Uzasadnienie
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 19 grudnia 2013 r. oskarżony W. W. prowadził na ulicy (...) w W. samochód osobowy marki F. (...) o nr rej. (...). Oskarżony prowadząc wspomniany pojazd mechaniczny był w stanie nietrzeźwości (I badania 0,31 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, II badanie 0,28 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu).
- - wyjaśnienia oskarżonego k. 10,17-18
- - protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego wraz z wydrukiem k.2
Oskarżony w przeszłości nie był karany sądownie.
Dowód:
- - dane o karalności oskarżonego k. 13
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodnie z ustalonym stanem faktycznym w sprawie.
Dowód:
- - wyjaśnienia oskarżonego k. 10,17-18
Sąd zważył co następuje
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał w sposób nie budzący wątpliwości sprawstwo i winę oskarżonego odnośnie zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się głównie na wyjaśnieniach samego oskarżonego, które uznał za szczere i nie budzące wątpliwości, jak również wziął pod uwagę protokół użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego. Dowody te w sposób jednoznaczny pozwoliły na ustalenie bezspornego stanu faktycznego w sprawie.
Czyn oskarżonego wyczerpał ustawowe znamiona występku z art. 178a § 1 kk, gdyż oskarżony prowadził pojazd mechaniczny na drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości określonym w art. 115 § 16 kk.
Sąd uznał jednakże,iż wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, zaś jego zachowanie przed popełnieniem przestępstw, ustabilizowany tryb życia, brak objawów demoralizacji i dotychczasowa niekaralność uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegać porządku prawnego, Sąd zdecydował o warunkowym umorzeniu postępowania karnego, wyznaczając jednocześnie okres próby na 2 lata. Zaznaczyć należ, że natężenie alkoholu w organizmie oskarżonego nie było znaczne, a czyn popełniony został w godzinach nocnych, gdy na drogach panuje zdecydowanie mniejszy ruch.
Na podstawie art. 67§ 3 kk w zw. z art. 42§ 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na najkrótszy okres 1 roku. Przy orzekaniu tego środka karnego Sąd miał na uwadze te same okoliczności, które decydowały o warunkowym umorzeniu wobec oskarżonego postępowania i uznał, że orzeczenie niniejszego zakazu na okres 1 roku będzie wystarczające dla spełnienia celów wychowawczych i prewencyjnych, a jednocześnie będzie adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.
Na podstawie art. 63 § 2 kk Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 19.12.2013 r.
Sąd stosując art. 67§ 3 kk w zw. z 49 § 2 kk orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Sąd orzekł tenże środek mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego oraz fakt uzyskiwania przez niego stałych dochodów.
Z uwagi na dość trudną obecnie sytuację materialną oskarżonego Sąd zwolnił go na podstawie art. 624 kpk od ponoszenia kosztów procesu, co skutkowało zaliczeniem poniesionych w sprawie wydatków na rachunek Skarbu Państwa, , zaś na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych nie wymierzył mu opłaty sądowej.