Postanowienie o odmowie TK z 17 kwietnia 2024 r., Ts 270/23

Wydany

17 kwietnia 2024 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 270/23 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 17 kwietnia 2024

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2024, poz. 227

Skład

Sędzia Funkcja

Zbigniew Jędrzejewski 227/B/2024

Postanowienie

z dnia 17 kwietnia 2024 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Zbigniew Jędrzejewski, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej M.R. („działającej w imieniu własnym i w imieniu córki

Z.R.”) o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 30 sierpnia 2023 r. (data nadania) M.R., działająca w imieniu własnym oraz małoletniej córki (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wystąpiła z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 9 maja 2023 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w W. z 7 lutego 2020 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra Zdrowia z 24 lipca 2019 r. (znak: […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego działającego w imieniu Wojewody z 21 stycznia 2019 r. (znak: […], nr […]) w zakresie, w jakim nałożyło na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym.

Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 8 grudnia 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 19 grudnia 2023 r.) wezwał skarżącą do doręczenia odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem wyroków, decyzji lub innych rozstrzygnięć (wraz z uzasadnieniami) potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej (wraz z czterema kopiami) w szczególności Ministra Zdrowia z 24 lipca 2019 r. (znak: […]) oraz poprzedzającego go postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego działającego w imieniu Wojewody z 21 stycznia 2019 r. (znak: […], nr […]) wraz z tytułem wykonawczym. Skarżąca została także zobowiązana do udokumentowania daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia.

W terminie wskazanym w zarządzeniu skarżąca nie usunęła braków skargi.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 15 lutego 2024 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącej 26 lutego 2024 r.) wezwał skarżącą do: 1) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) oraz § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie) z wyrażoną w art. 2 Konstytucji zasadą określoności przepisów prawa, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 2) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji i w jaki sposób

• zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze przepisy ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia wskazanych w punkcie pierwszym niniejszego zarządzenia; 3) wskazania, która konstytucyjna wolność lub prawo skarżącej wyrażone w art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji i w jaki sposób – zdaniem skarżącej – zostały naruszone przez zakwestionowane w skardze art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych oraz § 5 rozporządzenia; 4) uzasadnienia zarzutu niezgodności zakwestionowanych w skardze przepisów z wolnościami lub prawami, o których mowa w pkt 2 i 3 zarządzenia, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie; 5) doręczenia: a) trzech odpisów lub kopii poświadczonych przez pełnomocnika skarżącej za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącej w postępowaniu przed Trybunałem w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2023 r. (sygn. akt […]), b) trzech kopii wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, o którym mowa w punkcie 5 lit. a zarządzenia, c) trzech kopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 lutego 2020 r. (sygn. akt […]), d) odpisu lub poświadczonej przez pełnomocnika skarżącej za zgodność z oryginałem kopii postanowienia Ministra Zdrowia z 24 lipca 2019 r. (nr […]) oraz poprzedzającego go postanowienia o nałożeniu na skarżącą grzywny w celu przymuszenia poddania małoletniego dziecka szczepieniom ochronnym, wraz z tytułem wykonawczym (wraz z czterema kopiami); 6) udokumentowania daty doręczenia skarżącej wyroku Naczelnego Sądu

Administracyjnego, o którym mowa w punkcie 5 lit. a zarządzenia (doręczenie np. poświadczonej za zgodność z oryginałem koperty, w której doręczone zostało to orzeczenie, wraz z monitoringiem przesyłki Poczty Polskiej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki lub elektronicznego potwierdzenia odbioru) wraz z czterema kopiami.

W piśmie procesowym złożonym 4 marca 2024 r. (data nadania) skarżąca odniosła się do zarządzenia. Do pisma dołączyła tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżąca zarzuciła naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącej zaskarżone przez nią przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 15 lutego 2024 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącą do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, których skarżąca nie usunęła na wezwanie Prezesa Trybunału zarządzeniem z 8 grudnia 2023

18. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w wypadku nieusunięcia braków w terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 15 lutego 2024 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej 26 lutego 2024

18. Obowiązkiem skarżącej było więc wykonać zarządzenie w całości w przepisanym terminie. Skarżąca nie wykonała zarządzenia w całości, albowiem nie doręczyła trzech kopii wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 7 lutego 2020 r. oraz odpisów lub poświadczonych kopii postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego działającego w imieniu Wojewody z 21 stycznia 2019 r. wraz z tytułem wykonawczym. Skarżąca nie udokumentowała także daty doręczenia jej ostatecznego orzeczenia, tj. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2023 r. Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżąca świadomie naraziła się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienie TK z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, OTK ZU B/2023, poz. 189).

Mając powyższe na względzie, Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 15

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącej przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej