Postanowienie z dnia 9 czerwca 2026 r. sygn. akt Ts 217/24
Komparycja
Tenor
postanawia
Uzasadnienie
- część historyczna
- uzasadnienie prawne
Metryka orzeczenia
Rodzaj orzeczenia
Postanowienie o nadaniu biegu
Data 9 czerwca 2026
Miejsce publikacji
OTK ZU B/2026, poz. 186
Skład
Sędzia Funkcja
Wojciech Sych 186/B/2026
POSTANOWIENIE
z dnia 9 czerwca 2026 r.
Sygn. akt Ts 217/24
Trybunał Konstytucyjny w składzie:
Wojciech Sych, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej sp. z o.o. z siedzibą w W. o zbadanie zgodności:
art. 23 § 1 pkt 1 i 2, § 3 oraz § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 oraz
Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.) w związku z art. 7 ust. 1 i 2, art. 15 ust. 1 oraz 18 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 oraz Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397) w zakresie, w jakim „w przypadku szacowania podstawy opodatkowania organy podatkowe zwolnione są z obowiązku uwzględnienia kosztów sprzedaży (nawet w przypadku dysponowania w mniemaniu organów podatkowych «przekonywującymi» danymi poniesienia takiego kosztu)”, z art. 64 ust. 1 i 3 w związku z art. 2, art. 7 i art. 10, art. 31 ust. 3, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej, postanawia:
nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Uzasadnienie
1
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 15 listopada 2024 r. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle dwóch spraw.
2
Decyzją z 20 grudnia 2018 r. (nr […]) Naczelnik Małopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w K. (dalej: NMUCS) określił skarżącej kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2011 r. w wysokości wyższej niż w złożonej przez skarżącą deklaracji
CIT-8 za 2011 r. ze względu m.in na udokumentowanie przez skarżącą kosztów uzyskania przychodów nierzetelnymi fakturami.
3
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS) z 6 grudnia 2019 r. (nr […]).
4
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: WSA) wyrokiem z 13 stycznia 2021 r. (sygn. […]) oddalił skargę skarżącej od tej decyzji.
5
Wyrokiem z 4 lipca 2024 r. (sygn. […]) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako pierwsze ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
6
Decyzją z 3 lipca 2019 r. (nr […]) NMUCS określił skarżącej kwotę zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2013 r. w wysokości wyższej niż w złożonej przez skarżącą deklaracji CIT-8 za 2013 r. ze względu na zastrzeżenia co do rzetelności wskazanych przez skarżącą faktur.
7
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez decyzję DIAS z 29 maja 2020 r. (nr […]).
8
Wyrokiem z 20 grudnia 2021 r. WSA (sygn. […]) oddalił skargę skarżącej od powyższej decyzji.
9
NSA wyrokiem z 4 lipca 2024 r. (sygn. […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Orzeczenie to – doręczone pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r. – zostało wskazane w skardze jako drugie ostateczne orzeczenie w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji.
10
Zarządzeniem Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 14 stycznia 2025 r. (doręczonym 20 stycznia 2025 r.) skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez doręczenie odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej oraz udokumentowanie dat doręczenia skarżącej wskazanych w skardze orzeczeń ostatecznych.
11
Skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania w piśmie z 24 stycznia 2025 r. (data wniesienia).
12
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 15 maja 2025 r. (doręczonym 21 maja 2025 r.) skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez: 1) doprecyzowanie przedmiotu kontroli, tj.: a) wskazanie kwestionowanego brzmienia zaskarżonych przepisów, b) wyjaśnienie, czy przedmiotem zaskarżenia są również przepisy wskazane w uzasadnieniu skargi; 2) określenie sposobu naruszenia konstytucyjnych wolności lub praw skarżącej, wynikających z przepisów Konstytucji powołanych w petitum skargi; 3) uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanych regulacji z tymi wolnościami lub prawami, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie.
13
Skarżąca ustosunkowała się do powyższego wezwania w piśmie z 28 maja 2025 r. (data nadania).
14
Skarżąca zarzuca zakwestionowanym przepisom niezgodność z Konstytucją w zakresie, w jakim umożliwiły one obciążenie jej zobowiązaniem podatkowym w podatku od osób prawnych za lata 2011 i 2013 na podstawie przesłanek niewynikających wprost z przepisów ustawowych, lecz wyprowadzonych z orzecznictwa sądów administracyjnych. W ocenie skarżącej doprowadziło to do określenia podstawy opodatkowania z pominięciem kosztów uzyskania przychodów, a tym samym do naruszenia zasady wyłączności ustawy w prawie daninowym, zasady szczególnej określoności przepisów podatkowych, zasady demokratycznego państwa prawnego i poprawnej legislacji, zasady legalizmu, zasady podziału władz oraz zasady proporcjonalności ingerencji w prawa majątkowe podatnika.
15
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje:
16 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, podczas którego Trybunał bada, czy odpowiada ona określonym przez prawo wymogom.
17 2. W ocenie Trybunału skarga konstytucyjna spełnia przesłanki przekazania jej do merytorycznego rozpoznania, ponieważ:
18 a) została sporządzona przez pełnomocnika, który przedłożył pełnomocnictwo szczególne do działania w imieniu skarżącej (art.
53 ust. 2 pkt 3 u.o.t.p.TK), 19 b) od wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2024 r. (sygn. akt […] i […]), wskazanych jako ostateczne orzeczenia w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji, nie przysługuje zwyczajny środek zaskarżenia, a skarżąca poinformowała, że nie wniosła od nich także nadzwyczajnych środków zaskarżenia (art. 53 ust. 1 pkt 6 u.o.t.p.TK), 20 c) dochowany został trzymiesięczny termin wniesienia skargi, zastrzeżony w art. 77 ust. 1 u.o.t.p.TK (ostateczne orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej 16 sierpnia 2024 r., zaś skargę konstytucyjną wniesiono 15 listopada 2024 r.), 21 d) określony został przedmiot kontroli (art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK), 22 e) wskazano, które konstytucyjne wolności i prawa oraz w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone (art. 53 ust.
1 pkt 2 u.o.t.p.TK), 23 f) przedstawiono uzasadnienie sformułowanych w skardze zarzutów (art. 53 ust. 1 pkt 3 u.o.t.p.TK).
24 3. W ocenie Trybunału analizowana skarga konstytucyjna nie jest obarczona nieusuwalnymi brakami formalnymi, o których mowa w art. 61 ust. 4 pkt 1 u.o.t.p.TK, ani oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 61 ust. 4 pkt 3 u.o.t.p.TK.
25
Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny – na podstawie art. 61 ust. 2 u.o.t.p.TK – postanowił nadać skardze konstytucyjnej dalszy bieg.
Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
Twoja sesja wygasła!
Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej