Uzasadnienie
Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
Pokrzywdzony D. S. prowadzi działalność gospodarczą w postaci firmy transportowej pod nazwą (...).H.U. (...) z siedzibą w W.. Firma pokrzywdzonego współpracuje z firmą (...). Współpraca ta polega na dostarczaniu do klientów towarów z firmy (...). Pokrzywdzony znał oskarżonego z racji jego wcześniejszego zatrudnienia, które miało miejsce około dwa lata wstecz i miał do niego zaufanie, dlatego też ponownie nawiązał z nim współpracę. Oskarżony P. O. podjął z pokrzywdzonym współpracę na stanowisku kierowcy na podstawie umowy zlecenia zawartej na okres od dnia 27.09.2016r. do dnia 27.03.2017r. Oskarżony zajmował się dystrybucją towarów do klientów. Do jego obowiązków należało dostarczenie towaru do klienta, dopilnowanie podpisania dokumentów w postaci druków KP i faktur. Oskarżony miał obowiązek pobrać gotówkę od klienta za zamówiony w firmie (...) towar i rozliczyć się z tej gotówki i druków KP z firmą (...).
W październiku 2016r. oskarżony zaczął lekceważyć swoje obowiązki, spóźniał się do pracy i odmówił załadunku wobec czego w dniu 10.10.2016r. pokrzywdzony poinformował oskarżonego, że kończy z nim współpracę nakazując mu rozliczenie się z firmą (...) z pobranej gotówki. Pokrzywdzony jako właściciel firmy był bowiem odpowiedzialny za pieniądze pobierane od klientów do momentu ich wpłaty w oddziale E.. Oskarżony P. O. w okresie od 27.09.2016r. do dnia 10.10.2016r. dostarczając towarów do klientów E. i pobierając od nich pieniądze nie rozliczył się z pobranej gotówki w kwocie 48.369, 91 złotych o czym pokrzywdzony dowiedział się po zakończeniu współpracy z oskarżonym bezpośrednio od firmy (...). Pokrzywdzony był zobowiązany do zwrotu firmie (...) pobranych przez oskarżonego od klientów pieniędzy. Kiedy pokrzywdzony powziął od firmy (...) takowe informacje udał się do miejsca zamieszkania oskarżonego i nakazał mu zwrot powierzonych mu pieniędzy.
Podczas rozmowy oskarżony oznajmił pokrzywdzonemu, że ma u siebie te pieniądze, ale ich nie odda. Po jakimś czasie oskarżony przekazał pokrzywdzonemu kwotę 5000 złotych, którą D. S. zaliczył na poczet spłaty zobowiązania.
Dowód:
umowa zlecenia /k- 9/ lista zaległości /k- 43/ dowody wpłaty /44-50/, specyfikacja dzienna /k- 66/ wydruk z poczty mailowej / k- 68/ zeznania świadka D. S. /k- 5, 40, 71-72/ wyjaśnienia oskarżonego P. O. /k- 35, 70-71/
Oskarżony P. O. nie był dotychczas karany sądownie.
Dowód:
dane o karalności oskarżonego P. O. /k- 36/
Oskarżony P. O. w toku całego postepowania przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił zgodnie z ustalonym stanem faktycznym wskazując, że grał w kasynach, z tego tytułu był zadłużony na znaczną kwotę i przywłaszczone pieniądze pokrzywdzonego przeznaczył na spłatę tych długów.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonego P. O. /k- 35, 70-71/
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu zważył, co następuje
Sprawstwo i wina oskarżonego P. O. co do popełnienia zarzucanego mu czynu z modyfikacją wskazaną w pkt I części dyspozytywnej wyroku nie może budzić żadnych wątpliwości. Na powyższe wskazują zeznania świadka D. S., zebrana w sprawie dokumentacja w postaci umowy zlecenia, listy zaległości, dowodów wpłat, specyfikacji dziennej, wydruku z poczty mailowej oraz wyjaśnienia oskarżonego P. O., który przyznał przywłaszczenie pieniędzy na szkodę pokrzywdzonego jak i kwotę przez niego wskazaną. Zebrane w postępowaniu dowody osobowe i dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego stanowią spójną i logiczną korespondującą ze sobą całość dowodową.
Wobec powyższego sąd uznał, że oskarżony P. O. swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 284§2 kk. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na to, że oskarżony przywłaszczył powierzone mu pieniądze w kwocie 48.369, 91 złotych działając na szkodę D. S.. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim a w chwili czynu należy przypisać mu winę.
Wymierzając oskarżonemu karę sąd potraktował jako okoliczność obciążającą znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przejawiający się w wyrachowanym działaniu oskarżonego, zmierzającego do uzyskania kosztem pokrzywdzonego, którego zaufanie wykorzystał, łatwego, szybkiego zysku. Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia czynu oraz dokonanie spłaty części szkody. Wymierzona wobec oskarżonego kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, społecznej szkodliwości czynu, uwzględnia sposób działania oskarżonego a nadto jego właściwości i warunki osobiste oraz osobowość. Przy wymiarze kary sąd uwzględnił nadto cele kary tak w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej.
Sąd orzekając o obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego uwzględnił dokonaną przez oskarżonego wpłatę kwoty 5.000 złotych i wyznaczył termin realizacji tego obowiązku na okres roku i 6 miesięcy, który jest realny z punktu widzenia możliwości zarobkowych oskarżonego. Na podstawie art. 72§1 pkt 2 kk zobowiązano oskarżonego do przeproszenia pokrzywdzonego na piśmie w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. O wydatkach orzeczono po myśli art. 624§1 kpk zwalniając oskarżonego od ich ponoszenia i nie wymierzając opłaty. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów uwzględnia przede wszystkim priorytetowe dla oskarżonego wykonanie obowiązku naprawienia szkody. Konieczność zapłacenia oskarżonemu znacznej kwoty w powiązaniu z sytuacja materialną oskarżonego zdaniem Sądu uzasadnia wydanie rozstrzygnięcia w oparciu o treść art. 624§1 kpk.