Uzasadnienie
R. K. i E. K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 września 2006 r. wydanego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego z nieruchomości dłużnika, w części stwierdzającej wygaśnięcie bliżej opisanej w nim, wpisanej do księgi wieczystej służebności mieszkania przysługującej skarżącym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 1035 k.p.c. Jest ono w istocie planem podziału sumy uzyskanej przez egzekucję z nieruchomości, m.in. wymieniającym prawa ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, które wygasły wskutek przysądzenia własności (art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c.). Zarzuty przeciwko temu planowi podziału wnieśli skarżący. Zarzuty E. K. zostały odrzucone. Po rozpoznaniu zarzutów R. K. Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. plan podziału zatwierdził.
Zażalenie na to postanowienie nie zostało wniesione, wobec czego postanowienie to uprawomocniło się.
Z przedstawionych okoliczności wynika, że od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Postanowienie to, wydane przez sąd pierwszej instancji, nie jest bowiem orzeczeniem prawomocnym w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., od którego na podstawie tego przepisu przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Wobec wniesienia zarzutów przeciwko temu postanowieniu jako planowi podziału sumy uzyskanej z egzekucji – stanowiących szczególny środek prawny, kwalifikowany jako środek zaskarżenia – i wydaniu w wyniku rozpoznania tych zarzutów przez Sąd Rejonowy w O. postanowienia z dnia 8 marca 2007 r., zatwierdzającego plan podziału, to tym postanowieniem prawomocnie stwierdzono wygaśnięcie służebności mieszkania przysługującej skarżącym. To postanowienie może być zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem (art. 4241 § 2 k.p.c.).
Wobec powyższego skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).