Uzasadnienie
Obwiniony o dokonanie przewinienia służbowego z art. 107 § 1 u.s.p. sędzia
Sądu Rejonowego P. W. w dniu 1 lipca 2014 r. złożył do akt sprawy dyscyplinarnej 2 wniosek o wyłączenie od rozpoznania jego sprawy, sędziego SA M. C. oraz z ostrożności procesowej wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Apelacyjnego w […], powołując się na mający odpowiednie zastosowanie przepis art. „41 § 1 k.p.c.”
Uzasadniając swój wniosek sędzia P. W. na 16 stronach pisma wskazał na bardzo wiele okoliczności, które jego zdaniem świadczą o braku bezstronności sędziego
SA M. C. oraz pozostałych sędziów Sądu Apelacyjnego w […].
Na skutek losowania składu orzekającego do rozpoznania sprawy P. W., które odbyło się w dniu 27 stycznia 2014 r., wyznaczono do dokonania tej czynności skład orzekający w osobach: SSA M. C., SSA W. G. i SSA M. K. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.
Nie budzi wątpliwości fakt, że karna ustawa procesowa - mająca stosownie do treści art. 128 u.s.p, odpowiednie in concreto zastosowanie - nie przewiduje wyłączenia sędziego in abstracto, ale wiąże wyłączenie sędziego „z (jego) udziałem” w sprawie (art. 40 § 1 k.p.k.). Sama analiza językowa przepisów art. 40 i art. 41 § 1 k.p.k. dowodzi bowiem - i to w sposób nie budzący kontrowersji interpretacyjnych - że dotyczą one wyłączenia sędziego wyznaczonego do udziału w sprawie. Stąd też słusznie zauważył Sąd Najwyższy, że w sytuacji gdy do udziału w sprawie wyznaczony został konkretny sędzia, to wniosek o wyłączenie sędziego (sędziów) niewyznaczonego (niewyznaczonych) do udziału w tej sprawie, a nawet wszystkich pozostałych sędziów sądu właściwego, aktualizuje się i podlega rozpoznaniu w sposób przewidziany w art. 42 § 4 k.p.k. tylko wtedy, gdy wyznaczony sędzia został następnie wyłączony, a w jego miejsce wyznaczono sędziego objętego tym wnioskiem (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2004 r., V KK 195/04, OSNKW 2005, z. 1, poz. 5, a nadto: postanowienia:
Sądu Najwyższego z: 23 czerwca 2008 r., WD 1/08, Prok. I Pr. - wkł. 2008, z. 12, poz. 16 i Sądów Apelacyjnych w: Lublinie z 20 marca 2002 r., II AKo 69/02, OSA 2003, z. 1, poz. 4 i Warszawie z 22 sierpnia 2006 r., II AKo 155/06, KZS 2006, z. ll,
- 70).
Bezsporne jest, iż w sprawie niniejszej został już wylosowany do jej rozpoznania (personalnie powyżej wskazany) skład orzekający spośród sędziów
Sądu Apelacyjnego Sądu Dyscyplinarnego w […]. Stąd też przytoczone powyżej względy procesowe powodują, że ów wniosek obwinionego może być w obecnej 3 sytuacji rozpatrywany tylko w zakresie tych sędziów, którzy zostali poprzez losowanie wyznaczeni do rozpoznania jego sprawy. Właściwym jednak do jego rozpatrzenia jest - zgodnie z treścią art. 42 § 4 zd. 1 k.p.k., - sąd przed którym toczy się postępowanie, a więc Sąd Apelacyjny Sąd Dyscyplinarny w […]. Byłby on do tej czynności nieuprawniony, tylko w razie niemożności utworzenia składu orzekającego w kwestii zasadności owego wniosku. Ta jednak sytuacja - z uwagi na jedynie obecnie dopuszczalny jego zakres podmiotowy - w sprawie niniejszej nie zaistniała.
Biorąc powyższe pod uwagę należało przekazać wniosek – w części dotyczącej sędziów Sądu Apelacyjnego: M. C., W. G. i M. K. do rozpoznania według właściwości - Sądowi Apelacyjnemu Sądowi Dyscyplinarnemu w […]. W pozostałym zaś zakresie wniosek pozostawić bez rozpoznania. Dopiero - ewentualne - wyznaczenie tych pozostałych, wskazanych w nim sędziów do rozpoznania sprawy obwinionego zaktualizuje potrzebę jego merytorycznej oceny także w tej części, ale również tylko w trybie określonym w art. 42 § 4 zd. 1 k.p.k.
Z tych wszystkich względów postanowiono jak wyżej.