Uzasadnienie
Wyrokiem łącznym z dnia 21 grudnia 2012 roku, Sąd Rejonowy w K. na podstawie art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 89 § 1a k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k.
orzekł o połączeniu kar pozbawienia wolności wymierzonych K. G. wyrokami: 1) 2
Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 marca 2011 r., za czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony w okresie od 11 do 14 października 2010 r. – roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 3, natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 grudnia 2011 r., sygn. akt II Ko 1253/11, zarządzono wykonanie tejże kary oraz 2) Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 września 2011 r., sygn. akt II K 615/11, za czyn z art. 279 § 1 k.k. popełniony w dniu 18 lutego 2011 r. – roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby lat 2, natomiast postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. akt II Ko 1252/11, zarządzono wykonanie tejże kary. Łącząc te kary Sąd Rejonowy wymierzył skazanemu karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Na poczet kary łącznej zaliczono skazanemu okresy zatrzymania w dniach od 14 października do 15 października 2010 r. oraz od 18 lutego do 20 lutego 2011 r.
W tymże wyroku na podstawie art. 572 kpk umorzono postępowanie w zakresie objęcia połączeniem kar wymierzonych K. G. w sprawach Sądu Rejonowego w K. o sygn. akt: VII K 366/07, II K 446/10 i II K 1519/11.
Wyrok łączny Sądu Rejonowego w K. uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego.
Od powyższego wyroku kasację na niekorzyść skazanego w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej, wynikającej z połączenia skazań w sprawach Sądu Rejonowego w K. o sygn. akt II K 1518/10 i II K 615/11, tj. rozstrzygnięcia zawartego w pkt I wyroku łącznego wniósł Prokurator Generalny.
W kasacji zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec K. G. kary łącznej w wysokości roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, tj. w wymiarze niższym od najwyższej jednostkowej kary pozbawienia wolności podlegającej łączeniu, która została orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w K. w sprawie o sygn. akt II K 1518/10 w wymiarze roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności.
Skarżący wniósł o uchylenie wyroku łącznego w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zarzut kasacji jest zasadny w stopniu oczywistym.
Istotnie, w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego i mającego istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w K. orzekając w przedmiocie wydania wyroku łącznego przy połączeniu kar wymierzonych skazanemu wyrokami Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II K 1518/10 i z dnia 6 września 2011 r., sygn. akt II K 615/11, rażąco naruszył przepis art. 86 § 1 k.k., zgodnie z którym: Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.
W konsekwencji orzeczono wobec K. G. karę łączną w wymiarze roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, a więc niższą od orzeczonej w jednym z wyroków objętym łączeniem kar. Oczywiste jest, że wskazane uchybienie przepisowi art. 86§1 kk miało charakter rażący i wpłynęło w istotnym stopniu na treść wydanego wyroku łącznego.
Wobec oczywistej zasadności podniesionego zarzutu, Sąd Najwyższy uwzględnił kasację wniesioną na niekorzyść skazanego, orzekł o uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego w K. w zaskarżonej części, przekazując sprawę w tym zakresie do ponownego rozpoznania.