Uzasadnienie
Pozwem z dnia 11 maja 2016r A. R. wniósł o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Wojewódzkiego w Wałbrzychu z/ś w Ś. Wydział I Cywilny z dnia 29 styczna 1998r w sprawie sygnatura akt IC 2282/97. Jako uzasadnienie swego roszczenia powód podniósł, iż przez cały czas trwania obowiązku alimentacyjnego sumienie wywiązywał się z nałożonego obowiązku wobec pozwanej M. R. wobec czego spełnił świadczenie w całości a z ostrożności procesowej zasygnalizował zarzut przedawnienia roszczenia pozwanej.
Pozwana M. R. wniosła o oddalenie powództwa podnosząc, iż powód podaje nieprawdziwe okoliczności co do prawidłowej alimentacji na jej rzecz a nadto wskazała, że nie alimentacja powoda skutkowała wystąpieniem przez nią na drogę egzekucji z roszczeniem od 01 stycznia 2007r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Pozwana M. R. pochodzi ze związku (...). Urodziła się (...) Wyrokiem z dnia 29 stycznia 1998r Sąd Wojewódzki w Wałbrzychu z/ś w Ś. rozwiązał małżeństwo rodziców pozwanej przez rozwód. Jednocześnie zasadził na rzecz M. R. alimenty w kwocie po 200zł miesięcznie. Alimenty w takiej wysokości na rzecz pozwanej były zasądzone do 14 kwietnia 2015r.
Dowód: akta IC 2282/97
Matka pozwanej po orzeczonym rozwiązaniu małżeństwa z powodem nie występowała o podwyższenie alimentów na rzecz córki ani nie złożyła wniosku o egzekucję zasądzonych po 200zł miesięcznie świadczeń alimentacyjnych na rzecz M. R.. S. R. obecnie S., miała ustabilizowana sytuację finansową, która pozwalała na samodzielne zaspokajanie potrzeb wówczas małoletniej pozwanej. Pozostawała w związku małżeńskim, utrzymywała się z dochodów męża i z własnej działalności. Nadto jak podała, obawiała się powoda i jego żony.
Dowód: zeznania S. S. k. 78 odwrót;
W dniu 07 stycznia 2015r pozwana M. R. wniosła do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu pozew o podwyższenie alimentów do kwoty po 1000zł miesięcznie. W tym postępowaniu, postanowieniem o udzieleniu zabezpieczenia, zobowiązano powoda do alimentacji pozwanej kwotą po 700zł miesięcznie, po czym wysokość tego świadczenia została obniżona przez Sąd Okręgowy w Świdnicy do kwoty 500zł miesięcznie. Powód wywiązał się z niniejszego zobowiązania.
Dowód: akta IV RC 130/15;
W dniu 8 września 2015r powód wniósł pozew do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego wobec pozwanej. W następstwie niniejszego procesu w dniu 29 października 2015r przed Sądem Rejonowym w Wałbrzychu strony zawarły ugodę w której ustalili ustanie obowiązku alimentacyjnego wynikającego z orzeczenia w spawie IC 2282/97 z dniem 31 stycznia 2015r. Jednocześnie powód A. R. zrzekł się zwrotu alimentów zapłaconych na rzecz pozwanej M. R. po 31 stycznia 2015r.
Dowód: protokół zawarcia ugody w sprawie sygnatura akt IV RC643/15;
Zawarcie przedmiotowej ugody nie kończyło sporu stron. W dniu 18 listopada 2015r matka pozwanej S. S. (2) uzyskała z Sądu Okręgowego w Świdnicy ponowny tytuł wykonawczy w spawie IC 2282/97, który stanowił podstawę do wszczęcia w dniu 22 kwietnia 2016r egzekucji w zakresie zaległych alimentów na rzecz pozwanej M. R. od powoda A. R. za okres od 01 stycznia 2007r do 31 grudnia 2014r z zasądzonymi odsetkami od 01.01.2007r do dnia zapłaty. Podczas rozprawy sądowej powód A. R. przyznał, iż nie płaci alimentów na rzecz pozwanej przez kilka lat.
