Postanowienie SN z 9 stycznia 2013 r., III KO 92/12

Wydany

9 stycznia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie H. S. i P. S. skazanych z art. 201 d.k.k.

Skład

SSN Michał Laskowski

Rozpoznanie

w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 stycznia 2013 r., zażalenia H. S. i P. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Karnego Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt III KO 92/12, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

H.S. i P. S. skazani zostali prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 1998 r., sygn. /…/. Skazani złożyli wniosek o wznowienie postępowania, który sporządzony został przez nich osobiście. We wniosku tym powołali się na załączone orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, wskazując je jako podstawę do wznowienia. Przewodniczący Wydziału III Karnego

Sądu Najwyższego poinformował skazanych, że wznowienie postępowania na podstawie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego, jakim jest Europejski

Trybunał Praw Człowieka, następuje na wniosek strony i wezwał do uzupełnienia braku wniosku przez sporządzenie i go podpisanie przez adwokata zakreślając termin do uzupełnienia braku.

Wobec nieuzupełnienia braku wydane zostało zaskarżone zarządzenie.

Skazani wnieśli zażalenie na powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie oraz o wznowienie postępowania z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 542 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania może nastąpić na wniosek strony lub z urzędu. Przepis art. 542 § 3 k.p.k. stanowi, że postępowanie wznawia się z urzędu tylko w razie ujawnienia się jednego z uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., a więc uchybień w postaci bezwzględnych przyczyn odwoławczych. Taka sytuacja nie zachodzi w przedmiotowej sprawie. We wszystkich pozostałych przypadkach podstawą wznowienia postępowania może być jedynie wniosek strony. Z kolei art. 545 § 2 k.p.k. przewiduje, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. Jeśli stroną ubiegającą się o wznowienie postępowania są jak w przedmiotowej sprawie skazani, wniosek musi być sporządzony i podpisany przez adwokata. Tę instytucję prawa karnego procesowego określa się mianem przymusu adwokackiego, bowiem jest to wymóg o charakterze bezwzględnym. Skazani zatem mogą albo ustanowić adwokata – obrońcę do sporządzenia wniosku o wznowienie albo ubiegać się o wyznaczenie obrońcy z urzędu albo zabiegać o złożenie wniosku przez prokuratora. Wykluczone natomiast jest rozpoznanie wniosku ich własnego autorstwa.

Z powyższych względów utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie.