Postanowienie SN z 13 listopada 2009 r., IV CNP 75/09

Wydany

13 listopada 2009 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania Andrzeja Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L, z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z wniosku Stanisława S. przy uczestnictwie Barbary M., Wandy P., Andrzeja Ś., Aleksandry S., Zofii R., Krzysztofa S. i Tadeusza S. o dział spadku po Zofii W., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2009 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Krzysztof Pietrzykowski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m. in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia. W niniejszej sprawie skarżący jako szkodę majątkową wskazał, że gdyby mu przyznano część gospodarstwa rolnego, to mógłby osiągać korzyści z rozwinięcia na nim gospodarki oraz z dopłat unijnych. Jest to jednak szkoda ewentualna, ponieważ nie ma pewności, że rzeczone korzyści skarżący rzeczywiście by uzyskał. Tymczasem szkoda ewentualna w świetle polskiego prawa nie podlega naprawieniu, nie jest zatem prawnie relewantna. Ponadto skarżący wskazuje na szkodę niemajątkową, którą jest wyrządzona mu krzywda przez uznanie go za osobę niezdolną do prowadzenia działalności rolniczej w kwestionowanym orzeczeniu. Zgodzić się trzeba, że w ujęciu subiektywnym skarżący może czuć się skrzywdzony, jednakże nie oznacza to istnienia krzywdy (szkody niemajątkowej), za którą prawo polskie przewidywałoby możliwość żądania zadośćuczynienia. Zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę można żądać w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, a także w wypadku pozbawienia wolności oraz w wypadku skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku zależności do poddania się czynowi nierządnemu (art. 445 § 1 i 2 w związku z art. 444 k.c.) oraz w razie naruszenia dobra osobistego (art. 448 k.c.). Nie może zatem być uznane za wyrządzające krzywdę dokonanie przez sąd dopuszczalnego przez prawo sposobu podziału majątku spadkowego, gdzie jednemu ze spadkobierców nie przyznaje się części gospodarstwa rolnego, lecz spłatę pieniężną.

W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.