Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił skargę P.L. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie z wniosku B.W., z udziałem skarżącego, o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uznał – powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego (uchwałę z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68, OSNCP 1962, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48) - iż skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, gdyż ze wskazanych w niej środków dowodowych w postaci mapy geodezyjnej i opinii technicznej skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu z tego powodu, że dokumenty te sporządzone zostały w dniach 14 sierpnia 2008 r. i 18 września 2008 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik postępowania P.L.
wniósł o jego uchylenia, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszanie art. 403 § 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Według skarżącego, podstawa wznowienia postępowania określona w art. 403 § 2 k.p.c. zachodzi w razie późniejszego wykrycia środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła ona skorzystać w poprzednim postępowaniu dlatego, że powstały one po jego prawomocnym zakończeniu. Pogląd ten jest nieuprawniony. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, do którego odwołał się Sąd Okręgowy, podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być tylko okoliczności oraz środki dowodowe, które istniały w trakcie zakończonego postępowania (zob. także postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2002 r., II CZ 105/02, nie publ.; z dnia 5 czerwca 2003 r., II CZ 48/03, nie publ.; z dnia 23 sierpnia 2003 r., III CZ 52/06, nie publ.; z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, nie publ.).
Przychylając się do tego zapatrywania Sąd Okręgowy nie dopuścił się wskazanego w zażaleniu naruszenia art. 403 § 2 k.p.c.
Skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa została sformułowana w sposób nie odpowiadający 3 ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz jednak w rzeczywistości podstawa ta nie występuje.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.