Wyrok Sądu Najwyższegoz 12 września 2013 r., sygn. akt V KK 200/13

Uzasadnienie

R. U. został skazany prawomocnymi wyrokami:

1. Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 21.09.1998 r. w sprawie II K 1185/97 za przestępstwo z art. 184 § 1 k.k. z 1969 r. popełnione w okresie od października 1996 r. do maja 1997 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie zostało zarządzone postanowieniem Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 1.03.1999 r.
2. Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 17.01.2006 r. w sprawie II K 642/05 za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i art. 274 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., popełnione w dniu 21.01.2005 r. i w drugiej połowie marca 2005 r. na karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 1.10.2009r.
3. Sądu Rejonowego w K. z dnia 12.03.2009 r. w sprawie II K 266/08 za przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., popełnione w dniu 10.08.2007r. i 6.12.2007 r. na karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, której wykonanie zarządzono postanowieniem Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 30.03.2012 r.
4. Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 27.02.2012 r. w sprawie II K 124/12 za przestępstwo z art. 278 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w okresie od 1.11.2011 r. do 10.11.2011 r. na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd Rejonowy w Ż., wyrokiem łącznym z dnia 27.02.2013 r., sygn. akt II K 1024/12, na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. i art. 569 § 1 k.p.k., połączył wyroki opisane wyżej, w pkt I i II, wymierzając R. U. karę łączną roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności i, na podstawie art. 577 k.p.k., na poczet tej kary łącznej zaliczył mu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności: w sprawie II K 3 266/08 od 26.09.2012 r. do 27.02.2013 r. oraz w sprawie II K 642/05 od 29.12.2009 r. do 25.01.2011 r.

Od tego orzeczenia kasację na niekorzyść skazanego wniósł Prokurator

Generalny, podnosząc zarzut rażącego i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia przepisu prawa karnego materialnego - art. 85 k.k., polegającego na wydaniu wyroku łącznego obejmującego skazania wyrokami Sądu Rejonowego w

Ż. z dnia 17.01.2006 r., sygn. akt II K 642/05 oraz Sądu Rejonowego w K. z dnia 12.03.2009 r., sygn. akt II K 266/08 w sytuacji, gdy nie istniały ku temu przesłanki określone w powołanym przepisie, albowiem w sprawie o sygn. akt II K 266/08 skazany popełnił przypisane mu przestępstwa w dniach 10 sierpnia 2007 r. i 6 grudnia 2007 r., a zatem już po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt IIK 642/05.

W konsekwencji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania w tym zakresie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna.

Jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa (art. 85 § 1 k.k.).

Skoro tak, to należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy w Ż. połączył kary pozbawienia wolności, które w sposób oczywisty nie podlegały połączeniu. Kara pozbawienia wolności orzeczona została wyrokiem Sądu

Rejonowego w K. z dnia 12 marca 2009 r. za przestępstwo popełnione w dniach 10 sierpnia 2007 r. i 6 grudnia 2007 r., a zatem popełnione już po zapadnięciu wyroku

Sądu Rejonowego w Ż. bowiem jego wydanie nastąpiło w dniu 17 stycznia 2006 r. (którego przedmiotem były czyny popełnione w dniu 21 stycznia 2005 r. oraz drugiej połowie marca 2006 r.) Oczywistością jest więc, że przestępstwa, za które został skazany R. U. tymi wyrokami nie zostały popełnione zanim zapadł chociażby nieprawomocny wyrok co do któregokolwiek z nich (przedzielał je właśnie wyrok

Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 17 stycznia 2006 r.).

Z tego względu, podniesiony w kasacji zarzut rażącej obrazy art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 569 § 1 k.p.k., jest oczywiście zasadny i prowadzi do uchylenia zaskarżonego wyroku w stosownej części oraz umorzenia postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego wobec braku przesłanek do jego wydania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.