Postanowienie o odmowie TK z 10 maja 2023 r., Ts 288/21

Wydany

10 maja 2023 r.

Sentencja

18. sygn. akt Ts 288/21 Komparycja Tenor postanawia

Uzasadnienie

• część historyczna
• uzasadnienie prawne

Metryka orzeczenia

Rodzaj orzeczenia

Postanowienie o odmowie

Data 10 maja 2023

Miejsce publikacji

OTK ZU B/2024, poz. 146

Skład

Sędzia Funkcja

Mariusz Muszyński 146/B/2024

Postanowienie

z dnia 10 maja 2023 r.

Trybunał Konstytucyjny w składzie:

Mariusz Muszyński, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej P.P. o zbadanie zgodności:

1. art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji

Rzeczypospolitej Polskiej;

2. § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
3. poz. 753, ze zm.) z art. 2 oraz art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;

3. art. 17 ust. 11 ustawy wymienionej w punkcie 1 niniejszego postanowienia w związku z § 5 rozporządzenia wymienionego w punkcie 2 z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 87 Konstytucji, postanawia:

odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 1 grudnia 2021 r. (data nadania) P.P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, wystąpił z żądaniem przytoczonym w komparycji niniejszego postanowienia na tle następującej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]) oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 16 lutego 2018 r. (sygn. akt […]) oddalającego skargę na postanowienie Ministra

Zdrowia z 30 czerwca 2017 r. (nr […]). Orzeczenie to utrzymało w mocy postanowienie Wojewody […] z 30 czerwca 2016 r. (znak:

[…]) m.in. nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym, określonego w tytule wykonawczym z 24 maja 2016 r. (Nr 13/2016) wystawionym przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. 3

Do skargi konstytucyjnej nie zostały dołączone żadne załączniki, w związku z tym Prezes Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 1 lutego 2022 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 8 lutego 2022 r.) wezwał skarżącego do doręczenia (wraz z czterema kopiami): kompletnej skargi konstytucyjnej; pełnomocnictwa szczególnego do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej, a także reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Trybunałem; odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii wyroku NSA z 25 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]), tj. orzeczenia wskazanego w skardze jako ostateczne w rozumieniu art. 79 ust. 1 Konstytucji oraz odpisów lub kopii rozstrzygnięć potwierdzających wyczerpanie drogi prawnej. Skarżący został także zobowiązany do udokumentowania daty doręczenia mu ostatecznego orzeczenia.

W odpowiedzi na zarządzenie, pismem z 15 lutego 2022 r. (data nadania) skarżący doręczył tylko część dokumentów wskazanych w zarządzeniu.

Sędzia Trybunału Konstytucyjnego zarządzeniem z 8 lutego 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023 r.) wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej petitum: art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 17 ust. 1 oraz ust. 11 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych) i § 3 oraz § 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.

U. z 2018 r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie), czy także wskazana na stronie 2, po słowach „Zaskarżone przepisy”:

ustawa z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W razie wskazania jako przedmiotu skargi przepisów ustawy o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym skarżący został zobowiązany do uzupełnienia uzasadnienia przez wyjaśnienie, w jaki sposób przepisy tej ustawy naruszają jego konstytucyjne wolności i prawa wskazane w skardze. Skarżący ponadto został zobligowany do doręczenia: odpisów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem (wraz z czterema kopiami) tytułu wykonawczego z 24 maja 2016 r. (nr 13/2016) wystawionego przez Państwowego

Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G.; wyroku WSA w W. z 16 lutego 2018 r. (sygn. akt […]); strony 4 i 5 uzasadnienia wyroku

NSA z 25 sierpnia 2021 r. (sygn. akt […]), a także czterech egzemplarzy skargi oraz odpisów pisma procesowego z 14 lutego 2022 r. podpisanych przez pełnomocnika skarżącego.

W piśmie procesowym z 27 lutego 2023 r. (data nadania) skarżący wyjaśnił, że przedmiotem skargi konstytucyjnej są wskazane w jej petitum przepisy ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych i rozporządzenia. Do pisma nie dołączył jednego z dokumentów, o których mowa w zarządzeniu, ponieważ – jak oświadczył – nie jest w jego posiadaniu.

Zakwestionowanym w skardze przepisom skarżący zarzucił naruszenie prawa do prywatności oraz prawa do decydowania o swoim życiu osobistym (art. 47 Konstytucji), a także naruszenie zasady dostatecznej określoności przepisów prawa (art. 2 Konstytucji).

Zdaniem skarżącego zaskarżone przez niego przepisy naruszają również art. 87 Konstytucji, który statuuje zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje

Skarga konstytucyjna jest sformalizowanym środkiem ochrony konstytucyjnych wolności i praw. Jej merytoryczne rozpoznanie jest uzależnione od spełnienia licznych przesłanek wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji, a doprecyzowanych w ustawie z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej:

u.o.t.p.TK). Weryfikacja tych przesłanek następuje na etapie wstępnego rozpoznania na posiedzeniu niejawnym (art. 61 ust. 1 u.o.t.p.TK).

Zgodnie z art. 61 ust. 3 u.o.t.p.TK jeżeli skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w ustawie, a usunięcie braków jest możliwe, wyznaczony sędzia Trybunału wydaje zarządzenie, w którym wzywa do ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia.

Zarządzeniem z 8 lutego 2023 r. sędzia Trybunału wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonych w toku wstępnej kontroli braków formalnych skargi, w tym także tych, które nie zostały usunięte w wykonaniu zarządzenia Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z 1 lutego 2022 r. W treści zarządzenia oprócz dokładnego wskazania brakujących dokumentów zawarto pouczenie, że w przypadku nieusunięcia braków w terminie wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Odpis zarządzenia sędziego Trybunału z 8 lutego 2023 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego 20 lutego 2023

18. Obowiązkiem skarżącego było więc wykonanie zarządzenia w całości, w przepisanym terminie. Skarżący ponownie nie wykonał zarządzenia w całości, albowiem usunął jedynie część braków (nie doręczył odpisu lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii tytułu wykonawczego). Ponadto, także i tym razem cztery egzemplarze pisma procesowego (stanowiące odpowiedź na pkt 1 i 2 zarządzenia) nie zostały podpisane przez pełnomocnika skarżącego. Powyższe pozwala więc stwierdzić, że skarżący świadomie naraził się na wystąpienie negatywnego skutku procesowego, o którym mowa w art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p.TK (por. postanowienia

TK z 23 lipca 2021 r., sygn. Ts 23/21, OTK ZU B/2021, poz. 133 oraz z 15 marca 2023 r., sygn. Ts 192/22, niepubl.).

Trybunał przypomina, że jeśli z przyczyn obiektywnych skarżący nie jest w stanie w terminie usunąć braków formalnych skargi konstytucyjnej, to zgodnie z art. 36 u.o.t.p.TK w związku z art. 168 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.; dalej: k.p.c.) może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu podjęcia tej czynności. Warunkami uwzględnienia wniosku – zgodnie z art. 168 i art. 169 k.p.c. – są: wniesienie wniosku w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednoczesne z wniesieniem wniosku dopełnienie czynności, dla której określony był termin; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy wnioskodawcy.

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie doręczył dokumentu, o którym mowa w zarządzeniu z 8 lutego 2022 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

Mając powyższe na względzie Trybunał postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 17

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p.TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.

Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo]

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Twoja sesja wygasła!

Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej