Postanowienie SN z 8 lutego 2001 r., II UZ 7/01

Wydany

8 lutego 2001 r.

Rozpoznanie

w dniu 17 stycznia 2001 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku Kazimierza C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Spo- łecznych-Oddziałowi w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy

Skład

Przewodniczący SSN Walerian Sanetra, Sędziowie SN: Józef Iwulski, Jerzy

Od orzeczenia

na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 paź- dziernika 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł: u c h y l i ć zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

II UZ 7/01

Sąd drugiej instancji nie jest uprawniony do merytorycznej oceny zasad- ności podniesionych w kasacji zarzutów.

Kuźniar (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 22 marca 2000 r. [...] Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił apelację wnioskodawcy Kazimierza C. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach, Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z dnia 30 sierpnia 1999 r. [...] w sprawie z jego wniosku przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń

Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową.

Powyższy wyrok zaskarżył kasacją wnioskodawca i zarzucając naruszenie przepisów postępowania- art. 285, 286 i 290 KPC „ poprzez nieprzeprowadzenie we- ryfikacji pisemnych opinii w drodze ustnego wyjaśnienia różnic w obu tych opiniach (...)”

, wniósł „o uchylenie obu wyroków w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Katowicach”

. W uzasadnieniu skarżący podał, 2 że brak weryfikacji opinii stanowi oczywiste naruszenie prawa, dlatego nie należy stosować ograniczenia przewidzianego w art. 393 § 1 KPC.

Postanowieniem z dnia 11 października 2000 r. Sąd Apelacyjny odrzucił ka- sację, wskazując, że skoro podniesiono w niej zarzut błędnej oceny materiału dowo- dowego, gdy tymczasem Sąd Apelacyjny nie dokonywał oceny wiarygodności i mocy dowodów na podstawie art. 233 § 1 KPC, zarzut naruszenia tego przepisu „ nie może stanowić w niniejszej sprawie uzasadnionej podstawy kasacyjnej (...), kasacja jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.”

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd powołał art. 393 5

KPC.

Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na to postanowienie Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Pomijając, że podstawą kasacji w rozpoznawanej sprawie nie było naruszenie art. 233 § 1 KPC, ale innych przepisów postępowania, stanowisko Sądu Apelacyjnego jest błędne. W myśl art. 3933

KPC kasacja powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę wyroku w całości lub w części. W ustalonym orzecznictwie Sądu Najwyższe- go stwierdzono, że brak przytoczenia w kasacji naruszonych, w jej ocenie, przepisów prawa materialnego i (lub) procesowego oraz wskazania w przypadku oparcia kasacji na podstawie wymienionej w art. 3931 pkt 2 KPC, że uchybienie tym przepisom mo- gło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyni kasację niedopuszczalną „z innych przyczyn”

. W niniejszej sprawie kasacja oparta została na zarzucie naruszenia wska- zanych przepisów postępowania, zawiera również uzasadnienie, brak więc podstaw do oceniania jej jako niedopuszczalnej. Sąd Apelacyjny nie jest uprawniony do me- rytorycznej oceny zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, a stwierdzenie za- warte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że brak uzasadnionej podstawy kasacji czyni ją niedopuszczalną, jest nietrafne.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 386 § 1 w związku z art. 39319

KPC.

========================================