Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2006 r. Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia interwenientka uboczna zarzuciła naruszenie art. 25 ust. 1, art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o własności lokali i wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu 2 wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Skarżąca wywodzi szkodę z faktu, że gdyby nie zaskarżone orzeczenie „nieruchomość budynkowa miałaby wartość wyższą niż własność lokalu nr (…). Inna jest bowiem wartość rynkowa nieruchomości lokalowej, z którą związany jest udział w prawie wieczystego użytkowania, a inna zdecydowanie wyższa, wartość nieruchomości budynkowej związana z prawem użytkowania wieczystego”. Tak określona szkoda jest szkodą ewentualną, mogącą wystąpić w przyszłości, jeżeli skarżąca sprzedając swoją nieruchomość uzyska cenę niższą niż gdyby zapadło orzeczenie innej treści.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości (por. np. postanowienia z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CNP 57/06, nie publ.).
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.