Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy w P., uznając m. in. apelację obrońcy oskarżonego Bolesława W. za oczywiście bezzasadną, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 18 maja 2006 r., skazujący Bolesława W. za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k., którym Sąd Rejonowy wymierzył karę 3 lat pozbawienia wolności i karę 200 stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 zł.
Powyższy wyrok Sądu odwoławczego kasacją na niekorzyść skazanego zaskarżył Prokurator Okręgowy w O., zarzucając mu rażące naruszenie przepisów postępowania karnego, mających wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k. i art. 7 k.p.k.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść strona może wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. oraz z powodu niepoczytalności sprawcy. Stosownie zaś do treści § 4 tego przepisu ograniczenia te nie dotyczą tylko kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k., jak również wypadku wniesienia kasacji przez Prokuratora Generalnego bądź Rzecznika Praw Obywatelskich.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że Bolesław W. został skazany na karę pozbawienia wolności (bez warunkowego zawieszenia jej wykonania) za zarzucane mu aktem oskarżenia przestępstwo, z tym, że z zarzucanego skazanemu przez oskarżyciela publicznego czynu wyeliminowano niektóre z zarzucanych mu działań. Jednak nie oznacza to, że jest to sytuacja równoważna uniewinnieniu i stronie oskarżającej będzie przysługiwało prawo do wniesienia kasacji na niekorzyść. Czyn ciągły stanowi bowiem jedno przestępstwo, co przesądza o tym, że nie jest możliwe wydanie orzeczenia uniewinniającego, co do niektórych tylko działań objętych ciągłością. Przyjęcie konstrukcji prawnej czynu ciągłego sprawia, że w sytuacji, gdy wyniki przewodu sądowego nie stwarzają podstaw do uznania, że oskarżony dopuścił się przestępstwa ciągłego w zakresie zarzucanym mu w akcie oskarżenia, sąd nie uniewinnia go z poszczególnych fragmentów przestępstwa ciągłego, lecz eliminując te fragmenty z opisu czynu, w uzasadnieniu wyjaśnia, dlaczego przypisany oskarżonemu czyn nie obejmuje wszystkich pojedynczych zachowań składających się na przestępstwo ciągłe.
W takiej sytuacji nadal bowiem mamy do czynienia z jednym przestępstwem, za które zostaje orzeczona jedna kara. Zatem gdy prawomocnym wyrokiem orzeczona została kara bezwzględnego pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w warunkach czynu ciągłego, to zgodnie z brzmieniem przepisu art. 523 § 3 k.p.k., od takiego orzeczenie oskarżycielowi nie przysługuje kasacja na niekorzyść. Wzruszenie tego orzeczenia jest możliwe tylko w drodze kasacji wniesionej przez podmiot wskazany w przepisie art. 521 k.p.k.