Uzasadnienie
Pozwem, który wpłynął Sądu dnia 16 maja 2016r. Gmina R. reprezentowana przez Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w R. domagała się nakazania pozwanym J. W., A. W., J. R. (1) aby opróżnili z rzeczy i opuścili lokal mieszkalny oznaczony numerem (...), położony w budynku mieszkalnym znajdującym się przy ul. (...) w R.. Ponadto powódka domagała się zasądzenia na jej rzecz kosztów procesu wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu swojego żądania powódka wskazała, że pozwani zajmowali lokal mieszkalny na podstawie umowy z najmu z dnia 09.03.2009r. i od dłuższego już czasu zaprzestali płacenia czynszu i opłat za zajmowany lokal mieszkalny. Powódka wezwała pozwanych do uregulowania zadłużenia pod rygorem wypowiedzenia umowy najmu. W związku z tym, że należności nie zostały uregulowane powódka pismem z dnia 22.07.2015r wypowiedziała pozwanym umowę najmu oraz wezwała do opróżnienia z rzeczy i opuszczenia lokalu, zapłaty należności czynszowych i odszkodowania w wysokości miesięcznego czynszu. Pozwani nie zastosowali się do treści wezwania i nadal bez tytułu prawnego zajmują lokal mieszkalny oraz zalegają z zapłatą należności, które na dzień złożenia pozwu wyniosły 32.188,83 zł, dlatego pozew jest uzasadniony i konieczny.
Na rozprawie w dniu 10.01.2017r. powódka złożyła wniosek o cofnięcie pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia w stosunku do pozwanego J. R. (1). Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017r. Sąd umorzył postępowanie w stosunku do pozwanego J. R. (1).
Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017r. powód po zapoznaniu się z zeznaniami A. W. i J. W. rozszerzył żądanie eksmisji w stosunku do S. W., E. R. (2) i K. W. (2).
Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2017r., w odpowiedzi na pozew pozwani nie zaprzeczyli twierdzeniom pozwu, a wręcz potwierdzili autentyczność przedstawionych w nim okoliczności faktycznych ale wnosili o oddalenie pozwu.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 9 marca 2009r. pomiędzy powódką, a pozwaną J. R. (2) (obecnie J. W.) została zawarta umowa najmu lokalu mieszkalnego położnego w R. przy ulicy (...), składającego się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki, wc, przedpokoju i innych pomieszczeń o łącznej powierzchni 52,50m 2.
Pozwani od dłuższego czasu zaprzestali płacenia czynszu i opłat za zajmowany lokal mieszkalny. W związku z tym, że należności nie zostały uregulowane powódka pismem z dnia 22 lipca 2015r wypowiedziała pozwanym umowę najmu z miesięcznym terminem wypowiedzenia, oraz pismem z dnia 1 września 2015r. wezwała do opróżnienia z rzeczy i opuszczenia lokalu, zapłaty należności czynszowych i odszkodowania w wysokości miesięcznego czynszu. Pozwani nie zastosowali się do treści wezwania i nadal bez tytułu prawnego zajmują lokal mieszkalny oraz zalegają z zapłatą należności czynszowych.
W lokalu mieszkalnym przy ul. (...) w R. obecnie przebywa J. W., jej mąż A. W. wraz ze swoją córką S. W. oraz E. R. (1) wraz ze swoim synem K. W. (1) urodzonym (...)
A. W. pracuje ale unika partycypowania w kosztach utrzymania mieszkania, gdyż uważa że jest to mieszkanie jego żony, a do zadłużenia doszło przed zawarciem małżeństwa. J. W. nie pracuje i nie jest zarejestrowana jako bezrobotna, Twierdzi, że cierpi na rwę kulszowa i nie może podjąć pracy. Nie ma orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. E. R. (1) uczy się liceum dla dorosłych i pobiera rentę po zmarłym ojcu. Od ojca dziecka K. W. (1) nie pobiera alimentów bo jeszcze nie wiedziała jaki będzie jego stosunek do obowiązków rodzicielskich. S. W. miała uczyć się w (...) w R., ale unika chodzenia do szkoły i zażywa narkotyki.
