Uzasadnienie
W dniu 11 maja 2019 roku w (...) do kontroli drogowej zatrzymany został kierujący samochodem osobowym marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) M. J..
(dowód; wyjaśnienia oskarżonego k. 40)
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 listopada 2018 roku w sprawie II K 1194/18 został orzeczony wobec M. J. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku, który obowiązuje w okresie od 5 października 2018 roku do 18 października 2019 roku. W wyniku prawomocnego orzeczenia sądu Starosta T. decyzją z dnia 7 marca 2019 roku cofnął uprawnienia M. J. na okres tożsamy jak w orzeczeniu sądowym.
(dowód; odpis wyroku k. 14 karta karna k. 35 decyzja k. 16)
M. J. jest żonaty i posiada na utrzymaniu dwoje dzieci. Pracuje jako piekarz i z tego tytułu uzyskuje dochód 1.600 złotych miesięcznie. Jest zdrowy i w przeszłości nie leczył się psychiatrycznie. Niekarany, postępowanie o czyn z art. 178 § 1a zostało wobec niego warunkowo umorzone na okres 1 roku próby.
(dowód; wyjaśnienia oskarżonego k. 40 karta karna k. 35)
Oskarżony M. J. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyczerpujące wyjaśnienia oraz wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy. W swych wyjaśnieniach potwierdził, że kierował pojazdem mechanicznym mając świadomość orzeczonego zakazu.
Wyjaśnienia oskarżonego są wyczerpujące i rzeczowe, a nadto korespondują z zebranym w sprawie materiałem dowodowy w postaci karty karnej oraz odpisu prawomocnego wyroku. W ocenie Sądu jego wyjaśnienia w pełni zasługują na wiarę.
W aktach sprawy znajdują się dowody w postaci odpisu wyroku i karty karnej, których rzetelność i wiarygodność w ocenie Sądu nie budzą żadnych wątpliwości.
M. J. został oskarżony o czyn z art. 244 kk.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie winy i sprawstwa oskarżonego. Oskarżony w swych wyjaśnieniach przyznał, że prowadził pojazd mechaniczny w postaci motoroweru. Nadto na podstawie znajdującego się w aktach odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 listopada 2018 roku i karty karnej wynika, że wobec niego został nałożony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres jednego roku od dnia 5 października 2018 roku do 5 października 2019 roku. Na skutek tego sądowego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów Starosta T. cofnął oskarżonemu uprawnienia do kierowania pojazdami. Jednak z uwagi na jej wtórny charakter właściwa kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonemu znajduje odzwierciedlenie w art. 244 kk.
Reasumując, należy jednoznacznie uznać, że oskarżony swym zachowaniem w pełni wyczerpał znamiona występku z art. 244 kk, bowiem będąc świadomy wcześniej orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres jednego roku prowadził pojazd mechaniczny. Tym samym Sąd uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu opisanego w art. 244 kk i na podstawie art. 244 kk po zastosowaniu art. 37a kk wymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki w kwocie 20 złotych.
Na podstawie art. 343 § 1 kpk Sąd uwzględnił wniosek i wymierzył karę w uzgodnionym wymiarze uznając, że zachodzą przesłanki formalne z art. 335 § 1 kpk oraz, że okoliczności postępowania nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele postępowania zostały osiągnięte.
W ocenie Sadu kara grzywny jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości.
Na podstawie art. 42 § 1a pkt 2 kk sąd orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Przy wymiarze orzeczonego zakazu sąd wziął pod uwagę stopień winy oskarżonego, który wsiadając do samochodu miał świadomość obowiązującego go zakazu prowadzeni pojazdów mechanicznych i zlekceważył go. Zdaniem Sądu wystarczającą dolegliwością za jego postępowanie będzie wyeliminowanie go od kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym na okres dwóch lat.
W ocenie Sądu kara wymierzona oskarżonemu jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu. Nadto spełni swe cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec sprawcy, a takie w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 626 kpk i art. 627 kpk i obciążył oskarżonego wydatkami w kwocie 70,00 złotych oraz na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 z późniejszymi zmianami) i zasądził kwotę 100 złotych tytułem opłaty sądowej.