Uzasadnienie
(na podstawie art. 423 § 1a k.p.k. zakres uzasadnienia ograniczono do rozstrzygnięcia o karze i kosztach - zgodnie z wnioskiem oskarżyciela publicznego)
Uwaga: Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS.
E. D. został oskarżona o to, że:
w dniu 8 kwietnia 2019 roku w O. przy ul. (...), wspólnie i porozumieniu z K. L. doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) S. A. z/s w W., w ten sposób, że działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadziła w błąd pracownika (...) S.A. co do miejsca zatrudniania i osiąganych dochodów oraz posłużyła się przy tym podrobionym zaświadczeniem o zatrudnieniu i osiąganych dochodach, na podstawie czego udzielono jej pożyczki gotówkowej w kwocie 8000 zł, czym działała na szkodę (...) S.A. z/s w W., tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 30 marca 2023 roku, sygn. akt VIII K 348/22 E. D. została uznany winną popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd wymierzając karę oskarżonej E. D. miał na uwadze dyrektywy wskazane w art. 53 k.k., uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego jej czynu, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, która to kara winna osiągnąć wobec oskarżonej. Nie stwierdzono w sprawie żadnych okoliczności wyłączających, czy też umniejszających winę oskarżonej. W stosunku do oskarżonej nie zachodziły także okoliczności, które przemawiałyby za nadzwyczajnym złagodzeniem wymierzonej jej kary. E. D. jest osobą dorosłą, sprawną intelektualnie, zdolną do rozpoznania znaczenia swego czynu i pokierowania swoim postępowaniem.
W punkcie I sentencji wyroku uznając oskarżoną za winną popełnienia czynu zarzucanego jej aktem oskarżenia, Sąd omyłkowo nie wskazał, iż czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi i w związku z tym podstawa prawna skazanie winna brzmieć „na podstawie art. 286§1 i 3 kk w zb. z art. 270§1 kk w zw. z art. 11§2 ”. Natomiast podstawa prawna wymiaru kary został prawidłowo wskazana.
Wymierzając karę w wymiarze 4 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd nie tracił z pola widzenia faktu, iż inkryminowane zdarzenie nie miało incydentalnego charakteru. Analiza poprzednich skazań oskarżonej pozwala wysnuć wniosek, iż zachowanie oskarżonej będące przedmiotem osądu w rozpatrywanej sprawie wpisuje się w schemat wielokrotnie powielanych przez oskarżoną zachowań. W tym miejscu należy bowiem wskazać,iż oskarżona była uprzednio 4 krotnie karana za przestępstwa z art. 286 kk na kary ograniczenia wolności i jak widać nie przyniosło to żadnej zmiany w zachowaniu oskarżonej. Mając powyższe względy na uwadze sąd uznał, w/w kara będzie adekwatna do wagi popełnionego przez oskarżoną czynu.
W ocenie Sądu wymierzona kara jest karą sprawiedliwą, która będzie oddziaływać na oskarżoną wychowawczo i ma na celu uzmysłowienie oskarżonej wagi występku, jakiego się dopuściła.
Mając na uwadze, że oskarżona osiąga dochody w wysokości 2100 zł, zgodnie z treścią art. 626 § 1 k.p.k., Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 120 zł tytułem opłaty sądowej, czyniąc to na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. Nr 49, poz. 223) oraz kwotę 80 zł tytułem wydatków postępowania.