Uzasadnienie
Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 17 września 2013 r., Ł. F. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa wyczerpującego znamiona czynu z art. 284 § 2 k.k. i za to skazany na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat próby oraz na karę grzywny.
Powyższy wyrok, po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego, został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 3 lutego 2014 r. 2
Prawomocny wyrok Sądu Okręgowego zaskarżony został kasacją przez obrońcę skazanego. W kasacji nie sformułowano zarzutu opartego na przepisie art. 439 § 1 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Analiza treści kasacji wskazuje, że jej przyjęcie i przedstawienie Sądowi Najwyższemu do rozpoznania nastąpiło z naruszeniem art. 530 § 2 k.p.k.
Wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie jest bowiem niedopuszczalne z mocy ustawy. Przepis art. 523 k.p.k. określa również przedmiotowe ograniczenia, przez wskazanie kategorii spraw, w których kasacja może być wniesiona przez strony na całkowicie odmiennych zasadach niż wynikające z ogólnej reguły zawartej w art. 519 k.p.k. Ograniczenie to wynika z treści art. 523 § 2 k.p.k., w myśl którego kasacja na korzyść może być wniesiona jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenie jej wykonania. Nie dotyczy ono jednak kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. lub przez podmiot wymieniony w art. 521 k.p.k. (por. art. 523 § 4 k.p.k.). Tymczasem w sprawie niniejszej Ł. F. został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres 4 lat próby.
Stosownie do treści art. 523 § 2 k.p.k. oraz art. 523 § 4 pkt.1 k.p.k. kasacja na korzyść osoby prawomocnie skazanej, w przypadku wymierzenia kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, może być wniesiona tylko w sytuacji, gdy skarżący oprze ją na zaistnieniu w toku postępowania odwoławczego uchybienia określonego w art. 439 k.p.k. W kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego Ł. F. nie sformułowano zarzutu naruszenia przepisu art.439 k.p.k. W tej sytuacji należy stwierdzić, że kasacja jest niedopuszczalna (art. 523 § 2 k.p.k.), co powinno skutkować wydaniem przez prezesa sądu odwoławczego zarządzenia o odmowie jej przyjęcia. Wobec faktu, iż kasacja została jednak przyjęta, Sąd Najwyższy zobligowany był – w oparciu o treść art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. - do pozostawienia jej bez rozpoznania.
O kosztach sądowych postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 637 § 1 k.p.k.