Uzasadnienie
Powódka w niniejszej sprawie wystąpiła z roszczeniem przewidzianym w art. 10 k.w.h., mianowicie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przez wpisanie jej jako współwłaściciela nieruchomości ze względu na to, że do nabycia doszło w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
W trakcie trwania małżeństwa i ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej pozwany wykupił mieszkanie od WAM z dużą bonifikatą – w treści akty notarialnego jest oświadczenie powódki, że cena uiszczona jest wyłącznie z pieniędzy męża.
Sąd I instancji powództwo oddalił przyjmując, że powódka nie udowodniła, że zakup mieszkania nastąpił ze środków pochodzących z majątku wspólnego. Sąd II instancji zmienił to rozstrzygnięcie podkreślając, że w takim przypadku dowód obciąża pozwanego co do tego, że nastąpiła surogacja, tzn. że zakup nastąpił za środki z jego majątku odrębnego (obecnie osobistego). W ocenie Sądu w tej sprawie pozwany nie sprostał temu dowodowi, a analiza sprawy przekonała Sąd do opowiedzenia się trafności stanowiska, że środki na zakup mieszkania pochodzą z wynagrodzenia pozwanego. Lektura uzasadnienia skargi dowodzi, że skarżący nie kwestionuje wykładni i zastosowania prawa w tej sprawie, lecz ustalenie stanu faktycznego i ocenę przedstawionych dowodów (co do tego, skąd pochodziły środki finansowe na zakup mieszkania), co jest jednak niedopuszczalną podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego.
Zgodnie bowiem z art. 4244 zd. 2 k.p.c., podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
db