Dowód:
- - umowa najmu lokalu mieszkalnego (k.4)
- - informacja Powiatowego Urzędu Pracy w R. z dnia 24.06.2016r.
(k.36).
- - pisma powódki z dnia 22.05.2015r., 22.07.2015r., 01.09.2015r.wraz z dowodami nadania i odbioru oraz kartoteka zadłużenia lokalu mieszkalnego (k. 6-22)
- - zeznania pozwanych A. W. i J. W. (k. 51,)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do pozwu dokumentów. Sąd oparł się również na zeznaniach pozwanych A. W. i J. W., którym dał wiarę w całości, a ich prawdziwość nie była kwestionowana.
Sąd zważył co następuje
Powództwo zasługuje na uwzględnienie w części nakazującej eksmisję pozwanych z lokalu mieszkalnego w R., przy ul. (...), albowiem zgodnie z regulacją zawartą w art. 669 §1 k.c. w zw. z art. 672 k.c., oraz art. 11 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r o ochronie praw lokatorów mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego (Dz.U. Nr 71 poz. 733 z 2001r). jeżeli najemca dopuszcza się zwłoki z zapłatą czynszu wynajmujący może wypowiedzieć najem.
Umowa najmu lokalu mieszkalnego położonego w R. przy ul. (...) została rozwiązana w dniu 29.08.2015r i z tą datą najem ustał. Pozwani do daty wydania orzeczenia nie uregulowali należności z tytułu zaległości czynszowych. Biorąc pod uwagę sytuację materialną pozwanych, nie są oni w stanie uiścić zaległych należności i nie interesują się sytuacją finansową lokalu łatwo zwalniając się z obowiązków ciążących na najemcach.
Nakazując, wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2017r., opróżnienie lokalu przez pozwanych Sąd orzekł o przyznaniu pozwanym uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie eksmisji do czasu złożenia im przez Gminę R. oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Powództwo w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem pozwani spełniają przesłanki wymienione w art. 14 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i zmianie Kodeksu Cywilnego.
Przepis ten stanowi „ W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Obowiązek zapewnienia lokalu socjalnego ciąży na gminie właściwej ze względu na miejsce położenia lokalu podlegającego opróżnieniu.
- 2. Jeżeli w wyroku orzeczono o uprawnieniu, o którym mowa w ust. 1, dwóch lub więcej osób, gmina jest obowiązana zapewnić im co najmniej jeden lokal socjalny.
- 3. Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do otrzymania lokalu socjalnego, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.
- 4. Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:
1)kobiety w ciąży,
- 2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.)
³ lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą, 3)obłożnie chorych, 4)emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5)osoby posiadającej status bezrobotnego, 6)osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały
- - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.”
Pozwana E. R. (1) osiąga niskie dochody i jest uczącą się matką niemowlęcia K. W. (1). Pozwana S. W. jest niepełnoletnia, pozostaje na utrzymaniu ojca, jej matka ma ograniczone prawa rodzicielskie. Orzekając o prawie do otrzymania lokalu socjalnego i wstrzymaniu eksmisji, Sąd wziął pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez pozwanych z lokalu, a przede wszystkim szczególną sytuację materialną i rodzinną. Ustalił, że uprawnienie do lokalu socjalnego wywodzą oni z art. 14 ust. 4 pkt. 2 powołanej ustawy.
Sąd orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego przez wszystkich pozwanych wziął pod uwagę fakt, że stanowią oni rodzinę wzajemnie sobie pomagającą,że warunki mieszkaniowe małoletnich dzieci nie są zabezpieczone.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 kpc. Sąd uwzględniając trudną sytuację materialna pozwanych postanowił nie obciążać ich kosztami procesu