prosto w prawo Dla profesjonalistów

Postanowienie o odmowie TK z 3 lipca 2025 r., Ts 245/24

Postanowienie o odmowieTrybunał Konstytucyjny·3 lipca 2025 r.

Powołane przepisy

Wydany
3 lipca 2025 r.

Sentencja

  1. sygn. akt Ts 245/24 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 3 lipca 2025

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2025, poz. 301

Skład

Sędzia Funkcja

Stanisław Piotrowicz 301/B/2025

Postanowienie

z dnia 3 lipca 2025 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Stanisław Piotrowicz, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.P. („działającej w imieniu własnym i w imieniu córki

M.P.”) o zbadanie zgodności:

  1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

  1. zastosowania przez Naczelny Sąd Administracyjny art. 17 ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239) w związku z § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2172) z art. 2 Konstytucji;
  2. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. poz. 2077, ze zm.) w zakresie, w jakim „zostało wydane z przekroczeniem granic delegacji ustawowej zawartej w art. 17 ust. 10 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi” z art. 92 i art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 16 grudnia 2024 r. (data nadania) M.P., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki M.P. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 września 2024 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Ł. z 6 grudnia 2023 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego

Inspektora Sanitarnego w Ł. Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w

Z. oddalającego zarzuty skarżącej w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 14 stycznia 2025 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 20 stycznia 2025 r.) wezwał skarżącą do: złożenia pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej oraz reprezentowania skarżącej przed Trybunałem Konstytucyjnym w odniesieniu do sprawy, w związku z którą złożona została skarga konstytucyjna (wraz z czterema kopiami); doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami), w szczególności postanowień: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. z 11 kwietnia 2023 r. (nr […]) oraz Państwowego Wojewódzkiego

Inspektora Sanitarnego z 25 maja 2023 r. (nr […]), a także wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z 6 grudnia 2023

  1. (sygn. akt […]); udokumentowania daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki

Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami pod rygorem ujemnych skutków procesowych.

W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżąca nie usunęła braków skargi.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 7 maja 2025 r. (doręczonym 13 maja 2025 r.) wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez: 1) uzasadnienie zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazanie, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej

  1. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 25 maja 2023 r. (nr […]) oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z 6 grudnia 2023 r. (sygn. akt […]); 7) udokumentowanie daty doręczenia skarżącej orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami pod rygorem wydania postanowienia o odmowie nadania skardze biegu.

W piśmie procesowym z 20 maja 2025 r. (data nadania) skarżąca zamiast ustosunkować się do zarządzenia, złożyła wniosek o przedłużenie terminu usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej celem zgromadzenia dokumentów wskazanych w wezwaniu. Wniosek skarżącej został odrzucony postanowieniem Trybunału, ponieważ przedmiotowy termin, jako ustawowy, nie podlega przedłużeniu.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 7 maja 2025 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżąca nie usunęła na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 14 stycznia 2025 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 7 maja 2025 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 13 maja 2025 r.

Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca w ogóle nie wykonała żadnego z doręczonych jej zarządzeń, ponieważ na pierwsze wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w ogóle nie odpowiedziała, a na drugie złożyła podlegający odrzuceniu wniosek o przedłużenie terminu do usunięcia braków skargi. Podkreślić należy, że skarżąca był dwukrotnie wzywana do złożenia dokumentów niezbędnych do nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej, a zatem już od doręczenia jej zarządzenia Prezesa Trybunału – od 20 stycznia 2025 r. – dysponowała ich listą i miała dość czasu, by je zgromadzić, ale tego nie uczyniła. Nadto Trybunał miał na uwadze, że do usunięcia braków uzasadnienia skargi konstytucyjnej skarżąca nie potrzebowała żadnych dodatkowych dokumentów – braki w tym zakresie mogła usunąć w terminie, ale zaniechała wykonania nałożonego na nią obowiązku.

W związku z tym należy stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. np. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189).

Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 16

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-A:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej

Źródło: portal orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.