Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 25 maja 1998 r., sygn. akt Ts 26/98

Metryka

Wydany

25 maja 1998 r.

Sąd

Trybunał Konstytucyjny

Skład

Wojciech Sokolewicz przewodniczący
Janusz Trzciński sprawozdawca
Błażej Wierzbowski

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym 25 maja 1998 r. na podstawie art. 36 ust. 6 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) zażalenia z 11 maja 1998 r. na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 30 kwietnia 1998 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Danuty B.

Sprawa

w sprawie:

Sygn. Ts 26/98

Sentencja

1. 1) zgodności art. 34 ust. 6 i art. 37 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741) z art. 7 w związku z art. 83, art. 20 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
2. 2) zgodności art. 507 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) z art. 7 w związku z art. 83, art. 20 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić zażalenia. Danuta B. w skardze konstytucyjnej z 18 lutego 1998 r. zarzuciła niezgodność art. 34 ust. 6 i art. 37 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741) oraz art. 507 kodeksu cywilnego z konstytucją. W skardze podniesiono zarzut naruszenia działaniami Urzędu Gminy i Miasta w Ł., opartymi na powyższych przepisach - art. 7 w związku z art. 83, art. 20 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 1998 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych przedłożonej skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie, w jaki sposób - zdaniem skarżącej - art. 507 kodeksu cywilnego narusza art. 7 w związku z art. 83 i art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz określenie, które z działań Urzędu Gminy i Miasta w Ł. mają charakter orzeczenia o przysługujących skarżącej prawach lub wolnościach konstytucyjnych. Skarżąca w piśmie procesowym z 30 marca 1998 r. nie uzupełniła złożonej skargi konstytucyjnej o wymienione powyżej braki formalne. W dalszym ciągu nie sformułowała zarzutu niekonstytucyjności art. 507 kodeksu cywilnego oraz nie określiła, które z działań Urzędu Gminy i Miasta w Ł. mają charakter orzeczenia o przysługujących jej prawach lub wolnościach konstytucyjnych. W związku z powyższym Trybunał Konstytucyjny uznał, iż braki formalne skargi nie zostały usunięte i postanowieniem z 30 kwietnia 1998 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Jednocześnie skarżąca została poinformowana o możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie, które, jak wynika z dowodu doręczenia, pełnomocnik skarżącej otrzymał 8 maja 1998 r. Zażalenie zostało wniesione w terminie. Trybunał Konstytucyjny rozpatrując niniejsze zażalenie zważył co następuje: Nie zawiera ono żadnych merytorycznych zarzutów odnoszących się do zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu nie wykazano, że w piśmie procesowym z 30 marca 1998 r. skarga konstytucyjna została uzupełniona o braki formalne wskazane w zarządzeniu sędziego z 18 marca 1998 r., co ewentualnie mogłoby być podstawą uwzględnienia zażalenia. Art. 36 ust. 6 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym stanowi, że Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu, jeśli braki formalne skargi konstytucyjnej nie zostaną usunięte w określonym terminie, który jak wynika z ust. 2 tego artykułu, jest terminem siedmiodniowym, liczonym od daty doręczenia tego postanowienia pełnomocnikowi skarżącego. Należy więc uznać za niedopuszczalne późniejsze próby uzupełniania braków formalnych skargi, czynione w momencie składania zażalenia, bowiem przewidziany na to ustawowy termin już upłynął. Przyjęcie odmiennej interpretacji podważałoby sens postanowienia zawartego w art. 36 ust. 6 powołanej ustawy - nakazującego, w tej sytuacji, wydanie postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. W tym stanie rzeczy, zażalenie skarżącej na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 30 kwietnia 1998 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej nie mogło zostać uwzględnione.