Uzasadnienie
W pkt 1 i 2 wyroku, zaskarżonego kasacją Prokuratora Generalnego, Sąd
Rejonowy w N. na podstawie art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył wyroki Sądu
Rejonowego w N. o sygn. akt … 520/06, … 1079/06, … 665/05, opisane w pkt VII,
VIII i IX i wymierzył skazanemu karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł, że w pozostałym zakresie połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu.
Wyrok ten nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w pierwszej instancji.
Od powyższego wyroku kasację na korzyść skazanego wniósł Prokurator
Generalny, zarzucając rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na orzeczeniu kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej skazania M. W. prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w N. z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt … 520/06, z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt … 1079/06 oraz z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt … 665/05, pomimo istnienia ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem skazania te zostały już wcześniej objęte prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 listopada 2010 roku, sygn. akt … 987/10, co stanowi bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Stawiając powyższy zarzut Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt 1 i 2 jego części dyspozytywnej i umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja jest w sposób oczywisty zasadna.
Bez potrzeby powielania słusznej argumentacji zawartej w jej uzasadnieniu stwierdzić należy, że istotnie Sąd Rejonowy orzekając ponownie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obejmującego te wyroki, które objęte już były węzłem kary łącznej z mocy wydanego wcześniejszego wyroku Sądu Rejonowego w N. z dnia 12 listopada 2010 r., sygn. akt … 987/10, dopuścił się oczywistej obrazy przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Pojawiające się w przeszłości w orzecznictwie wątpliwości, czy określone w art. 575 § 1 k.p.k. wyrażenie, iż „wyrok łączny traci moc" dotyczy wszystkich rozstrzygnięć zawartych w tym wyroku, czy tylko tych, w 3 stosunku do których powstały nowe przesłanki materialnoprawne określone w art. 85 k.k., zostały w orzecznictwie i w doktrynie jednoznacznie rozwiane i obecnie zdają się już nie budzić żadnych kontrowersji (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2012 r., sygn. I KZP 15/12, OSNKW z 2012 r., z. 11 poz. 111, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt II K.K. 149/11,
OSNKW z 2011 r., z. 12 poz. 113, S. Steinborn – Komentarz aktualizowany do art. 575 Kodeksu postępowania karnego, LEX/el., 2014).
Z powyższych względów uznając, że wyrok w zaskarżonym kasacją zakresie został wydany z naruszeniem zakazu ne bis in idem, a więc z rażącą obrazą przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., zatem z powodu bezwzględnej przyczyny odwoławczej, określonej w art. 439 § 1 pkt 8 podlega on uchyleniu, zaś postępowanie w tej części – umorzeniu na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
O wydatkach związanych z rozpoznaniem kasacji wniesionej przez
Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 638 k.p.k.