Dowód: akta ICo160/15 i Kmp 6/16;
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 840 §1 pkt. 2 kpc dłużnik może żądać w drodze powództwa pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub w części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane, gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia,jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie. Artykuł 840 §1 pkt. 2 k.p.c. stwarza więc podstawę do zwalczania tytułu wykonawczego o ile zaszły zdarzenia prowadzące do wygaśnięcia zobowiązania lub wskutek których zobowiązanie nie może być egzekwowane. Powództwo z art. 840 §.1 pkt.2 kpc jest procesową formą obrony dłużnika, zwalczającego wykonalność prawomocnego wyroku (uchwała Sadu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1987roku w sprawie III CZP 91/86,OSN 1988/4/42).
Na podstawie regulacji materialnoprawnych w literaturze rozróżnia się zdarzenia zależne od woli stron (np. spełnienie świadczenia, potrącenie) oraz niezależne od woli stron (m.in. przedawnienie roszczenia, niemożność świadczenia na skutek okoliczności za które dłużnik nie odpowiada).
Przeprowadzone przez sąd postępowanie nie dało podstaw do przyjęcia, iż powód spełnił świadczenie do którego by zobowiązany w wyniku orzeczenia wydanego w sprawie IC 2282/97. Jak bowiem wynika z protokołu przesłuchania A. R. w sprawie I Co 160/15 powód sam przyznał, iż od kilku lat nie płaci alimentów na rzecz pozwanej córki M. R.. Nie wskazał czasokresu ale należałoby przyjąć, iż przedmiotowa nie alimentacja była co najmniej od czasu uzyskania przez pozwaną pełnoletniości lub podjęcia nauki w szkole wyższej. Niezależnie od powyższego, w toku postępowania powód nie przedłożył żądnych dowodów wpłat na potwierdzenie realizacji spoczywającego na nim obowiązku alimentacyjnego do czego jest zobowiązany jest w myśl art. 6 kc (ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która wywodzi z niego skutki prawne).
Co do zasady świadczenia alimentacyjne - zgodnie z art. 137 § 1 k.r. i op. przedawniają się po upływie trzech lat od momentu,w którym stały się wymagalne. Świadczenia alimentacyjne na rzecz małoletniej wówczas powódki stały się wymagalne z dniem prawomocności orzeczenia w spawie o rozwód (tj. od dnia 20.02.1998r). Bieg trzyletniego okresu przedawnienia może zostać przerwany przez każdą czynność mającą na celu wyegzekwowanie zaległości. Matka pozwanej nie wystąpiła z wnioskiem o egzekucję zaległych alimentów przed upływem trzech lat od momentu wymagalności pierwszych zasadzonych sądownie alimentów. Gdyby tak się stało, to zaległe alimenty nie uległyby przedawnieniu, ponieważ podjęcie czynności mającej na celu ich egzekucję przerwałby bieg przedawnienia.
Art. 121 k.c. wskazuje, iż bieg terminu przedawnienia nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu co do roszczeń,które przysługują dzieciom przeciwko rodzicom przez czas trwania władzy rodzicielskiej. O możliwości stosowania tych uregulowań wobec świadczeń alimentacyjnych przesądza uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 listopada 1968roku(sygn. akt III CZP 65/68), stanowiąca, iż zasada,że w czasie trwania władzy rodzicielskiej bieg przedawnienia co do roszczeń, które przysługują dzieciom przeciwko rodzicom, nie rozpoczyna się a rozpoczęty ulega zawieszeniu ma zastosowanie co do roszczeń alimentacyjnych. Władza rodzicielska zasadniczo przysługuje obojgu rodzicom do czasu uzyskania pełnoletniości przez dziecko. Przedawnienie rozpoczyna się, gdy dziecko ukończy lat 18, co w sytuacji pozwanej M. R. miało miejsce w dniu 28 kwietnia 2011r. Pozwana nie wystąpiła bezpośrednio po tym dniu z żądaniem alimentacyjnym ani egzekucyjnym.
Roszczenie o alimenty na swoją rzecz wystosowała w dniu 19 lutego 2015r w sprawie IV RC 130/15 a wniosek o egzekucję alimentów zaległych za okres od 01.01.2007r do 31 grudnia 2014r wraz z zasądzonymi odsetkami do dnia zapłaty, złożyła do Komornika sadowego w dniu 19 kwietnia 2016r.
Wobec powyższego sąd uznał, iż wobec upływu okresu przedawnienia roszczenia, należy pozbawić wykonalności tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 29 stycznia 1998r w sprawie IC 2282/97 za okres od 01 stycznia 2007r do 18 kwietnia 2013r, oddalając powództwo w pozostałej części.
Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art.100 k.p.c.