Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2012 r. z powodu jej niedopuszczalności z mocy ustawy. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 530 § 2 k.p.k. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne, albowiem nie doszło do naruszenia art. 530 § 2 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego
Sądu Okręgowego prawidłowo dokonał wstępnej kontroli kasacji. Artykuł 530 § 2 k.p.k. zobowiązuje do podjęcia takiej czynności. Z przepisu tego wynika, że odmowa przyjęcia kasacji następuje m.in. wtedy, gdy zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k. Przepis ten stosowany w postępowaniu okołokasacyjnym wymaga zbadania dopuszczalności wniesienia kasacji. Kwestię jej dopuszczalności reguluje art. 523 § 2 – 4 k.p.k. Zgodnie z § 2 tego przepisu kasację na korzyść można wnieść jedynie w wypadku skazania oskarżonego na 2 karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, chyba że wniesiono ją z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
W niniejszej sprawie oskarżony został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, zaś kasację wniesiono nie z powodu uchybień wskazanych w art. 439 k.p.k. W takim układzie procesowym kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Dlatego też zasadnie odmówiono jej przyjęcia.
Z tych też względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.