Uzasadnienie
M. P. został oskarżony o to, że:
W okresie od maja 2002 roku do marca 2003 roku w J., wspólnie i w porozumieniu z P. S., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uczyniwszy sobie z popełnienia przestępstw stałe źródło 2 dochodu, wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci łącznie nie mniej niż 30 kilogramów marihuany, które to środki nabył podczas kilkunastu transakcji od nieustalonej osoby, a następnie zbył B. K. w cenie od 13 do 15 złotych za gram marihuany, celem dalszego wprowadzenia do obrotu, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § l k.k. i art. 12 k.k.
Wraz z aktem oskarżenia, w trybie określonym w art. 335 § 1 k.p.k.
prokurator skierował do Sądu wniosek o wymierzenie oskarżonemu uzgodnionej z nim kary.
Sąd Rejonowy uwzględnił ten wniosek i wyrokiem z dnia 29 marca 2012r., wydanym na posiedzeniu, Sąd Rejonowy w J. orzekł:
- I. Oskarżonego M. P. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu przestępstwa z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na podstawie artykułu 56 ust. 3 w/w ustawy w zw. z 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych po 50 złotych każda.
- II. Na podstawie art. 69 § 1,2 k.k., w zw. z art. 343 § 1, 2 pkt 2 k.p.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 7 (siedem) lat.
III.Na podstawie art. 45 § 1 k.k. orzekł przepadek korzyści uzyskanej z przestępstwa w wysokości 45.000 (czterdziestu pięciu tysięcy) złotych na rzecz Skarbu Państwa
- IV. Zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem wydatków kwotę 120 złotych oraz tytułem opłaty sądowej kwotę 2.400 zł.
Powyższe orzeczenie nie zostało zaskarżone przez strony i uprawomocniło się w dniu 6 kwietnia 2012r.
Kasację od powyższego wyroku Sądu odwoławczego - na niekorzyść oskarżonego - wywiódł Prokurator Generalny.
Zarzucił on temu wyrokowi rażące i mające istoty wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k., polegające na uwzględnieniu wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o skazanie M. P. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o 3 przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k., bez przeprowadzenia rozprawy i wydanie wyroku zgodnego z tym wnioskiem, w następstwie czego doszło do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego - art. 73 § 2 k.k. poprzez zaniechanie orzeczenia wobec oskarżonego obligatoryjnego dozoru.
W konkluzji wniósł on o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w J. ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna, a jej uwzględnienie musi skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku w całości. Rację ma bowiem autor skargi, że jednym z warunków konsensualnego zakończenia postępowania - w trybie art. 335 § 1 k.p.k.- jest zgodność złożonego przez prokuratora wniosku o skazanie z obowiązującym porządkiem prawnym. W sytuacji braku takiej zgodności, powinnością sądu jest doprowadzenie do uzgodnienia ze stronami stosownej modyfikacji wniosku, a w przypadku, gdyby okazało się to niemożliwe - skierowanie sprawy na rozprawę celem rozpoznania jej na zasadach ogólnych (art. 343 § 7 k.p.k.).
W realiach niniejszej sprawy, w której M. P. postawiony został pod zarzutem popełnienia przestępstwa, z którego popełnienia uczynił sobie stałe źródło dochodu (art. 65 § 1 k.k.), w zakresie rozstrzygnięć penalnych konieczne było poddanie oskarżonego dozorowi kuratora. Obowiązek ten wynika jasno z analizy przepisów art. 73 § 2 k.k. i art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. Przeoczenie powyższego przez Sąd Rejonowy musi zatem skutkować uwzględnieniem wniesionej przez Prokuratora Generalnego w trybie art. 521 § 1 k.p.k. kasacji i uchyleniem zaskarżonego wyroku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.