osnowa ugody zawartej przed sądem powinna być wciągnięta do protokołu rozprawy i stwierdzona podpisami stron.
Ugoda sądowa ma dwoisty charakter, łączący elementy materialnoprawne i procesowe. Jest czynnością procesową dokonaną w formie przewidzianej prawem procesowym, które wiąże z tą czynnością zamierzony przez strony skutek w postaci wyłączenia dalszego postępowania sądowego co do istoty sporu i umorzenia postępowania (art. 223 k.p.c. w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. i art. 355 § 1 k.p.c.). Jednocześnie zawarte w treści ugody porozumienie co do istniejącego między stronami stosunku prawnego ma charakter zgodnego oświadczenia woli, a więc czynności prawnej zmierzającej do wywołania skutków w dziedzinie prawa materialnego. W tym zakresie zawarte przed sądem porozumienie jest ugodą w rozumieniu art. 917 k.c. (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt V CK 691/04, LEX nr 177225).
Ugoda może być uznana przez Sąd za niedopuszczalną tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa (art. 203 § 4 k.p.c.).
W ocenie Sądu zawarta w niniejszej sprawie ugoda nie jest sprzeczna z prawem ani z zasadami współżycia społecznego, nie zmierza też do obejścia prawa.
Przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda wyraziła zgodę na zawarcie ugody na kwotę alimentów w wysokości 420 zł miesięcznie, do czego zobowiązał się pozwany, również wyrażając zgodę na warunki ugody. Po odczytaniu ugody strony potwierdziły jej treść własnoręcznymi podpisami i nie zgłaszały żadnych zastrzeżeń.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 355 § 1 w zw. z art. 203 § 4 k.p.c. umorzył postępowanie w sprawie (pkt I postanowienia).
Orzeczenie o kosztach oparto na podstawie art. 100 k.p.c. nie obciążając stron kosztami postępowania (pkt. II postanowienia).