Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 9 stycznia 2012 r. Sąd Dyscyplinarny Sąd Apelacyjny zezwolił na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Okręgowego za czyn z art. 177 § 1 k.k., polegający na tym, że w dniu 23 lipca 2011 r. w A., na ulicy Grunwaldzkiej, kie- rując samochodem marki „Fiat Panda”, nr rej. (...), nieumyślnie naruszyła zasady bezpie- czeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie zachowała należytej ostrożności zbliża- jąc się do oznakowanego przejścia dla pieszych, w wyniku czego potrąciła przechodzącą przez przejście dla pieszych K. Ś., wskutek czego doznała ona obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy z krwiakiem podskórnym prawej okolicy czołowej, otarcia naskórka czoła, krwotocznego stłuczenia mózgu, wieloodłamowego złamania szyjki i głowy pra- wej kości ramieniowej, złamania dalszej nasady lewej kości promieniowej z przemiesz- czeniem odłamów, wieloodłamowego złamania miednicy, a obrażenia te naruszyły czyn- ności narządów jej ciała i rozstrój zdrowia na okres powyżej siedmiu dni.
Ponadto, na podstawie art. 129 § 2 i § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sadów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm., dalej jako: u.s.p.) Sąd 2
Dyscyplinarny Sąd Apelacyjny zawiesił sędziego Sądu Okręgowego w czynnościach służbowych i obniżył o 25 % wysokość jej aktualnie otrzymywanego wynagrodzenia.
Sąd Dyscyplinarny Sąd Apelacyjny podkreślił, że analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie daje podstawę do przyjęcia, że zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez sędziego czynu spełniającego znamiona z art. 177 § 1 k.k., zaś stopień społecznej szkodliwości czynu jest w sposób oczywisty wyższy od znikome- go. Stąd też zachodzą podstawy do wydania uchwały zezwalającej na pociągnięcie sę- dziego do odpowiedzialności karnej, na podstawie art. 80 § 2c u.s.p.
W zażaleniu z dnia 30 stycznia 2012 r. sędzia wniosła o zmianę zaskarżonej uchwa- ły i odmówienie zgody na pociągnięcie jej do odpowiedzialności karnej oraz o wstrzyma- nie wykonania punktu 2 uchwały w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbo- wych i obniżenia wynagrodzenia.
Sąd Najwyższy Sąd Dyscyplinarny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 80 § 2c u.s.p. sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na po- ciągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnio- ne podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa. W orzecznictwie podkreśla się, że do wydania uchwały są niezbędne dowody ocenione obiektywnie na podstawie któ- rych można podejrzewać, że miało miejsce przestępstwo. Nie jest oczywiście wymagane przekonanie o winie, ale też nie wystarcza samo przypuszczenie, że było tak, jak we wniosku. Z powołanego przepisu wynika również, że nawet nie każde uzasadnione podej- rzenie popełnienia przestępstwa daje podstawę do uchylenia immunitetu, bowiem należy wykazać, że podejrzenie jest dostatecznie uzasadnione (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2007 r., SNO 21/07; z dnia 23 stycznia 2007 r., SNO 70/06; z dnia 17 paź- dziernika 2006r., SNO 58/06; z dnia 16 września 2004 r., SNO 29/04).
Analiza materiału dowodowego daje podstawę do przyjęcia, że Sąd Apelacyjny
Sąd Dyscyplinarny właściwie ocenił cel prowadzonego postępowania i trafnie wskazał jakie przesłanki decydują o podjęciu decyzji zezwalającej na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej. Podstawą dla wydania zaskarżonej uchwały była wszechstron- na ocena dowodów zebranych w sprawie, w szczególności protokołów oględzin, zeznań
K. Ś. oraz S. B., jak też dokumentacji medycznej oraz opinii sądowo-lekarskiej. Zrekon- struowany stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości; nie był również kwestionowany 3 przez sędziego w zażaleniu. Czyn opisany w uchwale wypełnia znamiona czynu zabro- nionego z art. 177 § 1 k.k. W tej sytuacji zaskarżoną uchwałę należało utrzymać w mocy.
Brak jest również podstaw do uwzględnienia żądania wstrzymania wykonania punk- tu 2 uchwały w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych i obniżenia wyna- grodzenia. W dniu wydania zaskarżonej uchwały takie rozstrzygnięcie było obligatoryjne.
Należy podkreślić, że dolegliwość tego rozstrzygnięcia została zdecydowanie osłabiona w następstwie uchwały Sądu Dyscyplinarnego Sądu Apelacyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., w której Sąd odstąpił od dalszego zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych i obniżenia wynagrodzenia.
Mając to na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.