Uzasadnienie
Skazany M. C. zwrócił się o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyroki w sprawach II K 494/14 SR w Chełmnie oraz VIII K 639/16 SR w Toruniu.
(dowód: pismo k. 3-4 akt)
Sąd z urzędu na podstawie karty karnej ustalił, iż skazany był sześciokrotnie karany sądownie.
(dowód: karta karna k.11 akt)
Najstarszym chronologicznie orzeczeniem był wyrok Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 264/06 z dnia 22 listopada 2006 r. za przestępstwa popełnione w dniu 1 września 2006 r.; od stycznia 2005 r. do września 2006 r.; 26 sierpnia 2006 r; 28 sierpnia 2006 r. z art. 279 § 1 kk, 58 ust 1, 62 ust 1, 59 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat tytułem próby. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2008 r. w sprawie II Ko 6/08 Sąd Rejonowy w Chełmnie zarządził wykonanie kary 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w całości w okresie od 11 lipca 2009 r. do 3 marca 2011 r. (dowód: wyrok w sprawie II K 264/06 SR w Chełmnie k.90-92 tych akt postanowienie o zarządzeniu wykonania kary k. 125 akt II K 264/06 SR w C. dane odnośnie odbycia kary k. 149 akt II K 264/06 SR w Chełmnie)
Następnie M. C. został skazany na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 147/07 z dnia 25 września 2007 r. za przestępstwa popełnione w marcu 2007 r., w nocy z 23/24 marca 2007 r.; na przełomie lutego i marca 2007 r. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk, 278 § 1 kk na karę łączną 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
(dowód: wyrok w sprawie II K 147/07 SR w Chełmnie k.205-207 tych akt)
M. C. był także skazany na mocy Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 225/07 z dnia 18 lipca 2008 r. za przestępstwa popełnione w dniu 15 sierpnia 2007 r. i 19 czerwca 2007 r. na karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.
(dowód: wyrok w sprawie II K 225/07 SR w Chełmnie k. 300-301 tych akt)
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 153/09 z dnia 21 kwietnia 2009 r. orzeczono w stosunku do skazanego M. C. karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych orzeczonych w sprawach Sądu Rejonowego w Chełmnie o sygn. akt II K 147/07 i II K 225/07 oraz umorzono postępowanie odnośnie objęcia wyrokiem skazań w sprawach II K 36/06 i II K 264/06 Sądu Rejonowego w Chełmnie, którą odbywał w okresie od 3 marca 2011 r. do 25 kwietnia 2012 r. po czym został warunkowo przedterminowo zwolniony na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie V K. (...) w sprawach SR w Chełmnie II K 36/06, II K 264/06, II K 153/09.
(dowód: wyrok łączny w sprawie II K 153/09 SR w Chełmnie k. 26-27 tych akt postanowienie o przedterminowym zwolnieniu k. 58 tych akt)
Z kolei wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie w sprawie II K 494/14 z dnia 24 kwietnia 2015 r. M. C. został skazany za przestępstwo popełnione w dniu 8 sierpnia 2014 r. i w dniu 29 września 2014 z art. 62 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § kk na karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, który został utrzymany w mocy na podstawie orzeczenia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 15 października 2015 r. w sprawie IX Ka 417/15. Karę pozbawienia wolności odbywa od 29 grudnia 2015 r. (dowód: wyrok I i II instancji w sprawie II K 494/14 SR w Chełmnie k. 440 oraz 485 tych akt dane odnośnie odbywanej kary k. 533 akt II K 494/14 SR w Chełmnie)
Wreszcie M. C. był także skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie VIII K 639/16 z dnia 17 czerwca 2016 r. za przestępstwa popełnione w okresie od lipca 2015 r. do 18 sierpnia 2015 r. w warunkach ciągu przestępstw z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 58 ust 1 i art. 59 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz w okresie od czerwca do sierpnia 2015 r. z art. 59 ust 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania od dnia 18 do 20 sierpnia 2015 r., którą ma odbywać w okresie od 25 sierpnia 2017 r. (dowód: wyrok w sprawie VIII K 639/16 SR Toruń k. 420-422 tych akt Dane odnośnie odbycia kary w sprawie VIII K 639/16 SR Toruń k. 441 tych akt)
Z informacji administracji ZK G. wynika, iż skazany zachowuje się poprawnie. Był 6 razy nagradzany. Obecnie odbywa karę pozbawienia wolności do 19 czerwca 2018 r. Odbywa karę pozbawienia wolności w sprawie II K 494/14 SR w Chełmnie oraz w sprawie VIII 639/16 SR Toruń (dowód: opinia k. 27-28 akt)
Na wstępie należy wskazać, iż w myśl art. 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r (Dz. U. z 2015 r., poz.396) o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych ustaw przepisów rozdziału IX ustawy o karze łącznej, nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tj. 1 lipca 2015 r., chyba że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia tej ustawy. W sprawie VIII 639/16 SR Toruń do popełnienia przypisanych przestępstw oraz do uprawomocnienia się wyroku doszło po 1 lipca 2015 r. zatem istniały podstawy do analizy możliwości wydania wyroku łącznego na podstawie przepisów kodeksu karnego dotyczącego kary łącznej obowiązującego od dnia 1 lipca 2015 r.
