Uzasadnienie
Sąd Rejonowy w W. wyrokiem nakazowym z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt […], uznał oskarżonego A. R. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów:
- I. z art. 288 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł;
- II. z art. 257 k.k. i za to na podstawie tego przepisu w zw. z art. 58 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 30 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł;
- III. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w wysokości 35 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł;
- IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązał oskarżonego do wpłaty na rzecz pokrzywdzonego D. G. kwoty 7.350 zł tytułem naprawienia szkody (k.70).
Wyrok ten, wobec niewniesienia sprzeciwu przez strony, uprawomocnił się w dniu 5 maja 2014 r. (k.70).
We wniesionej, na podstawie art. 521 § 1 k.p.k., na niekorzyść skazanego kasacji, w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej, Prokurator Generalny na podstawie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. i art. 537 § 1 i 2 k.p.k.
zaskarżonemu wyrokowi nakazowemu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego kary łącznej grzywny w wymiarze 35 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł, tj. w rozmiarze niższym od najwyższej z orzeczonej jednostkowej kary grzywny podlegającej łączeniu. W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna, ponieważ wyrok nakazowy Sądu Rejonowego zapadł z rażącym naruszeniem prawa materialnego.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Sąd Rejonowy w W. wyrokiem nakazowym z dnia 28 marca 2014 r. orzekł wobec A. R., 3 na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. karę łączną grzywny w wysokości 35 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 złotych.
Rozstrzygnięciem tym połączone zostały kary grzywny z punktu I wyroku w wysokości 40 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł oraz z punktu II w wysokości 30 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 złotych. Mając zatem na uwadze orzeczone kary jednostkowe, Sąd Rejonowy mógł orzec karę łączną grzywny w wysokości nie niższej niż 40 stawek dziennych. Dolna granica kary łącznej wyznaczana jest przez najwyższą z kar wymierzonych za pozostające w zbiegu przestępstwa, a zasada ta ma charakter bezwzględny i ustawa nie przewiduje żadnych wyjątków, odmiennie określających dolną granicę kary łącznej.
Orzekając karę łączną grzywny w wymiarze 35 stawek dziennych, Sąd Rejonowy dopuścił się więc rażącego naruszenia przepisu art. 86 § 1 k.k., które to uchybienie miało istotny wpływ na treść orzeczenia.
Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok nakazowy w zakresie kary łącznej grzywny i sprawę przekazał właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie zobowiązany do przestrzegania wskazanych treścią art. 86 § 1 k.k. warunków orzekania kary łącznej.