Wyrok Sądu Najwyższegoz 27 listopada 2014 r., sygn. akt IV KK 341/14

Uzasadnienie

Wyrokiem łącznym z dnia 2 czerwca 2014r., sygn. akt … 185/14, Sąd Rejonowy w C. w sprawie D. J. orzekł w pkt 1 o połączeniu kar wymierzonych w wyrokach:

1. - Sądu Rejonowego w R. z dnia 22 grudnia 2006 r., wydanym w sprawie … 528/06 za przestępstwo popełnione w dniu 7 sierpnia 2006 r. i skazującym na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat oraz na mocy art. 71§1 k.k. na karę grzywny 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2008 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
2. - Sądu Rejonowego w R. z dnia 29 stycznia 2007 r., wydanym w sprawie … 18/07 za przestępstwo popełnione w dniu 6 sierpnia 2006 r. skazującym na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres 3 lat, a na mocy art. 33§2 i 3 k.k. wymierzono karę grzywny 30 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2008 r. zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności i orzeczeniu kary łącznej roku pozbawienia wolności.

Wyrok ten uprawomocnił się nie będąc zaskarżony przez żadną ze stron.

Obecnie kasację od tego orzeczenia, na korzyść D. J., tylko w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt 1, wniósł Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut:

1. - rażącego naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 366§1 k.p.k., polegającego na zaniechaniu wyjaśnienia okoliczności dotyczących uprzednio wydanego wobec skazanego wyroku łącznego, w wyniku czego doszło do naruszenia art. 17§1 pkt 7 k.p.k. poprzez orzeczenie wobec D. J. w punkcie 1 wyroku łącznego z dnia 2 czerwca 2014 r., sygn. akt … 185/14, kary łącznej obejmującej wyroki Sądu Rejonowego w R.: z dnia 22 grudnia 2006 r., sygn. akt … 528/06 oraz z dnia 29 stycznia 2007 r., sygn. akt … 18/07, które to skazania zostały już wcześniej objęte prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w C. z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt … 131/10, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.

Podnosząc powyższe, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego obejmującego skazania opisane w punkcie 1, wobec wystąpienia stanu powagi rzeczy osądzonej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasację należy uznać za oczywiście zasadną, tak jak tego wymaga art. 535§5 k.p.k.

Jak wynika z akt sprawy do opisanego w zarzucie kasacji uchybienia doszło albo w następstwie tego, że Sąd Rejonowy wydając zaskarżony wyrok łączny nie zapoznał się z danymi z akt sprawy - aktualną kartą karną k. 8 – 9, w której pod pozycją 7 opisano wyrok łączny Sądu Okręgowego w C. z dnia 3 sierpnia 2010r. w sprawie … 131/10 oraz dołączonymi aktami sprawy … 131/10 (wyrok k. 93 – 94) albo co prawda zapoznał się z nimi, ale nie dostrzegł tego, iż konieczność wydania nowego rozstrzygnięcia nie dotyczy kar połączonych w pkt 1 wyroku łącznego wydanego w sprawie … 131/10.

Prawidłowo zatem wskazano w kasacji, że zachowanie takie spowodowało naruszenie obowiązku wynikającego z art. 366§1 k.p.k., a orzeczenie Sądu nie zostało oparte na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej (art. 410 k.p.k.).

Jak wynika z treści wskazanego wyżej orzeczenia Sądu Okręgowego w C., już tym wyrokiem łącznym objęto te same wyroki Sądu Rejonowego w R., co opisane w pkt I zaskarżonego wyroku. Nie jest też tak, że w istniejącym w niniejszej sprawie układzie procesowym, powstała możliwość wydania nowego rozstrzygnięcia również w tej części wyroku łącznego, która łączyła skazania, które nie uległy jakiejkolwiek zmianie (pkt 1) – art. 572§2 k.p.k. do tej części wyroku nie miał zastosowania.

Doszło w ten sposób do naruszenia powagi rzeczy osądzonej, a więc wystąpiła bezwzględna przesłanka odwoławcza opisana w art. 439§1 pkt 8 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, uznając, że zarzut podniesiony w kasacji jest w pełni zasadny, należało wyrok łączny uchylić w zaskarżonej części (pkt 1) i przy braku warunków w tym zakresie do wydania wyroku łącznego – wobec 4 prawomocnego zakończenia postępowania – postępowanie w tym zakresie umorzyć.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.