Postanowienie SN z 16 kwietnia 2008 r., V CZ 22/08

Wydany

16 kwietnia 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa D. R. przeciwko P. D. o zapłatę,

Skład

SSN Henryk Pietrzkowski przewodniczący
SSN Grzegorz Misiurek
SSN Katarzyna Tyczka-Rote sprawozdawca

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 stycznia 2008 r., sygn. akt I ACa (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2008 r. Sąd Apelacyjny, z powołaniem się na art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 2 października 2007 r., wyjaśniając w uzasadnieniu, że udzielone adwokatowi K. K. pełnomocnictwo procesowe nie jest pełnomocnictwem ogólnym, ponieważ udzielone zostało „w sprawie oznaczonej sygn. I C (…) Sądu Okręgowego w W.”, a powód - pomimo wezwania do złożenie pełnomocnictwa uprawniającego adwokata K. K. do występowania przez Sądem Najwyższym - nie przedłożył takiego pełnomocnictwa.

Zgłoszony wniosek o przedłużenie terminu nie mógł odnieść skutku, ponieważ termin określony w art. 3986 § 1 k.p.c. jest ustawowy.

Powód wniósł zażalenie na to postanowienie. Domagał się w nim uchylenia zaskarżonego postanowienia. Zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego – art. 2 91 k.p.c. w zw. z art. 88 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że pełnomocnictwo procesowe udzielone pełnomocnikowi powoda nie upoważnia go do występowania przed Sądem Najwyższym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarżący ma rację, że Sąd Apelacyjny oceniając zakres pełnomocnictwa udzielonego przez powoda reprezentującemu go adwokatowi, nie uwzględnił reguł wykładni oświadczeń woli, przewidzianych w art. 65 k.c., które mają zastosowanie także w tym wypadku. Zawarte w pełnomocnictwie odwołanie do sygnatury sprawy i sądu, przed którym sprawa się toczyła w momencie udzielania umocowania, miało za zadanie skonkretyzowanie sprawy, której pełnomocnictwo dotyczyło, a nie ograniczenie zakresu uprawnień pełnomocnika jedynie do postępowania przed Sądem pierwszej instancji. Tak zresztą musiał pierwotnie odczytać treść wyrażonego w pełnomocnictwie oświadczenia woli Sąd drugiej instancji, nie kwestionując uprawnień adwokata K. K. w postępowaniu apelacyjnym. Zasadne jest zatem twierdzenie powoda, że jego pełnomocnik umocowany jest do reprezentowania go w granicach wyznaczonych przez art. 91 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważa pogląd, podzielany przez skład rozpoznający niniejsze zażalenie, że taki zakres pełnomocnictwa upoważnia do złożenia w imieniu mocodawcy skargi kasacyjnej (por. postanowienie z dnia 7 kwietnia 2006 r., III

CZ 13/06, OSNC 2006/10/176).

Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).