Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 11

Wyrok Sądu Najwyższegoz 20 stycznia 2016 r., sygn. akt II KK 314/15

Metryka

Wydany
20 stycznia 2016 r.
Sąd
Sąd Najwyższy
Skład
SSN Waldemar Płóciennik sprawozdawca
SSN Roman Sądej
SSN Józef Szewczyk
Małgorzata Sobieszczańska protokolant
Uczestnicy
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Zdzisława Brodzisza,
Sprawa
w sprawie A. K. dot. wyroku łącznego
Rozpoznanie
w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść
Od orzeczenia
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 21 lipca 2015 r., zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W. z dnia 5 lipca 2013 r., uchyla pkt IX zaskarżonego wyroku w odniesieniu do A. K. w części dotyczącej rozstrzygnięcia o wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności oraz związanego z tym zaliczenia na poczet kary łącznej okresu rzeczywistego pozbawienia wolności i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w W., wyrokiem z dnia 5 lipca 2013 r. uznał m.in. A. K. winnym tego że:

  1. XXI. w okresie od października 2008 r. do stycznia 2010 r. w W., B. i okolicach brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym tzw. grupie S., której członkami byli […] oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, życiu, zdrowiu, wolności, wolności seksualnej i obyczajności oraz dotyczących obrotu substancjami psychotropowymi i środkami odurzającymi, tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 258 § 2 k.k. i za to skazał go, zaś na podstawie art. 258 § 2 k.k. wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności;
  2. XXII. w okresie grudzień 2009 r. - styczeń 2010 r. w W. i B., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci 3 kg haszyszu i 1 kg marihuany w ten sposób, że narkotyki te nabywał od Z. S. i A. S., przy czym z przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu i dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to skazał go, zaś na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 100 zł.;
  3. XXIII. w okresie grudzień 2009 r. - styczeń 2010 r. w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, czynił przygotowania do popełnienia czynu z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w ten sposób, że zwrócił się do Z. S. o wskazanie osób, mogących sprzedać amfetaminę w postaci płynnej, tzw. aminę, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego 3 dyspozycję art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to skazał go, zaś na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
  4. XXIV. w okresie od października 2008 r. do końca kwietnia 2009 r. w W. i B., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością: substancji psychotropowej w postaci około 50 kg amfetaminy, środków odurzających w postaci około 10 kg marihuany i 0,5 kg kokainy, które nabywał od M. W. za pośrednictwem P. D., przy czym z przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu i dopuścił się go w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne wymierzonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k w z w. z art. 64 § I k.k i za to skazał go, zaś na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł.;

w pkt XXV wyroku uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu opisanego w pkt LXIV komparycji wyroku, tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;

w pkt XXVI na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 4 §1 k.k. połączył wymierzone oskarżonemu A. K. kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzył mu karę łączną 9 lat pozbawienia wolności i karę łączną grzywny w wysokości 400 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł; w pkt L na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet wymierzonej kary łącznej zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniach od 12 października 2010 r. do 24 sierpnia 2012 r.;

4 w pkt XLVIII orzekł nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii na rzecz Stowarzyszenia Monar w wysokości 4000 zł za przestępstwo przypisane w pkt XXIV.

Wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony przez prokuratora i m.in. obrońcę oskarżonego A. K. Po rozpoznaniu wniesionych apelacji, Sąd Apelacyjny w wyroku z dnia 21 lipca 2015 r. zaskarżony wyrok względem A. K. zmienił w ten sposób, że:

  1. - uchylił orzeczenie z pkt XXVI wyroku o karze łącznej pozbawienia wolności i grzywny wobec A. K.,
  2. - uchylił m.in. wyrok w pkt XXI i XXIV oraz w pkt XLVIII w stosunku do A. K. i sprawę w tym zakresie przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu,
  3. - utrzymał w mocy wyrok w pkt XXII i XXIII eliminując z opisu czynu działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym,
  4. - na mocy art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu nową karę łączną w wysokości 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;
  5. - na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył A. K. okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 12 października 2010 r. do dnia 24 sierpnia 2012 r. (pkt IX wyroku Sądu Apelacyjnego);

Orzeczenie Sądu Apelacyjnego z pkt IX tiret 4 i 5 w części dotyczącej wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności oraz związanego z tym zaliczenia na poczet tej kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, na niekorzyść skazanego A. K. zaskarżył kasacją Prokurator Generalny. Na podstawie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k., wyrokowi temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego w postaci art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego A. K. w miejsce kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych kolejno w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy, a więc niższym od najwyższej z kar podlegających łączeniu.

W konkluzji Prokurator wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna. Trafnie podnosi jej Autor, iż wyrok Sądu Apelacyjnego w części zaskarżonej kasacją zapadł z rażącym naruszeniem prawa materialnego w zakresie art. 86 § 1 k.k.

Jak wynika z treści wyroków kara jednostkowa w pkt XXII wyroku Sądu I instancji orzeczona została w wysokości 4 lat pozbawienia wolności i nie została zmieniona przez Sąd Apelacyjny. Sąd odwoławczy utrzymał także w mocy karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za przestępstwo przypisane w pkt XXIII wyroku sądu I instancji.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. W rozpoznawanej sprawie wysokości podlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, to 4 lata oraz 6 miesięcy, które uprawniały Sąd Apelacyjny do orzeczenia łącznej kary pozbawienia wolności w granicach od 4 lat pozbawienia wolności do kary 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna pozbawienia wolności wymierzona w miejsce kar jednostkowych nie mogła być niższa od 4 lat pozbawienia wolności. Sąd odwoławczy orzekając karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 3 lat i 6 miesięcy rażąco obraził przepis art. 86 § 1 k.k., co miało istotny wpływ na treść wyroku i pociągnęło za sobą konieczność uchylenia orzeczenia w zaskarżonej części i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Orzekając ponownie, Sąd Apelacyjny będzie miał na uwadze treść art. 86 § 1 k.k. kc

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.