Postanowienie SN z 30 maja 2006 r., I CZ 25/06

Wydany

30 maja 2006 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie L. K. i in., o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,

Skład

SSN Irena Gromska-Szuster przewodniczący
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz sprawozdawca
SSN Gerard Bieniek

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2006 r., zażalenia uczestnika postępowania L. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 grudnia 2005 r., odrzuca zażalenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2005 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił apelację uczestnika postępowania L. K. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 20 sierpnia 2002 r.

W zażaleniu z dnia 6 stycznia 2006 r. skarżący zarzucił naruszenie art. 369 k.p.c., art. 5 k.c. oraz art. 77 § 2 i art. 78 Konstytucji, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zażalenie sporządzone przez adwokata skierowane zostało do Sądu Apelacyjnego. W dniu 28 lutego 2006 r. pełnomocnikowi skarżącego doręczono wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia, m.in. przez prawidłowe oznaczenie sądu, do którego jest skierowane. W dniu 2 marca 2006 r. skarżący wniósł do Sądu Okręgowego w W. zażalenie adresowane do Sądu

Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c., w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkami określonymi w tym przepisie. Nie ulega zatem wątpliwości, że sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na zaskarżonego postanowienie Sądu Okręgowego w W. o odrzuceniu apelacji jest Sąd Najwyższy.

Z ustalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że zażalenie wniesione do niewłaściwego sądu jest niedopuszczalnym środkiem zaskarżenia i podlega odrzuceniu (por. postanowienia z 17.7.2002 r., V CZ 66/02, niepubl.;

z 3.3.2005 r., II CZ 2/05, niepubl.; z 6.11.2003 r., II CZ 98/03, niepubl.). Oceny tej nie zmienia okoliczność, że Sąd Okręgowy wezwał skarżącego do prawidłowego oznaczenia sądu, do którego zażalenie jest skierowane, a skarżący uczynił zadość temu wezwaniu. Analizowane uchybienie nie jest bowiem brakiem formalnym i nie podlega usunięciu na podstawie art. 130 k.p.c.

Z powyższych względów, na podstawie art. 370 w zw. z art. 373, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.