W związku z powyższym, Sąd mógł dokonać analizy w kontekście możliwości orzeczenia kary łącznej jedynie odnośnie orzeczeń wydanych w sprawach II K 494/14 SR w Chełmnie oraz VIII K 639/16 SR Toruń albowiem w pozostałych sprawach ujętych w karcie karnej doszło do odbycia orzeczonych kar. Zgodnie bowiem z art. 85 § 2 kk podstawą orzeczenia kary łącznej są kary lub kary łączne podlegające wykonaniu.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 kk obowiązującego od 1 lipca 2015 r. Sąd wymierza karę łączną od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Sąd wymierzając karę łączną, kieruje się dyrektywami prewencji generalnej i indywidualnej określonymi w art. 85a kk. Nie można jednak tracić z pola widzenia innych dyrektyw wymiaru kary, które będąc pomocnicze i uzupełniające względem wzmiankowanych, w określonych sytuacjach również znajdą zastosowanie w przypadku orzekania kary łącznej, tj. dyrektyw wynikających z art. 54 kk oraz w pewnym zakresie dyrektyw orzeczniczych dotyczących związków podmiotowo-przedmiotowych między zbiegającymi się przestępstwami. Wniosek taki wypływa z treści art. 85a kk, w którym stwierdzono, że sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze co pozwala twierdzić o konieczności uwzględnienia innych jeszcze dyrektyw.
Kara łączna powinna być postrzegana jako swoiste podsumowanie działalności przestępczej sprawcy tym samym jej surowość powinna wzrastać wraz z liczbą popełnionych przez sprawcę przestępstw. Stanowi to wyraz potępienia w stosunku do postępowania sprawcy, jak również podkreśli nieopłacalność przestępczej działalności (zob. M. Szewczyk, Glosa do uchw. SN z 20.1.2005 r., I KZP 30/04, OSP 2005, Nr 9, poz. 102; zob. także wyr. SA w Warszawie z 12.7.2000 r., II AKA 171/00, OSA 2001, Nr 2, poz. 5; wyr. SA w Łodzi z 20.9.2001 r., II AKA 154/01, KZS 2002, Nr 12, poz. 70). Z drugiej strony, orzeczona kara łączna powinna być niezbędna dla osiągnięcia celów indywidualnego oddziaływania, co w przypadkach wielości przestępstw oznaczać może ograniczenie zasady kumulacji i odwołanie się do zasady absorpcji (częściowej). Powyższe uwagi zdają się przekonywać o trafności regulacji art. 85a kk, w której podkreślono podstawowe role przy wymierzaniu kary łącznej dyrektyw prewencji indywidualnej i generalnej.
W konkretnej sprawie sąd powinien zatem rozważyć celowość absorbowania albo kumulowania orzeczonych uprzednio względem skazanego kar, bacząc na konieczność realizowania celów w zakresie społecznego, jak i indywidualnego jej oddziaływania. Kara łączna, analogicznie jak kara jednostkowa, powinna być słuszna i sprawiedliwa, uwzględniając w odpowiedniej proporcji wskazane wyżej dyrektywy.
W realiach sprawy Sąd mógł wymierzyć skazanemu karę od 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Przy orzekaniu kary łącznej dopuszczalne jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji. Zastosowanie każdej z tych zasad jest jednak rozwiązaniem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo. W ocenie Sądu nie zachodził pomiędzy poszczególnymi przypisanymi czynami tak bliski związek, który pozwalałby na zastosowanie zasady absorpcji. Przypisane przestępstwa chociaż dotyczyły skazań o zbliżonej kwalifikacji (ustawa o przeciwdziałaniu narkomani) to jednak obejmowały różne przestępstwa z tej ustawy. Ponadto zostały popełnione w odstępie ponad 1 roku.
Dół formularza
Wydając wyrok łączny należy także uwzględnić w zakresie wymiaru kary te wszystkie okoliczności, które zaistniały także po wydaniu wyroków mogące świadczyć o przebiegu procesu resocjalizacji. Z aktualnej informacji administracji ZK G. wynika, iż zachowanie skazanego w czasie odbywania kary jest oceniane jako poprawne. Z tych powodów Sąd uznał, iż orzeczony wymiar kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności w odpowiedni sposób kształtują karę łączną. W związku z powyższym rozstrzygnięciem konieczne było w oparciu o art. 572 kpk umorzenie postępowania odnośnie objęcia wyrokiem łącznym skazań w sprawach SR w Chełmnie o sygn. akt II K 264/06, II K 147/07, II K 225/07 oraz II K 153/09.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawie § 17 ust 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz.1801). O kosztach orzeczono w myśl art. 624 § 1 kpk.